เดินทาง และเตรียมตัว

ถึงวันนัดหมาย มุ่งหน้าไปเจอกันที่ SEDS-Kanchanaburi ซึ่งเป็นผู้ให้บริการพาย SUP ในจังหวัดกาญจนบุรี เราเจอผู้ร่วมทางอยู่รวมๆ 20 คน ได้ มีพี่แว่น เจ้าของ SEDS มาต้อนรับ และให้เลือเสื้อชูชีพ ก่อนจะบอกให้ขึ้นรถตู้เพื่้อเดินทางไปจุดปล่อยตัว

ใช้เวลาราวๆ เกือบ 2 ชั่วโมง ถึงร้านอาหารแถวไทรโยค ซึ่งเป็นจุดกินมื้อเที่ยง และจุดเริ่มต้นของเส้นทาง ต้องบอกว่า อาหารที่ร้านนี้อร่อยมากครับ แต่ก็อย่าทานมากไป เดี๋ยวจะจุกและหนังตาหย่อนได้ระหว่างอยู่บน SUP

การเตรียมตัว และนำเป็นเสื้อแขนยาว กางเกงขายาว มีหมวกเพื่อป้องกันแดดให้เต็มที่ โบ๊ะครีมกันแดดด้วยยิ่งดี เพราะเส้นทาง SUP น้ำตกไทรโยค มีระยะทางราวๆ 20 กิโลเมตร ใช้เวลาประมาณ 6 ชั่วโมง ดังนั้น เราจะไม่เจอความร่มรื่นใดๆ กลางสายน้ำแควอันกว้างใหญ่ แน่นอน

ทางผู้จัดได้เตรียมน้ำดื่ม อาหารว่างอย่างข้าวกล่องและข้าวเหนียวไก่ทอด ไว้ให้ แต่ถ้าใครอยากพกน้ำ ขนม ไปเอง แนะนำให้ใส่ Sea Bag ส่วนพวกเงิน มือถือ กล้อง แนะนำว่าเก็บไว้บนรถดีกว่าครับ เพราะทริปผมมีคนทำตกน้ำแล้ว เรื่องถ่ายรูป ทางทีมผู้จัดมีกล้องถ่ายให้เราตลอดทาง ไม่ต้องเป็นห่วงครับ (แต่ถ้าเป็นพวก Action Camera อย่าง GoPro ควรรัดติดหน้าอก หรือคาดหัว หรือติดกับทุ่นลอยน้ำจะดีกว่าครับ)

เรื่องการเข้าห้องน้ำ ปวดตรงไหน โดดลงน้ำได้ตามใจชอบเลย อิอิ

เริ่มต้นก็ยากเลย

หลังจากทานข้าวเที่ยงและเตรียมอุปกรณ์ ทางพี่แว่นผู้นำทริปได้แนะนำข้อปฏิบัติต่างๆ และชี้แจงเส้นทางให้เราฟัง จากนั้นก็พากันทะยอยลงน้ำทีละบอร์ด

ช่วงที่ผมไป น้ำเยอะเล็กน้อยและมีคาวมเชี่ยวประมาณหนึ่ง ยืนเฉยๆไม่พาย บอร์ดก็ไหลไปได้เรื่อยๆ ผมค่อนข้างตื่นเต้นและเกร็งอยู่นาน (เอาจริงก็เกร็งจนเกือบจบทริป ฮ่าๆ) พี่แว่นได้เล่าให้ฟังว่า เริ่มต้นทริปเราก็จะเจอจุดโหดก่อนเลยคือช่วง กม ที่ 3 จะต้องรอดตอหม้อสะพาน และแม่น้ำตรงนั้นแคบ เป็นโค้งรูปตัว S ดังนั้นจะต้องละเลียดไปตามทางโค้งน้ำและไม่ชิดด้านใดด้านหนึ่งที่อาจจะไปเสี่ยงเข้าฝั่งหรือไปมุดใต้แพข้างทาง

ด้วยประสบการณ์อันน้อยนิดและน้ำไหลด้วย ก็ตื่นเต้นเป็นธรรมดา แต่ก็ซิกแซกผ่านมันไปได้ด้วยดี แต่ความเกร็งก็ยังมีอยู่ ฮ่าๆ

เริ่มชิลๆ

หลังจากล่องไปได้สัก 30 นาที ก็เริ่มคุ้นเคย ที่จะยืนบ้าง นั่งบ้าง เปลี่ยนอิริยาบท

เส้นทางทั้งสองฝั่ง จะเรียกว่าไม่ได้ห่างไกลความเจริญ แต่ก็ยังมีความเป็นธณรมชาติเขียวๆ แบ็คกราววิวภูเขาสวยๆ และแสงอันร้อนแรงตามธรรมชาติของเมืองกาญฯ แต่นี่คือเสน่ห์ของเขาหละ ดังนั้นควรพกหมวกปีก และทาครีมกันแดดไว้ให้ดี

พักถ่ายรูปกลางเกาะ

ผ่านไป 1.30ชม หรือราวๆ 6กม จะเจอเกาะเล็กๆ เราจอดลงไปถ่ายรูปเล่นกัน และนอนแช่น้ำ เย็นสดชื่นมาก และได้ยืดเส้นยิดสายหลังจากยืนเกร็งบน SUP มาสักพักใหญ่ ใครอยากทำธุระส่วนตัวก็เชิญที่เกาะนี้ได้เลย ฮ่าๆ

