สถานที่ที่ผมจะไปอยู่ในเขตบ้านหนองหลวง แขวงจำปาศักดิ์ ประเทศลาว ซึ่งแถบนั้นเรียกว่าที่ราบสูงโบโลเวน (Bolaven Plateau) เป็นแหล่งปลูกกาแฟชั้นดีของลาว และเป็นที่ตั้งของโรงงานดาวคอฟฟี่ด้วย โดยแถบนั้นจะมีน้ำตกเยอะมาก แต่ที่นิยมไปกัน มี 5 แห่ง คือ ตาดสักการะ ตาดน้ำพาก ตาดตาเกด ตาดขมึด และตาดเสือ (ตาด แปลว่า น้ำตก)

เราเริ่มต้นเดินทางโดยรถทัวร์จากกรุงเทพฯ 22:00น. ถึง ช่องเม็ก ประมาณ 8:00น. ของอีกวัน เป็นครั้งแรกที่ผมไปช่องเม็ก (ครั้งแรกที่ไปอุบลฯ ด้วยแหละ แหะๆ) วันนั้นเป็นวันทำงาน ที่ด่านเลยดูเงียบๆ มีตลาดเช้าเล็กๆให้พอเดินเล่นซื้อของกินได้บ้าง ซึ่งผ่าน ตม ฝั่งไทยไม่มีปัญหาอะไร แต่ ตอนผ่าน ตม ฝั่งลาว โดนเก็บคนละ 50 บาท แต่บางคนก็โดน 100-200 ตามแต่เจ้าหน้าที่ลาวจะเรียก (อันนี้ผมคิดว่าเขาเก็บกันเองนะ ถ้าใครจะไปลองยื่นให้แค่ 50 บาทก่อน)

ด่านช่องเม็ก จ.อุบลฯ ดูเงียบๆพอสมควร น่าจะเพราะเป็นวันธรรมดา

ตลาดเช้าช่องเม็ก ดูคึกคักดี

ข้ามฝั่งมาที่ลาวเรียบร้อย

ที่ ตม ลาว ผมพบนักท่องเที่ยวเกาหลี ญี่ปุ่น เยอะพอสมควร

รถที่ใช้โดยสานไปยังปากเซและบ้านหนองหลวง

เมืองปากเซ เมืองหลวงของแขวงจำปาศักดิ์ ค่อนข้างใหญ่พอสมควร

เราต้องนั่งรถจากชายแดนเข้าไปที่เมืองปากเซ (เมืองหลวงของแขวงจำปาศักดิ์) ประมาณ 50กม แล้วจากปากเซไปปากซองอีก 40กม ถนนส่วนใหญ่ราดยางโอเคดี แต่จากปากซองเข้าบ้านหนองหลวงอีก 10กม อันนี้เป็นทางดินขรุขระ ถ้ามัวแต่นั่งเม้าส์ก็จะได้กินฝุ่นกันไปตลอดทาง ฮ่าๆ

ระหว่างทางผ่านโรงงานกาแฟดาวด้วย (ซ้ายมือที่มีป้ายใหญ่ๆ)

ทางเข้าไปบ้านหนองหลวง ฝุ่นตลบเลยทีเดียว

ที่นอนของเราตลอดทริปนี้ ที่บ้านอ้ายจันนา หมู่บ้านหนองหลวง

ลานบ้านชั้นสองใหญ่มาก นอนกันได้หลายสิบคนเลย

กินข้าวเย็นพร้อมหน้าพร้อมตากัน บรรยากาศเหมือนไปงานบวชหรืองานแต่งใครสักคนที่ต่างจังหวัด ฮ่าๆๆๆ

เราพักกันที่บ้านอ้ายจันนา อยู่ในตัวหมู่บ้านหนองหลวง เป็นบ้านไม้สองชั้นค่อนข้างใหญ่ที่เจ้าบ้านใช้ชีวิตอยู่กันชั้นหนึ่ง และชั้นสองเป็นบ้านโล่งๆสำหรับใช้รับแขก รายล้อมไปด้วยต้นกาแฟที่มีเม็ดเต็มรวง ที่นี่ดินดีมาก เพราะเป็นดินภูเขาไฟ มีอากาศเย็นสลับฝนตลอดปี จึงทำให้ปลูกอะไรก็งาม

เพื่อนคนลาวเล่าให้ฟังว่า ที่ดินแถวนั้นคนไทยอยากได้มาก คือ ผมว่าก็ไม่แปลกแล้วหละ ขนาดผมยังอยากไปอยู่เลย ฮ่าๆ

บ้านแถวนี้มักปลูกดอกไม้กัน แล้วก็ปลูกได้สวยซะด้วย ดินดี อากาศดีมาก

ภายในตัวหมู่บ้านหนองหลวง

คนแถวนี้นิยมปลูกกาแฟกัน มีที่นิดหน่อย แม้แต่รั้วบ้าน  ถ้าไม่ปลูกดอกไม้ก็ปลูกกาแฟ

เพื่อนคนลาวบอกว่า บ้านไหนมีลูกสาว บ้านนั้นจะปลูกดอกไม้ ยิ่งปลูกเยอะแปลว่ามีหลายคน ว่าแล้วเพื่อนผมเลยตามผู้สาวลาวมาให้ดูกันเลย อิอิ

วันแรกที่ไปถึงก็บ่ายๆ แล้ว จัดแจงขนสัมภาระขึ้นบ้านเสร็จ เราเดินไปชมวัดประจำหมู่บ้าน ระยะทางไปกลับประมาณ 5 กิโลเมตร ซึ่งตรงนั้นจะมีลานหิน ปูด้วยมอสนุ่มๆ แซมด้วยเปราะภูและหญ้าข้าวก่ำสลับไปมา พอต้องแสงของพระอาทิตย์ที่กำลังตกดิน สวยไม่หยอกเลยหละครับ

วัดประจำหมู่บ้าน (ต้องขออภัย ผมจำชื่อไม่ได้จริงๆ ไม่กล้าพิมพ์ชื่อตามป้ายด้วย กลัวผิด แหะๆ)

ลานหินที่เต็มไปด้วยมอส เปราะภู และหญ้าข้าวก่ำ ซึ่งบางส่วนจะเป็นกุฏิสงฆ์ เขาจะไม่ให้เข้าไป

 พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน ดีนะที่มาทัน

เปราะภูที่รัก

เช้าวันที่สอง นอกจากเสริฟข้าวให้ทาน ได้มีโอกาสลองกาแฟอาราบิก้าของลาว (จากที่ถามมา เขาใช้วิธีแบบพื้นบ้าน โดยจะเด็ดเม็ดกาแฟมาคั่วในกะทะ แล้วเอาไปตำในครกให้ละเอียด จากนั้นใช้ผ้าขาวบางห่อผงกาแฟไปชักผ่านน้ำร้อน เป็นอันเสร็จพิธี) ผมเองไม่ใช่คอกาแฟ เลยไม่รู้ว่าอร่อยหรือไม่ รู้แค่รสไม่ขมจนสากคอ และไม่เปรี้ยว กินเพียวๆได้ ช่วยให้ขี้ไหลดี (ตลกแบบอุบาทว์)

วันนี้เดินค่อนข้างมากหน่อย ไป-กลับ ประมาณ 24 กิโลเมตร เพื่อไปที่ตาดน้ำพาก เส้นทางช่วงแรกเป็นถนนดิน สลับเดินตัดสวนกาแฟชาวบ้านและดงทาก (มีทากยั้วเยี้ยตลอดทาง) ใกล้ๆจะถึง ต้องเดินข้ามแม่น้ำสูงระดับเอว น้ำแรงพอสมควร ต้องเดินจับเชือกเพื่อป้องกันตัวไหลตามน้ำ คือ ถ้าพลาดไหลไป ก็ไปร่วงที่น้ำตกที่จะดูนั่นแหละ

จุดข้ามแม่น้ำนี้สำคัญมาก เพราะบอกเลยว่าเราจะได้ไปต่อหรือไม่ เพราะถ้าโชคไม่ดี น้ำแรงไป จะไม่สามารถข้ามไปได้ (ซึ่งคนในทีมบางคน เคยมา 2 ครั้งแล้ว แต่ข้ามไปไม่ได้)

ทางไปตาดน้ำพาก ทางไม่ยาก แต่ไกล

สองข้างทางเต็มไปด้วยไร่กาแฟ

และเบื้องหลังไร่กาแฟคือการตัดไม้ เผาป่า เราจะเห็นภาพนี้อยู่เรื่อยๆ สลับกับไร่กาแฟ

ลูกเบอรี่มีให้เก็บกินตลอดการเดินทาง โดยเฉพาะทางเดินไปตาดน้ำพากนี่แหละครับ หวานอร่อยดี แต่ต้นมันร้ายกาจมาก หนามเยอะมาก เกี่ยวแขนเกี่ยวขาผมตลอดทาง

ซ้อมเดินข้ามน้ำกันเล็กๆ

ต้องข้ามน้ำพากไป ซึ่งถ้าโชคไม่ดี น้ำแรงมากจะไปต่อไม่ได้ ต้องเดินกลับอย่างเดียว

แม้ช่วงที่ผมไปเรียกว่าน้ำน้อยแล้ว แต่ก็ถือว่าแรงพอสมควร ต้องใช้ทั้งเชือกและไกด์จับประคองตัวไปเรื่อยๆ

ด้วยเราอยู่บนที่ราบสูงเหนือน้ำตก ถ้าจะดูน้ำตกสวยๆก็ต้องมองดูจากข้างล่างใช่ไหมครับ นั่นแหละ ทุกน้ำตกที่เราไปเลยต้องไต่หิน โหนเชือก เพื่อลงไปข้างล่างกัน รวมถึงตาดน้ำพากนี้ด้วย โชคดีที่หินไม่ได้ลื่นมากนัก แต่ก็ต้องคอยระแวงเชือกขาด เพราะน้ำหนักตัวเกือบร้อย.. ฮือๆ ฉันกลับบ้านฉันจะลดน้ำหนัก (พูดครั้งที่หนึ่งล้านเจ็ดแสนสองหมื่น)