กม 8-10 ระวังให้ดี

พ้นจากเกาะ และตีโค้งหักศอก เข้าสู่ช่วง กม ที่ 8 ร่องนี้ต้องฟังคนนำทริปให้ดี และปฎิบัติตาม เนื่องจากมีตอหม้อสะพานอยู่ 3-4 ตอหม้อได้ ทางคนนำได้ดูไลน์น้ำไว้แล้วว่าจะต้องรอดช่องที่ตอหม้อท่อนไหน เพราะนอกจากต้องหลบตอหม้อ และมีความตื้นเขินของน้ำบางจุด ยังมีแพรขนาดใหญ่อยู่ใกล้ๆ สะพานอีก ดังนั้น เราต้องรอดผ่านไปและควบคุมทิศทางให้ดี

รวมไปถึงพอพ้นแพรใต้สะพาน ยังเจอแพรอีกชุด ก่อนจะพายโค้งเป็นรูปตัว S อีกรอบ เอ้อ สนุกกว่าแม่น้ำเจ้าพระยาเยอะเลย ฮ่าๆ

พักกินข้าว วางแผนกันสักหน่อย

ล่องกันมาได้ 15กม ถึงเวลาต้องเติมพลัง ซึ่งทางคนจัด นอกจากมีน้ำและขนมให้เรากินได้ระหว่างทางแล้ว ยังมีมื้อข้าวเหนียวไก่ทอด/ข้าว ให้เรากินด้วย ไม่รู้จะเรียกมื้อไหนดี แต่ยอมรับเลยว่ามื้อเที่ยงของเราได้อันตรธานหายไปหมดแล้ว (จริงๆ ก็ตั้งแต่ชั่วโมงแรก ฮ่าๆ) เขาจะให้เราจอดหิมชายหาดและพักกินมื้อหนักกัน โดยตรงที่พักกินนี้เอง มีน้ำตกเล็กๆ ฝั่งตรงข้ามด้วย ใครอยากพายไปดู หรือไปกระโดดน้ำเล่นก็ได้ แต่สุดท้ายมีแต่พวกสตาฟที่ไปสนุกกัน พวกเราก็เป็นคน ชม ฮ่าๆ

ในขณะทุกคนกำลังกินข้าว พี่แว่นก็หยิบหิน ขุดทรายอยู่ ผมก็นึกว่าแกจะทำเพื่อถ่ายรูปเล่น สักพักแกเรียกทุกคนเข้ามาดู ซึ่งมันคือแผนที่ช่วงน้ำตกไทรโยค ที่เรากำลังจะเจอในอีก 2กม ข้างหน้า แหม่ แผนที่ดูน่ารักเชียว แต่พี่แว่นเริ่มเล่าด้วยความซีเรียส เนื่องจากพื้นที่ข้างหน้าจะเป็นอุทยานน้ำตกไทรโยค จะมีแพอยู่สองข้างฝั่ง มีเรือลากแพรผานอยู่เรื่อยๆ จะเกิดคลื่นทำให้เราเป๋ได้ถ้าทรงตัวไม่ดี และที่สำคัญ มีเจ้าหน้าที่อุทยานคอยสอดส่องด้วย ถ้าเผลอไปทำอะไรอันตรายหรือผิดกฎเขา เดี๋ยวจะพาลโดนให้เลิกซะ

ไฮไลท์ – พายมุดม่านน้ำตกไทรโยค

ตรงก่อนถึงน้ำตกเราจะพายชิดฝั่งขวาเรียงหนึ่งก่อนเพื่อหลบแพร จากนั้นข้ามไปฝั่งตรงข้ามเพื่อเล่นน้ำตกแรก และข้ามกลับไปจัดขบวนเรียงแถวตอนหนึ่งตามเดิม เนื่องจากแพรมีสองฝั่งและมีเรือแล่นตรงกลางลำน้ำบ่อยๆ เราจะเลาะฝั่งขวาตอนหนึ่งเรื่อยๆ จนผ่านน้ำตกสองไปก่อน และจอดรอขวาเพื่อรอคิวเข้าไปเล่นน้ำตกสอง (ใครนึกไม่ออก ดูได้จากแผนที่ GPS) จุดนี้เอง จะมีเรือลากแพรมาให้นักท่องเที่ยวได้ชมและลงไปเล่นน้ำตกกันประมาณ 15-30 นาที โชคดีว่าเราเป็นคิวที่สอง เลยรอไม่นานนัก

พอถึงคิวของเรา พี่แว่นรีบโบกมือให้เราไปพายรวมตัวกันที่หน้าน้ำตก และจับเชือกที่สตาฟได้ผูกไว้ หลังจากถ่ายรูปเสร็จสรรพ คราวนี้น่าจะเป็นท่อนมันส์สุดในทริปแล้ว นั่นคือพายเข้าไปในม่านน้ำตก โดยเราต้องออกแรงพายเพื่ออัดเข้าไปในม่านน้ำตก แต่ก็ต้องระวังน้ำที่ไหลลงมากด SUP ด้วย เพื่อไม่ให้พลิกคว่ำ

ตอนนั้นจะกลัวตก SUP ก็กลัว จะว่ามันส์ก็มันส์ พายอัดเข้าไป เจอน้ำตกสาดใส่หัวก็โครตสะใจเลยทีเดียว นั่งแช่อยู่สักพัก จนพี่แว่นเรียกให้กลับออกมา และไปต่อ

ไฮไลท์ – หน้าผาใหญ่ ก่อนจบทริป

จำไม่ได้ว่าจุดตรงนั้นเรียกว่าอะไร แต่เป็นจุดที่พี่แว่นอยากให้เรารีบพายมาถ่ายรูปก่อนสิ้นแสงอาทิตย์ โดยพายจ้ำออกมาจากน้ำตกไทรโยคราวๆ 2กม จะเจอหน้าผาใหญ่ยักษ์ ที่เราสามารถพายเข้าไปในเวิ้งนั้นได้ พี่แว่นก็เลยให้พายไปรวมกลุ่มตรงนั้นและถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกัน

อุตสาห์พายมาตั้งนาน ก็ตก SUP ตรงนี้นี่แหละ เพราะจะไปแกล้งเพื่อน แต่เสียการทรงตัวเสียเอง ฮ่าๆ เรียกได้ว่า มาถึงไทรโยคแล้ว ได้ลิ้มรสแม่น้ำสายนี้เป็นที่เรียบร้อย

จุดที่จบทริปนี้ก็เป็นสะพานแห่งหนึ่งที่ด้านบนมีวัด ให้เราสามารถเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดได้ ก่อนที่จะเดินทางกลับเข้าตัวเมืองกาญจนบุรี

สรุป

เป็นทริป SUP แรกของผม แต่ก็เป็นทริปที่สนุกเลยทีเดียว ฟังเสียงจากเพื่อนที่เคยไปพาย SUP ที่อื่นๆมา ถือว่าที่นี่เส้นทางไม่ได้สั้นหรือยาวจนเกินไป วิวสวย มีอะไรมันส์ๆให้ทำอย่างพายมุดน้ำตก และทีมงานพี่แว่น SEDS ก็ดูแลดี น่ารักทุกคน ประทับใจครับๆ หากใครสนใจจะติดต่อ Rami in the Wild เพื่อสอบถามข้อมูลต่างๆ หรือจะติดต่อตรงไปที่ SEDS-Kanchanaburi ก็ได้ครับ

เครดิตขอบคุณภาพสวยๆ จาก ตาล Rami in the Wild และ SEDS

ว่าแต่ ผมขอเรียกที่นี่ว่า ทีลอซูน้อย ก็แล้วกัน

ครั้งนี้เราไปใช้เวลาเดินเท้า 2 ชั่วโมง ระยะทาง 6 กิโลเมตร ตามเส้นทางดินที่ใช้ออฟโร้ด ตลอดทางเป็นทางราบ  เดินไม่ยาก แต่ทุลักทุเล เนื่องจากมีหลุมทั้งตื้น ลึก มีน้ำขัง หลายช่วงเป็นโคลนเละๆ เหยียบแล้วจมถึงหน้าแข้ง แม้งานนี้จะเดินสบาย แต่กลับไปลำบากซักเสื้อผ้าเป็นอย่างยิ่ง T-T

วิวเดินสองข้างทางเป็นป่าไผ่ มีดอกไม้ประปราย แต่ที่เด็ดคือเป็นดงเห็ดโคน พวกเราและลูกหาบเก็บได้เป็นกระสอบ เอาไปทำอาหารกินกันสะใจเลยทีเดียว

จุดกางเต๊นท์ของเราจะเป็นส่วนหัวของน้ำตก มีพื้นที่โล่งเล็กๆ ริมแม่น้ำ พอจะกางเต๊นท์ได้มากกว่าสิบหลัง ที่นี่ยุงและตัวลิ้นชุมมาก ดุมาก โดนกัดกันทุกคน เป็นปุ่มแดงทั้งขาและแขน แนะนำว่าอย่าเปิดเต๊นท์ทิ้งไว้ ตาข่ายเต๊นท์ก็เอาไม่อยู่ ตัวลิ้นลอดเข้ามาได้ ต้องปิดที่บังฝนด้วย

และถ้าคิดจะนอนเปล ควรใช้เปลแบบมีมุ้ง ไม่เช่นนั้นโดนยุงหามแน่ๆ

เราเดินมาถึงกันใกล้เที่ยง แต่ก็ต้องรอลูกหาบทำทางเดินลงไปที่น้ำตกข้างล่าง เนื่องจากไม่มีใครได้เข้ามาที่นี่นานมากแล้ว และในอดีตการเดินไปดูน้ำตกด้านล่างก็ทำได้ลำบาก และอันตราย ครั้งนี้น้ำน้อยหน่อย พอจะหาทางลงได้

การลงไปที่น้ำตก ทางไม่ไกลมากและไม่สูงมาก แต่ค่อนข้างชัน เมื่อสุดทางดินแล้ว ต้องใช้การโรยตัวลงไป เพราะบนหินไม่มีที่เกาะ อาศัยว่าผูกเชือกกับต้นไม้ แล้วห้อยโหนกันสนุกสนาน ยังดีที่หินแถวนี้เป็นหินปูน เลยทำให้ไม่ลื่น รองเท้าเกาะได้แน่นหนึบ หนุ่มลงพุงอย่างผมจะมีกลัวอย่างเดียวคือเชือกขาดหรือไม่ก็ต้นไม้หัก เพราะมันเล็กเสียเหลือเกิน..

ป๋าพฤกษ์ หนึ่งในพี่ที่ไปด้วยกันบอกว่า น้อยคนนักที่จะได้เห็นน้ำตกผาสวรรค์บนแบบนี้ และลูกหาบเองก็บอกว่าไม่มีใครซนไปปีนป่ายถ่ายรูปแบบที่พวกเราทำกันหรอก มันเสียว, แต่สำหรับพวกเรา มาทั้งที ต้องจัดให้คุ้ม!