เริ่มต้องไต่ลงกันแล้ว

ชันและลื่น บางช่วงต้องก้าวยาว และใช้มือโหนขึ้นไป ใช้เชือกจะปลอดภัยกว่า

จากเสียงคำรามของน้ำตกที่ได้ยินมาแต่ไกล ตอนนี้ภาพแรกที่ปรากฎในสายตาผมของตาดน้ำพาก มันยิ่งใหญ่ สวยงาม สมคำล่ำลือจริงๆครับ น้ำตกลดหลั่นกันสามชั้น แต่ละชั้นสูงหลายสิบเมตร ความแรงของน้ำทำให้ผมที่ยืนอยู่ไกลๆเปียกโชคไปหมด มันคุ้มค่ากับที่เดินทางมาดูจริงๆ

เราพักทานข้าวกลางวันกันตรงตาดน้ำพาก ชุ่มชื้นและเย็นสบาย กินไปก็ได้ไอละอองน้ำไปด้วย แต่ก็อบอุ่นที่ความรู้สึก บรรยากาศแบบนี้มักหาได้เสมอๆ เวลาเข้าป่า นอกจากวิวสวย อาหารอร่อย (เหนื่อยไง กินอะไรก็อร่อย) ยังมีมิตรภาพดีๆ ให้ได้สัมผัส

ขนาดว่าผมอยู่ไกลๆแล้ว ยังเปียกไปหมด เพราะน้ำแรงมาก

กินข้าวเที่ยงกันท่ามกลางบรรยากาศแสนสบาย (เหรออ….)

ณ จุดนี้ กินอะไรก็อร่อยทุกอย่างหละครับ แม้แต่ กุ้นเชียง แตงกวา ฮ่าๆ

ขากลับจากตาดน้ำพากเจอรุ้งซ้อนสองชั้นด้วย สวยมากครับ เสียดาย กล้องเก็บได้ไม่ครบทุกเฉดสี

วันนั้นหลังจากทานข้าวกลางวันเสร็จ พวกเราแยกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งเดินกลับไปที่หมู่บ้าน ส่วนอีกกลุ่มหนึ่ง เดินต่อไปที่ตาดสักการะ ซึ่งก่อนหน้านี้ทางไกด์บอกว่าตาดสักการะค่อนข้างอันตรายเพราะดินเพิ่งถล่ม มันอาจถล่มซ้ำได้ ทำให้เราใช้เวลากับตาดน้ำพากเยอะไม่ได้เผื่อเวลาไปที่อื่น ตอนนั้นเองระหว่างทางแยกไปตาดสักการะ ปาไปบ่ายสามโมงแล้ว ถ้าไปกลับอย่างเร็วจะใช้เวลาประมาณ 3-4 ชั่วโมง ทางลงชันและยากกว่าตาดน้ำพาก ผมจึงตัดสินใจไม่ไปต่อ เพราะเท้าเริ่มเจ็บ กลัวจะทำเวลาไม่ได้ตามที่เขาบอก

ภาพตาดสักการะที่เพื่อนผมไปมา (ภาพโดยคุณอาธันวา – Thanva Phongprasert)

เดินวันแรกก็จัดหนัก แทบทุกคนเท้าซีดเป็นไก่ต้มเลยทีเดียว บางคนรวมถึงผมเท้าพุพองเพราะถุงเท้ากัดบ้าง รองเท้ากัดบ้าง บางคนก็ทากกัดบ้างตามยถากรรม, อ่อผมลืมบอก นอกจากกิตติศัพท์ความยิ่งใหญ่ของน้ำตกลาวใต้แล้ว ที่นี่ยังขึ้นชื่อกิตติศัพท์ความยากด้วย ยิ่งถ้ามากับทีมป๋าคมรัฐต้องฟิตร่างกายให้ดีหน่อยและเดินเก่งด้วย เพราะป๋าจะพาเดินไปแล้วเดินกลับเลย เทียบกับทีมอื่นที่เขาพาไปแล้วนอนค้างแถวน้ำตก วันรุ่งขึ้นค่อยเดินกลับไปที่อื่นต่อ

ทั้งเดินเยอะ และชื้นตลอดเวลา เท้าซีดเป็นไก่เลยทีเดียว

เดินวันที่สอง วันนี้ก็จัดหนักอีกเช่นเดิม เราต้องตื่นกันแต่เช้าเพื่อรีบไปด่านหนองหลวง ที่นี่ใช้เวลาเดินประมาณ 5 กิโลเมตร เป็นป่าดิบชื้นเดินสบายในไอหมอก ช่วงแรกๆมีให้เสียวนิดหน่อย ต้องโหนสลิงข้ามแม่น้ำไป ใครตัวไม่สูงหรือกลัว ก็ต้องยอมเปียกเดินลงน้ำแทน

ตอนดูคนอื่นไม่เสียวนะ แต่พอไปโหนเอง มันก็กลัวมือลื่น(ใส่ถุงมือ) เท้าพลิก รองเท้าลื่น ฮ่าๆ

ที่ต้องรีบไปด่านหนองหลวงเพราะเราสามารถดูพระอาทิตย์ขึ้นจากที่นี่ได้ และดูน้ำตกใหญ่ทั้ง 4 แห่งของลาวใต้ได้ในจุดเดียว (ตาดสักการะ ตาดตาเกด ตาดขมึด และตาดเสือ)

ที่ด่านหนองหลวง จะเป็นลานหินคล้ายๆกับที่วัดในหมู่บ้าน แต่กว้างกว่าเยอะมากๆ มีมอสนุ่มๆประปราย แต่มีหญ้าข้าวก่ำ เปราะภู และหม้อข้าวหม้อแกงลิงเต็มทุ่งไปหมด ช่วงที่เราอยู่บนนั้น อากาศดีมาก เย็นพอสมควร ลมแรง และมีหมอกพัดมาเป็นระลอกๆ แม้จะน่าเสียดายที่ไม่เห็นพระอาทิตย์ขึ้น แต่ก็พอมีบางช่วงที่ฟ้าเปิดให้เราได้เห็นน้ำตกใหญ่ทั้ง 4 แห่ง ครบถ้วนเลย

ด่านหนองหลวงจะมองเห็นน้ำตกใหญ่ทั้ง 4 แห่ง คือ ตาดสักการะ ตาดตาเกด ตาดขมึด และตาดเสือ

ด่านหนองหลวงเป็นป่าสนบนทุ่งหญ้าที่เต็มไปด้วยเปราะภู

อากาศเย็นสบายมาก หมอกมาพร้อมลมหนาวเป็นระลอกๆ

แอ็กชั่นกันเต็มที่ ด่านหนองหลวงสวยมากครับ

เปราะภูเต็มไปหมด (ตัวบุ้งเยอะมากครับ ต้องเดินดีๆ)

ด่านหนองหลวงสวยมากๆ น่านอนค้างแรมสักคืนสองคืน

เปราะภูเต็มทุ่งด่านหนองหลวง

แผนวันที่สองเราเปลี่ยนกันนิดหน่อย ต้องไปดูน้ำตกตาดตาเกดก่อนจะมาด่านหนองหลวง แต่ดินถล่มจนทำให้การเดินทางไปลำบากแล้วก็อันตราย ไกด์เลยไม่พาเราไป เราจึงใช้เวลาตรงด่านหนองหลวงเพื่อผ่อนคลายนานพอสมควร เพราะอากาศดีมาก (ซึ่งถ้ามากับบางทีม เขาจะเลือกกางเต๊นท์นอนค้างกันที่นี่เลยหนึ่งคืน)

ที่นี่ แค่นั่งเฉยๆก็มีความสุขแล้ว

หลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จ เราเดินไปต่อกันที่ตาดเสือและตาดขมึด สองที่นี้อยู่ติดกัน เส้นทางเดินลงอย่างเดียวประมาณ 2 กิโลเมตรกว่าๆ แต่ไต่ระห่ำบ้าบอมาก ไม่ถึงขั้นใช้เชือกโหนเหมือนตาดน้ำพาก แต่จะเจอทางดินชันระดับ 30-45 องศา ปีนหิน ไต่บันได ครบทุกรสชาติเลย

ที่ตาดขมืดและตาดเสือ ด้านล่างจะมีเกสเฮ้าเป็นกระท่อมทาซานเปิดให้นักท่องเที่ยวมานอนพัก และมีกิจกรรมน่าสนุกอย่างมาก คือ zipline ผมเคยเห็นคลิปที่ฝรั่งไปเล่นและรายการในไทยมาถ่ายทำ โครตน่าเล่นเลยครับ ก่อนไปลาวครั้งนี้ ผมเตรียมเงินแล้วก็เตรียมใจมาเล่นเต็มที่ (ราคาแต่ละคนบอกไม่เหมือนกัน แต่น่าจะราวๆ 4,000-5,000 บาท) ปรากฎว่า อดเล่นครับ เพราะต้องติดต่อบริษัทในเมืองปากเซก่อน เพื่อเขาจะได้เตรียมอุปกรณ์จากปาเซมาให้เรา

ตาดขมึด สูงและใหญ่มากครับ

ตาดขมึด (ภาพโดยพี่โอ – O Ponthep Thuankleeb)

ตาดขมึด (ภาพโดยพี่โอ – O Ponthep Thuankleeb)

ความยิ่งใหญ่ของตาดขมึด(แค่ชั้นเดียว) เมื่อเทียบกับคน (ภาพโดยพี่โอ – O Ponthep Thuankleeb)

Zipline ที่ตาดขมึด เหมือนไม่สูง แต่ของจริงสูงมาก (ภาพโดยพี่โอ – O Ponthep Thuankleeb)

แต่ก็ดีแล้วครับที่ไม่ได้เล่น เพราะของจริงมันสูงมากกว่าที่ผมคิดเสียอีก น่าหวาดเสียวดีแท้

ที่ตาดเสือ เป็นน้ำตกขนาดไม่กว้างมาก สูงพอๆกับตาดขมึด ส่วนตาดขมึด ยิ่งใหญ่และสูงพอสมควร น่าจะพอๆกับตาดน้ำพาก ตกไหลลดหลั่นกันหลายชั้น เสียดายเวลาถ่ายภาพจะติดสลิงของ zipline ด้วย