ลักษณะของน้ำตกผาสวรรค์ชั้นบน จะไม่สูงมาก ประมาณ 50 เมตร ช่วงผมไปน้ำน้อย แต่ก็สวยงามพอตัว ลองจินตนาการตามลูบหาบบอก ช่วงน้ำมาก จะแผ่วงกว้างกินรัศมีหลายเมตร และน้ำเยอะจนไม่เห็นหินกับต้นไม้ที่ขึ้นแซมระหว่างน้ำตกเลย จู่ๆภาพของน้ำตกทีลอซูเลยผ่านเข้ามาในหัว เลยตั้งชื่อมันเป็นทีลอซูน้อยด้วยประการฉะนี้เอง

สรุปการเดินทาง

ระยะทาง 5 กิโลเมตร เดินเรื่อยๆ แบบไม่พักเลย แค่ 2 ชั่วโมง ไม่ไกลและไม่ชัน แต่เลอะเทอะอย่างแรง เรื่องความสวยก็ประมาณนึง ไม่ถึงกับหวือหวามาก แต่เพราะกับมือใหม่ที่อยากลองเดินป่า ได้โรยตัวเล็กๆ พอสนุก (ที่สนุกอีกอย่างหนึ่งคือ อาบน้ำที่น้ำตกและกระโดดน้ำเล่น ได้เลย) และที่จะรำคาญหน่อยคือยุงและตัวลิ้นเยอะมาก ควรพกอุปกรณ์กันแมลง สเปร์ฉีดกันยุง ยาทากันยุง ยาหม่อง ไปด้วย

ความสวย: 7/10
ความสนุก: 7/10
ความยาก: ง่าย
แหล่งเติมน้ำ: มี

ระยะทาง: 5.98 กิโลเมตร (ถึงจุดกางเต๊นท์), 50 เมตร (แนวดิ่ง จากจุดกางเต๊นท์เดิน+โรยตัวลงไปที่น้ำตก)

ระยะเวลาขาขึ้น: ประมาณ 2 ชั่วโมง (ถึงจุดกางเต๊นท์), 15 นาที (จากจุดกางเต๊นท์ไปน้ำตก)
ระยะเวลาขาลง: ประมาณ 2 ชั่วโมง (จากจุดกางเต๊นท์)

ความสูง ณ จุดสูงสุด: 760 เมตร

ภาพหลายๆภาพ หยิบยืมมาจาก Facebook น้องบอล, ขอบคุณคร้าบบบ

1. กรี๊ดแตก

กาญจนบุรี ผมหลงเสน่ห์หลังจากไปเที่ยวแถวนั้นบ่อยๆ ความหลากหลายทางธรรมชาติเยอะ
คนก็ยังไม่วุ่นวายเหมือนโคราช ไม่ว่าจะเป็นแม่น้ำ ภูเขา วัฒนธรรม
และเป็นหนึ่งในจังหวัดที่นั่งรถนาน 3 ชั่วโมงก็ยังไม่พ้นสักที

ช่วง 4-5 ปีมานี้ กาญจนบุรีบูมมากในหมู่คนรักการผจญภัย
โดยเฉพาะ เขาช้างเผือก ที่ตั้งอยู่อุทยานแห่งชาติทองผาภูมิ
(ถ้าเจอใครเรียกว่า บ้านอีต่อง ก็ที่เดียวกันนี่แหละ เพราะจุดเริ่มต้นเดินทางอยู่ที่หมู่บ้านนั้น)

ต่อให้คนไม่ชอบการผจญภัยผมเชื่อว่าต้องเคยได้ยินชื่อ เขาช้างเผือก
เพราะตามโลกออนไลน์เขาโพสรูปกันกระหน่ำซัมเมอร์มากๆ ทั้ง pantip, facebook, multiply(สมัยก่อน)
ส่วนตัวผมเองก็รู้จักเมื่อ 4-5 ปีก่อน จากเพื่อนใน multiply

จำได้ว่าตอนนั้นเห็นรูปแล้วกรี๊ดมากค่ะ!
ภูเขาหญ้าเขียวๆ ทะเลหมอกรำไร
แล้วมีคนถ่ายเซลฟี่ตัวเองบนสันเขาที่สองข้างเป็นเหว

ซึ่งความรู้สึกตอนนั้นคือ อยากไป แต่ก็กลัวชิบ! แล้วไม่รู้ด้วยว่าจะไปอย่างไร!

ส่งรูปให้ใครดู เขาก็ชอบ ชมว่าสวย แต่มักได้คำตอบว่า “กรูไม่ไปกับเมิงหรอก!”
สมัยนั้นก็ได้แต่เก็บความอยากไว้ลึกๆ.. ลึกก็ลืม…

จนวันหนึ่งเห็นเพื่อนผู้หญิงมันไปมา ทำให้รำลึกอดีตได้ว่าอยากไป
คิดว่า “ผู้หญิงบอบบาง(หรือเปล่าวะ)ไปได้ ทำไมตรูจะไปไม่ได้วะ!”
วิธีการคือ ไปค้นใน Google แล้วจะพบว่ามีคนจัดทัวร์
อารมณ์คล้ายทริปหารเฉลี่ย คือ มีคนตั้งทริปว่าจะไปเขาช้างเผือก
เดินทางสองวันช่วงไหน ไปด้วยรถตู้ รวมอาหารกี่มื้อ ค่าประกัน บลาๆ
ซึ่งค่าใช้จ่ายทั้งหมด สิริรวมแล้ว 2,700 บาท (ราคาเมื่อปี 2556)