ข้างๆ ตาดขมึดจะมีตาดเสือไหลมาบรรจบกัน

ขากลับ เราเดินย้อนขึ้นไปบนยอดตาดขมึด วิวสวยมากครับ และมีโหนสลิงให้ได้เสียวกันอีกแล้ว

มองจากบนยอดตาดขมึด ไกลๆลิบๆ ซ้ายมือที่เป็นน้ำไหล นั่นคือตาดเสือ ถัดไปอีกนิด เป็นเกสเฮ้าส์ที่ผมยืนถ่ายรูปก่อนหน้านี้ ซึ่ง zipline ที่ต้องโหนลงไป มีความสูงประมาณนี้แหละ

ระหว่างทาง ไกด์สอยขนุนป่าให้ลองกิน เออ อร่อยดีอ่ะ หรือเพราะไม่ได้กินขนุนมานานแล้วก็ไม่รู้นะ

ระยะทางจากตาดขมึดกลับหมู่บ้านประมาณ 7 กิโลเมตร ถึงบ้านก่อนพระอาทิตย์ตกดินพอดี คืนนั้นสนุกกันเต็มที่เพราะไม่ต้องเดินทางต่อแล้ว เช้าวันที่สามมีเพื่อนบางคนเข้าไปตาดสักการะด้วย แต่ผมเองเลือกเดินเล่นในหมู่บ้านดีกว่า เท้าระบมสุดๆ เก็บไว้ปีหน้าจะกลับไปเก็บสองน้ำตกที่เหลืออย่างแน่นอน

สรุปการเดินทาง

เป็นทริป 3 วัน เดินเท้าประมาณ 40 กิโลเมตร ในเส้นทางค่อนข้างสมบุกสมบัน คนจะไปก็ฟิตนิดหนึ่งครับ เตรียมอุปกรณ์กันฝนและรองเท้าที่ระบายน้ำได้จะดีมาก ถึงจะเหนื่อยหน่อย แต่ก็คุ้มค่า ความยิ่งใหญ่ ความสวยงามสามารถใช้รูปที่ผมถ่ายการันตีได้เลย แต่ถ้าย้อนกลับไปให้ตอบว่าเทียบกับทีลอซูแล้วเป็นอย่างไร ผมว่าสวยกันคนละแบบนะ แม้ที่นี่จะใหญ่กว่าก็จริง แต่ทีลอซูเรามีความหลากหลายทางมิติมากกว่า เช่น การนั่งเรือเข้าไป มีน้ำตกสายรุ้ง มีต้นไม้ป่าไม้หลากหลาย สำหรับผมแล้ว แนะนำให้ไปมันทั้งสองที่นั่นแหละ ฮ่าๆๆ

ความสวย: 10/10
ความสนุก: 10/10
ความยาก: ปานกลาง-ยาก
แหล่งเติมน้ำ: มี

ระยะทาง: 40 กิโลเมตร
(ระยะทางวัดจากการเดินไปกลับ หมู่บ้าน-วัด 4 กม, หมู่บ้าน-ตาดน้ำพาก 24 กม, หมู่บ้าน-ด่านหนองหลวง 5 กม, ด่านหนองหลวง-ตาดหมึด-หมู่บ้าน 9 กม)

ระยะเวลาขาขึ้น: N/A
ระยะเวลาขาลง: N/A

ความสูง ณ จุดสูงสุด: 1,2xx เมตร
ความสูง ณ จุดต่ำสุด: 8xx เมตร

0.มารู้จักกันคร่าวๆ

น้ำตกทีลอซู อยู่ในอำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก ความกว้างของตัวน้ำตกประมาณ 500 เมตร สูงประมาณ 300 เมตร ได้ชื่อว่าเป็นน้ำตกที่มีขนาดใหญ่และสวยงามที่สุดในประเทศไทย และถูกจัดอันดับให้สวยงามยิ่งใหญ่เป็นอันดับ 2 ของเอเชีย (อ้างอิงจาก The Top 10 Best Asia Waterfalls)

แค่ได้ยินกิตติศัพท์ก็น่าไปแล้วใช่ไหมล่ะ!

เอาเป็นว่า มันสวยมากๆและคุ้มค่า เหมาะกับคนที่อยากเริ่มเที่ยวป่า ลิ้มรสการใช้ชีวิต Slow Life ได้ลุยเล็กๆ เข้าป่าหน่อยๆ ล่องเรือยาง และเซลฟี่เก๋ๆกับธรรมชาติงามๆ

(เลยเป็นที่มาของการตั้งชื่อโพสนี้ให้สาวๆโดยเฉพาะเลยก็แล้วกัน)

1.เริ่มต้นออกเดินทาง

เมื่อเราถึงอุ้มผางแล้ว (วิธีเดินทางไปอุ้มผาง ขอไว้ท้ายบทนะ) จะมีทางเลือก 2 ทางคือ ขับรถยาวเข้าไปน้ำตกเลย กับล่องเรือยาง (สมัยก่อนเป็นแพไม้ไผ่) ซึ่งขอแนะนำแกมบังคับเลยว่าให้ไปเรือยางครับ เพราะมีสถานที่ไฮไลท์ระหว่างทางหลายจุด โดยเราต้องติดต่อบริษัททัวร์เพื่อให้เขาพาเข้าไป โดย ณ ที่นี่เพื่อนผมจัดการซื้อทัวร์พร้อมที่พักชื่อว่า บุญล่ำทัวร์ บริการดีมากครับ อาหารโอเค ที่พักโอเค ไกด์นำทางก็เฮฮาปาจิงโกะจนบางทีต้องขอให้หยุดเพราะหัวเราะจนเหนื่อย