คือแอบตกใจว่า ทำไมมันถูกและดูง่ายกว่าที่คิดวะ ก็เลยไม่คิดอะไรมาก จองไปเลย 1 ที่
ตอนนั้นตื่นเต้นมาก เพราะชวนเพื่อนแล้วไม่มีใครไปด้วย ก็เลยไปคนเดียวมันซะเลย! แถมไปกับใครไม่รู้

ทริปนี้เจออุปสรรคตั้งแต่แรกๆ
ผมจองไปเดือนมีนาคม แต่จู่ๆ อุทยานก็ปิดเร็วกว่ากำหนด เลยต้องเลื่อนไปต้นตุลาคม
แต่พอถึงกำหนด เจ้าหน้าที่อุทยานก็บอกว่าให้เลื่อนไปกลางเดือนแทน
แล้วคนในกลุ่มที่ร่วมทริป มีคนบินมาจากสงขลา ซึ่งเขาเคยเลื่อนไปแล้วเมื่อช่วงมีนาคม
คราวนี้หัวหน้าทริปผมโมโห ไม่เลื่อนตามคำสั่งเจ้าหน้าที่ ขอไปแหกป่าเอาดาบหน้าซะเลย!

2. ออกเดินทาง

เรานัดเจอกันคืนวันศุกร์ และเดินทางไปถึงหมู่บ้านอีต่อง จ.กาญจนบุรี ตอนตี 4 ของวันเสาร์
ที่นั่นอากาศเย็นพอสมควร (แต่ผมว่าแอร์ในรถหนาวกว่ามาก)
ทุกคนนอนเก็บแรงต่อจนถึง 6 โมงเช้า ก็เริ่มแยกย้ายกันไปเตรียมตัว เตรียมของเดินทาง

นั่งรวมตัวนั่งรอรถตู้กันที่ BTS หมอชิต

บ้านอีต่อง สงบๆ ชิลๆ อากาศดี น่ามานอนเล่นมากครับ

บ้านอีต่องมี Guesthouse, ร้านอาหาร และตลาด  ตอนนี้ทาง ปตท เข้าไปทำท่อและสถานีก๊าซ แต่วุ่นวายไม่มากนัก

ในทริปนี้เนื่องจากพวกเราบุกรุกป่าในช่วงที่ยังไม่เปิดอุทยาน จึงทำให้ไม่มีเจ้าหน้าที่ตามไป
และไม่มีลูบหาบคนไหนกล้าไปกับพวกเราด้วย เพราะกลัวเจ้าหน้าที่เล่นงาน
ดังนั้นพวกของกองกลางต่างๆ หม้อ กะทะ จาน ของกิน ต้องแบ่งๆกันแบกขึ้นไป
(ปกติแล้วการเที่ยวแบบนี้มักจะมีลูกหาบแบกของกลางให้ เช่น เต็นท์ อุปกรณ์ทำครัวและอาหาร
ส่วนเราจะแบกของใช้ส่วนตัว เช่น เสื้อผ้า ถุงนอน กล้อง ขนม น้ำดื่ม)

ซึ่งตอนนั้นผมชั่งน้ำหนักเป้ตัวเองได้ประมาณ 22กิโลฯ!
(ลืมบอกครับ ช่วงที่เลื่อนทริปไปหลายเดือน ผมไปเดินป่าอื่นๆมาก่อนแล้ว เลยพอมีประสบการณ์บ้าง)

แบกกันเต็มเป้

ประตูทางขึ้นเขา

เราเริ่มต้นเดินขึ้นเขา ประมาณ 9 โมงเช้า
ที่นี่ต้องทำใจนิดหนึ่งครับว่าแดดร้อนมาก และแทบไม่มีต้นไม้ให้หลบแดดเลย
สภาพเขาเป็นป่าหญ้า 70% ดังนั้นอุปกรณ์กันแดด เช่น หมวก ปลอกแขน ใส่มันเข้าไป
คือนอกจากกันแดดแล้วยังกันหญ้าคาบาดแขนบาดขาด้วยนะครับ

ถ้ามีร่ม ก็กางเเดินไปเลย เก๋ๆ

ใครมีครีมกันแดดก็โปะมันให้ทั่วตัว และถ้าใครไปช่วงอากาศชื้นๆ มีฝน
แนะนำให้พกถุงกันทากไปด้วย เพราะมีจุดหนึ่งในช่วงแรกๆ จะพบดงทากให้เสียวเล่น

แค่วิวระหว่างทางก็สวยแล้วครับ แต่แดดร้อนมากๆ

นอกจากใส่ถุงกันทากแล้ว แป้งเย็น เกลือ ก็พกไปโรยให้ทากหลุดด้วยก็ดีนะครับ

การเดินช่วง 1-3 กิโลฯ แรก จะไม่ชันมาก สัก 10-30องศา
พอเข้าสู่กิโลฯ ที่ 4-5 จะมีบ้างที่ต้องปีนหินระดับ 30องศา
แล้วก่อนจะถึงจุดกางเต๊นท์ ต้องลงเดินแบบดิ่งชันๆ ค่อนข้างลำบาก ระวังลื่น (จุดนี้จะมีเชือกให้จับ)
ผมแนะนำให้มือหนึ่งจับเชือก อีกมือคว้าหญ้าเป็นกำๆ แล้วดึงไว้
ถ้าใครมีไม้เท้าก็พยายามใช้ยันตัวไว้

ทางขึ้น มีชันสลับราบบ้าง แต่ยังไม่มากนัก

เนื่องจากผมมากับทีมอินดี้ครับ จึงไม่ลงไปนอนในหุบที่เป็นจุดกางเต๊นท์ แต่จะนอนบนยอดเขาก่อนถึงหุบ
ข้อดีคือ ทำให้สบายขึ้นนิดนึงตอนขากลับ เวลาเดินไปยอดแล้วต้องลงไปในหุบก็ไม่ต้องแบกของหนักๆ ให้เสี่ยงลื่น
แถมสามารถดูพระอาทิตย์ขึ้นและตกได้จากจุดนั้นพอดี
ส่วนข้อเสียคือ ไกลแหล่งน้ำและไม่มีห้องน้ำ ลำบากลูกหาบหน่อย
(แต่ในเวลานี้ เจ้าหน้าที่จัดระเบียบใหม่ เข้าใจว่าจะไม่ให้นอนตรงที่ผมเคยนอนแล้ว)

เราใช้เวลาเดินประมาณ 5-6 ชั่วโมงถึงยอดเขาที่จะใช้นอน
เรากางเต๊นท์ และทำแคมป์กลางเสร็จ ก็ไปลุยต่อกันบนยอด
ซึ่งจากจุดนี้ไปถึงยอดประมาณ 2 กิโลฯ กว่าๆ
เส้นทางขึ้นสันเขา 2 ลูก ความชันระดับ 30-45องศา ต้องปีนป่ายหินตลอด
ดังนั้นหากใครเมื่อยล้ามาทั้งวัน ให้กินยาคลายกล้ามเนื้อหรือพาราเซตามอลก่อนสักระยะหนึ่ง

หลับเอาแรงเพื่อรอไปดูพระอาทิตย์ตกดิน

3. สู่ยอดช้างเผือก

หลังจากลงไปถึงหุบที่เป็นจุดกางเต๊นท์ของอุทยาน
ต้องเดินขึ้นมาบนยอดเขาแรก เราจะได้เจอสันคมมีดอันโด่งดัง
คนที่ไม่กล้าก็เลือกจะหยุดแค่นั้น ส่วนคนกล้าหน่อยก็จะมันส์มาก
สภาพคือเป็นสันหินแคบๆ 2 ฟุต และสองข้างเป็นเหว
ส่วนทางข้างหน้ามีหินสูงเกือบ 2 เมตร ที่เราต้องโหนเชือกขึ้นไป
(จุดนี้ แนะนำให้หาจุดวางเท้าให้มั่นคงก่อน จับเชือกให้แน่น แล้วดึงตัวเองขึ้นไป)

วิวบนเนินเขาที่ทีมผมกางเต๊นท์ ถ้าเดินต่อลงไปในหุบ ก็จะเจอจุดกางเต๊นท์ของอุทยาน แล้วเดินต่อไปบนยอดเขาช้างเผือกที่เห็นลิบๆ เมฆบัง

ยอดเขาช้างเผือกที่ดูยิ่งใหญ่อลังการ อยู่ตรงหน้าผมแล้ว

ทางลงหุบ ค่อนข้างลื่นและชัน วางเท้าดีๆ ใช้ไม้เท้าช่วย กำหญ้าก็ช่วยประคองตัวเองได้เช่นกัน

หลังลงจากหุบ ก็ต้องปีนขึ้นต่อไปอีก ตรงนี้เป็นหินล้วนๆ

สันคมมีด จุดพีคของที่นี่ และต้องวัดใจกันเลย เพราะเป็นทางผ่านไปสู่ยอดเขาช้างเผือก

ความสนุกอยู่ตรงนี้ ถ้าไม่ได้ปีนสันคมมีด เหมือนมาไม่ถึงเขาช้างเผือก

หลังจากผ่านสันคมมีดมาแล้ว วิวจะสวยมากๆ ครับ เห็น 360 องศาโดยไม่มีอะไรบัง
เพื่อนผมบอกว่า ถ้าเป็นช่วงมีหมอก เราจะอยู่ในระดับเดียวกับหมอก
สัมผัสหมอกที่ไหลเอื่อยๆ ผ่านตัวไป ดั่งอยู่ในสวรรค์อย่างไรอย่างนั้น!
แต่อย่ามัวเสพบรรยากาศเพลิน ระวังตกเขาให้ดี เดี๋ยวจะได้ไปสวรรค์จริงๆ
เส้นทางนี้ยังแคบ 2 ฟุต ถ้ามีอาการกลัว ให้หมอบเดินต่ำๆ หรือคลานไปเลยก็ได้ไม่เป็นไร
(พอกลับมาก็จะมีเพื่อนแอบถ่ายรูปขอบกางเกงใน ตอนเราก้มคลานให้เก๋เล่นๆ)

หลังจากผ่านสันคมมีดมาแล้ว วิวจะตระการตากว่าเดิมมากครับ

ก่อนถึงยอดเขาช้างเผือก จะเจอทางขึ้นสัก 100 เมตร
แต่เป็นร้อยเมตรที่ชันใช้ได้เลย น่าจะ 30-45องศา
ส่วนตัวคิดว่าจุดนี้โหด เพราะถึงจุดนี้ ขาจะล้า และสั่นฐานเริ่มไม่มั่นคง
ระวังลื่นให้ดี คลายสี่ขาได้ก็จัดเลย ทั้งขาขึ้นและลง