ตอนเช้าเรามาที่บริษัทบุญล่ำทัวร์ เพื่อกินข้าวเช้าแล้วคัดแยกของบางอย่างไว้ในห้องพักด้วย เราจะเอาเฉพาะที่จำเป็นเท่านั้น ใส่ลงเรือแล้วล่องไปที่ทีลอซู (ทริปนี้ผมไปแบบ 3 วัน 2 คืน โดยจะไปใช้ชีวิตที่ทีลอซู 2 วัน 1 ครับ)

มื้อเช้าเป็นบุฟเฟ่ข้าวต้มและกับข้าวอีกสามสี่อย่าง กินพออิ่มนะ เพราะล่องเรือทั้งวัน จะเข้าห้องน้ำลำบาก

 ที่พักของบุญล่ำรีสอร์ท (ภาพจากเว็บไซต์บุญล่ำทัวร์)

ที่พักของบุญล่ำรีสอร์ท (ภาพจากเว็บไซต์บุญล่ำทัวร์)

หลังจากกินข้าวและเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดพร้อมเปียก ไกด์จะให้ถุงเราห่อกระเป๋าที่เตรียมไป กันน้ำระหว่างล่องเรือ (บางช่วงน้ำแรง บางช่วงเจอน้ำตกกระเด็นใส่ และปกติเรือยางจะมีน้ำไหลเข้ามาที่พื้นตลอด)

เมื่อพร้อมแล้วก็ออกเดินทางโล้ดดด

2. เส้นทางระหว่างไป

เส้นทางน้ำที่เราล่องไป จะไหลเอื่อยๆ ใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมง แม้จะนั่งกันตูดบาน แต่ที่แนะนำเพราะว่าสามารถนั่งกินลมชมวิว จกกินขนมก๊อปแก๊ป หยิบเบียร์มาจิบ ร้องเพลงเฮฮา นอนหลับ หรือใครธรรมะธรรมโมจะนั่งสมาธิก็ได้ ท่ามกลางอากาศแจ่มใส และมีต้นไม้สองข้างทางคอยบังแดดให้ตลอดเวลา

ว่ากันว่า เป็นเส้นทางล่องเรือที่สวยที่สุดในประเทศไทย

เมื่อเรือล่องมาจนถึง น้ำตกทีลอจ่อ เราจะเจอม่านน้ำตกอลังการพอสมควร ยิ่งถ้ามาหน้าน้ำเยอะๆ จะสวยมากครับ สามารถพายเรือลอดเข้าไปใต้น้ำตกได้

ล่องมาอีกหน่อยจะเจอ น้ำตกสายรุ้ง คือถ้ามีแดดส่องมากระทบจะเกิดรุ้งกินน้ำสีสดใส ซึ่งช่วงที่ผมไป แดดไม่มี เลยอดเห็นเลย ฮือๆ

หามาให้ดูเป็นตัวอย่างครับ ถ้ามีรุ้ง จะประมาณนี้ครับ (เป็นรูปจากเว็บตากล้อง  http://www.taklong.com/landscape/show-landscape.php?No=525555)

นั่งเรือนาน เบื่อๆ ก็ตะโกนแซวกันไปมาข้ามเรือ หรือใช้พายควักน้ำดีดใส่กัน ก็สนุกสนานแก้เบื่อได้เป็นอย่างดีครับ

สองข้างทาง เราจะเห็นน้ำตกที่ไหลลงมาจากหน้าผา เหมือนละอองฝนแบบนี้ได้ตลอดทาง เห็นไหมครับ มาทางเรือ คุ้มมากๆ ได้เห็น ได้เสพ กันเต็มอิ่มเลย

พอใกล้เที่ยง จะมีจุดพักเรือกลางทางเพื่อรับประทานน้ำ อาหาร และเข้าห้องน้ำ ณ ที่นี้เอง จะมีบ่อน้ำร้อนให้ลงไปแช่เล่นกันด้วยนะ

ชาวบ้านเอามาขายครับ เป็นไข่ต้ม และน้ำขิงร้อนๆใส่กระบอกไม้ไผ่.. เป็นไงล่ะ ฮิปเตอร์ สโลว์ไลฟ์ป่ะล่ะ

จุดแวะกลางทาง เป็นกระท่อมไม้ในป่าไผ่ มีทุ่งดอกไม้เก๋ๆให้ถ่ายรูปด้วยแหละแกร๊…

ตอนที่ผมไป อากาศไม่ร้อนและไม่หนาวมาก แต่พอเอาาจุ่มบ่อน้ำร้อนปุ๊บ รู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูก

จากจุดพักกลางทาง ล่องเรือต่อเข้าไปอีก 1 ชั่วโมง ก็จะขึ้นฝั่งแล้วเดินทางต่อบนบก ซึ่งช่วงที่อุทยานปิด ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ถึงวันที่ 31 ตุลาคม จะไม่อนุญาตให้นำยานพาหนะทุกชนิดเข้าไป เราจะต้องเดินเท้าระยะประมาณ 10กิโลเมตร  เป็นทางลุ่มๆดอนๆ ไม่ได้ชันมากนัก

แต่ถ้าไปตั้งแต่ 1 พย. จะมีรถรับส่งพาเข้าไป โดยช่วงผมไปคือสิงหาคม ที่จริงจะไม่มีรถ แต่ตอนนั้นมีนักเรียนไปทัศนะศึกษาพอดี เลยได้อานิสงส์ติดรถไปกับเขาด้วย สบายเลย

หรือลองโทรไปสอบถามที่ ททท.สำนักงานตาก ก่อนก็ได้ครับ เพื่อสอบถามการเดินทางเข้าไป รถรับส่ง จองที่พัก หาบริษัททัวร์ โทร. 055-514-341-3 เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง โทร. 055-577-318

3. ใกล้ถึงแล้ว

เมื่อเดินทางมาถึงเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง ที่นี่จะเป็นจุดกางเต็นท์นอน มีร้านค้าขายขนม เครื่องดื่ม มีศาลาขนาดใหญ่ไว้ทานข้าว มีห้องน้ำชาย-หญิง ค่อนข้างสบายระดับหนึ่ง แต่ยุงจะเยอะหน่อย พกยาทา ยาพ่นกันยุงไปด้วยนะ ที่นอนก็ควรมีมุ้ง และไม่ควรเปิดเต็นท์อ้าไว้ เดี๋ยวจะได้ตื่นมามีตุ่มเต็มตัว

ไปถึงปุ๊บ จัดแจงกางเต็นท์เสร็จ เราก็ไม่รีรอที่จะรีบเดินไปน้ำตกทันที  ซึ่งทางเข้าจะต้องเดินเท้าเข้าไปประมาณ 2 กิโลเมตร เป็นทางดินนิดหน่อยช่วงแรก จากนั้นจะเป็นทางปูน เดินง่าย มีต้นไม้ร่มตลอดสองข้างทาง แต่บอกเลยว่าทางปูนบางจุดจะมีตะไคร่และไม่พยาบมาก มันจะลื่นพอสมควร เดินระวังกันด้วยครับ

ผมชอบที่นี่อย่างหนึ่งคือ สองข้างทางจะเป็นเส้นทางศึกษาธรรมชาติ จะมีป้ายอธิบายพร้อมรูปวาดสวยงามในทุกๆจุด เมื่อละสายตาจากป้าย ก็จะเจอของจริงใกล้ๆกันนั่นแหละ ทำให้เราไม่ต้องจินตนาการเอง (จริงๆแล้ว หลายอุทยานฯในประเทศไทยก็มีป้ายแบบนี้ แต่ว่าไม่ได้ทำเป็นป้ายเหล็กสวยๆและเขียนชัดเจนเท่านี้ บางที่ก็แทบไม่เหลือของจริงไว้ให้ดูประกอบเลย)

ผมถ่ายเก็บไว้หลายป้าย รู้สึกได้ความรู้ดีครับ
ถ่ายป้ายเสร็จก็ถ่ายของจริงมาประกอบ มันเข้าถึงดีครับๆ

4. นี่น่ะหรือ! น้ำตกทีลอซู!

หลังจากเดินเท้าผ่านป่ามาประมาณ 2 กิโลเมตร ภาพที่ปรากฎต่อหน้าผมก็ค่อยๆโผล่ขึ้นมา นั่นคือ “น้ำตกทีลอซู”

ยิ่งใหญ่.. อลังการ.. น้ำกระจาย…

ต้องรีบเก็บกล้อง เก็บมือถือ เลยทีเดียว เพราะน้ำกระเด็นเหมือนฝน

ณ เวลานี้ รีบถ่ายรูปกันอย่างเดียวเลยครับ ไม่ต้องรออะไรแล้ว.. ส่วนพี่หมวกแดงคนนี้ พกนางแบบส่วนตัวมาด้วย

กว่าจะถ่ายกันเสร็จ ก็เย็นแล้ว หิวๆ เลยต้องรีบเดินกลับไปที่พัก ซึ่งไกด์เตรียมอาหารไว้รอเราแล้ว เป็นบุฟเฟ่สองสามอย่าง แต่ถ้าไม่อิ่มก็สั่งซื้อเพิ่มจากร้านสวัสดิการของอุทยานได้ครับ

5. ถึงวันต้องอำลา

หลังจากเราได้ไปสัมผัสกับน้ำตกที่ยิ่งใหญ่อย่างทีลอซู เราได้นอนพักค้างคืนที่นั่นหนึ่งคืน ตื่นเช้าก่อนกลับ ก็เดินไปอำลาน้ำตกอีกครั้ง พบว่าแสงตอนเช้าสวยใช้ได้เลยครับ ซึ่งถ้าไปแล้วมีโอกาส ก็แนะนำให้ไปทั้งเช้าทั้งเย็น จะได้คนละบรรยากาศเลย เพราะมีหมอกประปราย และถ้ามีแสงแดดส่อง อาจได้เห็นสายรุ้งด้วย