เนินสุดท้าย เพื่อไปสู่ยอดเขาช้างเผือก

บนยอดเขาช้างเผือกเราจะเห็นวิว 360องศา ไกลสุดลูกหูลุกตา
โชคดีว่าผมไปวันฟ้าใส แดดร้อนหน่อย แต่ได้วิวสวยมากๆ
คิดว่าถ้าไปช่วงมีหมอก อาจได้อีกอารมณ์หนึ่งเพราะเห็นทะเลหมอกสุดขอบฟ้าแน่ๆ
จุดนี้จะมีป้ายให้ถ่ายเป็นที่ระลึกด้วยแหละ

ยอดเขาช้างเผือกสูง 1,249 เมตร จากระดับน้ำทะเล ข้างบนเห้นวิว 360 องศา และมีป้ายให้ถ่ายเป็นที่ระลึกด้วยครับ

จากบนยอดเขาช้างเผือก มองไปทางฝั่งไทย

มองไปทางฝั่งประเทศพม่า

หลังจากเราถ่ายรูปเสร็จ ก็เดินกลับไปที่จุดกางเต๊นท์
จังหวะนี้ ปกติจะเป็นเวลาพระอาทิตย์เริ่มตกดิน
ไม่ต้องรอดูตกบนยอดครับ เพราะเดี๋ยวมืดแล้วจะเดินลำบาก
ให้ถ่ายภาพตามระหว่างทางเดินกลับนี่แหละ สวยแล้ว
เพราะพระอาทิตย์จะตกให้เห็นต่อหน้าเราเลย สวยมากๆ

ขากลับ ผ่านสันคมมีดเหมือนเดิม ซึ่งตอนปีนลงเสียวกว่าตอนปีนขึ้นมากครับ

พระอาทิตย์ตกดินอยู่ตรงหน้าเราเลย

4. น้ำท่วม และหนังหมู

คืนวันนั้น อากาศเย็นสบายมากๆ
ไม่หนาวเกินไป กะว่าจะนอนชิลๆ ดูดาว
ปรากฎว่ามองไม่เห้นอะไร  อดดูครับ

กำลังทำอาหารค่ำกินกัน

พอหลับไปได้สักพัก ช่วง 5 ทุ่ม เกิดฝนตกห่าใหญ่
เนื่องจากพวกเราส่วนมากนอนกองกลาง จึงทำให้โดนลมและน้ำฝนสาด และหยดน้ำที่ซึมจากผ้าใบ
วุ่นวายกันทั้งทีม เปลี่ยนที่หลับที่นอนใหม่
จัดตำแหน่ง Fly Sheet ใหม่  (แผ่นพลาสติกที่ใช้ทำเป็นหลังคา) ไม่ให้ฝนเข้า
คือจัดให้มันทับซ้อนกัน และดึงให้ตึงอย่าให้น้ำขังเป็นแอ่งบนหลังคาครับ

ผมคิดว่ารอดแล้วก็เลยหลับต่อ
จู่ๆ เพื่อนข้างๆ มาสะกิด “น้ำท่วมๆ!”
ไอ้เราก็สะดุ้ง เพราะน้ำไหลนองผ่านข้างๆตัว (แต่ไหลโดนตัวเพื่อนที่มาสะกิดเต็มๆ)
ปรากฏว่าฝนตกหนักขึ้น น้ำซึมลงดินไม่ทัน
แล้วเราใช้หญ้าปูรองนอนให้นิ่ม เลยทำให้น้ำลงดินยากขึ้น
และตัวแผ่น Ground Sheet (แผ่นพลาสติกที่ใช้ปูพื้น) เราปูราบๆ
ไม่ได้พับพื้นให้มันเป็นกำแพงเพื่อกันน้ำแต่แรก
จึงต้องลุกมาวิดน้ำแล้วเช็ดพื้นใหม่
กว่าจะได้นอนก็เกือบตีหนึ่งเลยทีเดียว

ฝนตกหนักมาก น้ำหยดจาก Fly Sheetแทบไม่ได้นอนกันทีเดียว

ผ่านคืนนั้นมาได้อย่างน่าตื่นเต้น
ตื่นเช้ามา เห็นหมอกและพระอาทิตย์ขึ้นก็ชื่นใจ
เราทานมือเช้าเสร็จก็เดินลงจากเขาประมาณ 9 โมง
แน่นอนว่ากลางคืนฝนตก เช้าจะมีหมอกสวยงาม
และที่มันส์กว่านั้นคือ พื้นลื่นครับ!
ยิ่งขาลงชันๆ จะเร้าใจมาก!

วันนั้นผมไม่เสียประวัติ ไม่ลื่นเลยสักครั้ง
แต่ก็เห็นเพื่อนหลายคนลื่นกันสนุกสนาน
เพราะดินแถวนั้นอัดแน่น จนกลายเป็นดินหนังหมู เกือบตลอดทาง
(ดินหนังหมู คือดินแข็งๆ ผิวเรียบ พอเจอน้ำฉาบหน่อย ลื่นอย่างกับไสลด์เดอร์
รองเท้าดีๆ แพงๆ แค่ไหนก็เอาไม่อยู่)
เทคนิคคือ ถ้าไม่เดินหลบ ก็ต้องเหยียบตามโคนหญ้าแทนครับ

หลังจากทรมานตากฝนกันทั้งคืน เช้ามาก็เจอทะเลหมอก ค่อยหายเหนื่อยหน่อย

5. สรุปการเดินทาง

เขาช้างเผือกค่อนข้างประทับใจผมมาก เห็นวิว 360องศา
สภาพการเดินปานกลางไม่ยากมากนัก
(แต่ถ้าจะถามว่าเทียบกับภูกระดึงยากไหม ตอบไม่ได้เพราะไม่เคยไป)
ภูเขาเป็นภูเขาหญ้า ดังนั้นจะเห็นรูปทรงสันเขาชัดเจนสวยงาม
วันไหนฟ้าใสคงได้ดูดาวสวยๆ
วันไหนมีหมอกหนา ก็น่าจะเห็นทะเลหมอก
ไม่อดตาย เพราะมีแหล่งน้ำให้ดื่มให้ใช้
ช่วงตรงสันคมมีดวัดใจได้ดีในระดับหนึ่ง
ได้สนุกยามค่ำคืนคือวิดน้ำออกจากเต๊นท์
ถ้าให้กลับไปอีกรอบก็ไปครับ! ชวนเลย! ชวนฉันสิ!

ความสวย: 10/10
ความสนุก: 10/10
ความยาก: ปานกลาง
แหล่งเติมน้ำ: มี

6. สิ่งที่ต้องเตรียม

• ถุงมือ – ไว้จับหญ้าเวลาเจอทางชัน และปัดป้องหญ้าสูงๆออกจากตัว และไว้ดึงเชือกตอนขึ้นสันคมมีด
• ปลอกแขน – ป้องกันหญ้าบาด
• หมวก – แดดร้อนมาก ไม่ค่อยมีต้นไม้ให้หลบ ถ้าได้หมวกแบบมีคลุมหลังหัวจะดีมาก หรือจะใช้ผ้าพันหัวก็ได้
• ถุงกันทาก – มีทากในช่วงแรกๆนิดหน่อย (หรือไปหาซื้อตามร้านเกษตร บอกว่าถุงกันหอยเชอรี่ ก็ได้)
• ร่ม – ไม่ดัดจริตนะฮะ อันนี้จริงจัง ร้อนมาก

ปล1. ที่ผมไปครั้งนี้เป็นการฝ่าฝืนระเบียบการเข้าป่าช่วงที่ยังไม่เปิดอุทยาน ซึ่งผิดกฏหมาย
ดังนั้น นอกจากประกาศนียบัตรไม่ได้แล้ว ยังได้ใบสั่งพร้อมโดนค่าปรับด้วย
และที่สำคัญไม่มีลูกหาบคนไหนอยากตามไปเพราะกลัวมีปัญหากับเจ้าหน้าที่
เจ้าหน้าที่เองก็จะไม่ตามเราเข้าไปด้วย ดังนั้นอาจเกิดอันตรายได้

ปล2. ข่าวทีมผมบุกรุกและโดนค่าปรับไป 500 โด่งดังมาก จนไม่มีใครกล้าไปตามอีกเลย ฮ่าๆ

ลงมาถึงพื้น เจ้าหน้าที่ดักรอจดชื่อและออกใบสั่งค่าปรับ

เก็บไว้เป็นที่ระลึก ครั้งหนึ่งในชีวิตที่ปีนเขา แต่โดนใบสั่ง ฮ่าๆๆ

————————————————————————

มาแถมอีกนิด สำหรับคนจะไป ระเบียบการการปีนเขาช้างเผือกที่เพิ่งประกาศเมื่อเดือนที่แล้ว
โดยในเพจเพจอุทยานแห่งชาติทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรีได้ระบุข้อความไว้ดังนี้

“อุทยานแห่งชาติทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี ขอประกาศให้นักท่องเที่ยวทุกท่านทราบว่าทางอุทยานแห่งชาติมีความพร้อมในการเปิดให้ขึ้นเขาช้างเผือก เปิดตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2557 ถึงวันที่ 31 มกราคม 2558 และผู้ที่ขึ้นเขาต้องจองล่วงหน้า 7 วัน และส่งรายชื่อ สกุล เลขที่บัตรประชาชน พร้อมที่อยู่มาให้ก่อนล่วงหน้า และให้นักท่องเที่ยวขึ้นได้จำกัดจำนวน วันละ 60 คน เท่านั้น และขอให้นักท่องเที่ยวที่ขึ้นเขาช้างเผือกทุกท่านขอให้ปฏิบัติตามกฎ ระเบียบของอุทยานแห่งชาติอย่างเคร่งครัด จึงประชาสัมพันธ์ให้ทราบโดยทั่วกันค่ะ”

“อุทยานแห่งชาติทองผาภูมิ ขอแจ้งนักท่องเที่ยวที่จองขึ้นเขาช้างเผือก ทางอุทยานแห่งชาติรับจองล่วงหน้าก่อน 7 วัน เท่านั้น และในกรณีที่นักท่องเที่ยวจองวันได้แล้วเท่านั้น จึงให้ส่งชื่อ สกุล เลขบัตรประชาชน และที่อยู่ มาที่ อีเมล์ thongphaphumoffice@gmail.com หากคณะใดจองไว้แล้วแต่ไม่ส่งชื่อ มาก่อนวันเดินทางมาทางอุทยานแห่งชาติจะถือว่าท่านได้สละสิทธิ์ จึงประชาสัมพันธ์ให้ทราบค่ะ”