ชักภาพร่วมกับชาวคณะที่ร่วมหัวจมท้ายมาด้วยกัน ซึ่งส่วนมากจะเป็นผู้หญิง มีทั้งขาลุยและไม่ลุย การันตีได้เลยครับว่าใครๆก็มาได้ครับ

ขากลับ เรากลับมายังจุดจอดเรือ วันนี้มีคนมาเที่ยวต่อจากพวกเราหลายคณะ ไกด์บอกว่ามีคนมาเที่ยวที่นี่เรื่อยๆตลอดทั้งปี

เส้นทางขากลับ คล้ายกับขามา แอบน่าเบื่อนิดหน่อยเพราะไม่มีน้ำตกให้ดูแล้ว แต่สองข้างทางยังมีอะไรสวยๆให้เราดูได้ตลอดทาง

ช่วงนี้ลำน้ำค่อนข้างกว้าง บางช่วงอาจโดนแดดบ้าง เตรียมครีมกันแดดและที่บังแดดไว้จะดีมากครับ

ธรรมชาติจัดสรรได้ลงตัว

เมื่อต้นไม้ต้องการน้ำ มันจึงหย่อนรากลงมาสูบน้ำ

ไม่มีอะไรทำ ก็เซลฟี่กันเองแล้วกันนะ

ความสวยงามของรากไม้ใหญ่

หลังจากล่องเรือเสร็จ ต้องนั่งรถกลับออกมาจากไร่ข้าวโพด เพื่อไปถนนใหญ่ วิวสวยมากครับ

ทางเข้าสู่ตัวอำเภอ ร่มลื่นและเขียวขจีมาก ว่าแต่ไม่รู้สาวสองคนนี้เล่นอะไรกันอยู่ ฮ่าๆๆ

6. ขึ้นดอยหัวหมด

มาถึงตัวอำเภออุ้มผาง แวะ 7-Eleven ซื้อขนมและเครื่องดื่ม ซื้อผลไม้จากชาวบ้านแถวนั้น เราก็กลับมานอนที่รีสอร์ทของบุญล่ำทัวร์ ทานมื้อเย็นกันอิ่มหนำสำราญ (บุฟเฟ่อีกแล้ว) และเพิ่งรู้ว่าที่นี่มีคาราโอเกะด้วย ก็ร้องเพลงอยู่ยาวกันจนเที่ยงคืนแล้วต้องรีบนอน เพราะวันรุ่งขึ้นเราจะตื่นเช้าไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ “ดอยหัวหมด” กัน

ดอยหัวหมด เข้าใจว่าหมายถึงยอดดอยที่ไม่มีต้นไม้ เพราะผมได้ยินชื่อนี้จากสองสามแห่งแล้ว และเป็นลักษณะภูเขาหัวโล้นทุกที่เลย

ดอยนี้อยู่ห่างจากตัวอำเภอไม่ไกลมาก และการเดินขึ้นก็ไม่ชัน ไม่สูงมากครับ 20-30 นาทีก็ถึงยอดแล้ว สามารถเห็นได้รอบทิศทางแบบ 360องศา เลยทีเดียว เหมาะแก่การมาดูพระอาทิตย์ขึ้นและทะเลหมอกอย่างมาก

ฝั่งนี้มองไปในหุบเขาตรงที่มีทะเลหมอก จะเป็นเมืองอุ้มผาง

ฝั่งนี้ด้านขวามือ ไกด์บอกเราว่าเป็นยอดเขามองโกจู

พระอาทิตย์กำลังจะขึ้นแล้ว แสงสีทองรำไรเชียว

ไกด์บอกว่า ฝั่งนี้เป็นหุบเขาที่เราล่องเรือกันมา เป็นที่ตั้งของน้ำตกทีลอซู

7. เที่ยวอุ้มผาง

ใครไปอุ้มผาง อยากได้ของฝากสวยๆ เป็นที่ระลึก และนั่งทอดกายใรบรรยากาศสบายๆ ต้องไปที่นี่เลยครับ “บ้านครูซัน” สินค้าส่วนใหญ่เป็นของทำมือจากชาวบ้านในอุ้มผาง มีทั้งเสื้อผ้า ผ้าพันคอ เครื่องจักสาน เข็มกลัด พวงกุญแจ หมวก ย่าม โปสการ์ด แผ่นเพลงเพื่อชีวิตของครูซัน

หน้าบ้านครูซันจะมีร้านกาแฟเล็กๆ ชิกๆๆ ให้สั่งดื่มกัน อร่อยดี ที่สำคัญสาวที่ทำกาแฟน่ารักมากจ้ะ

8. บทสรุป

เป็นน้ำตกที่สวย คุ้มค่าแก่การไปครั้งหนึ่งในชีวิต ความลำบากเดียวที่เจอในทริปนี้คือ น่องรถจากกรุงเทพฯ-อุ้มผาง โค้งเยอะมาก แต่หลังจากนั้น ชิลครับ ทั้งนั่งเรือยาง เดินเข้าน้ำตก กิน นอน ค่อนข้างสะดวก สบาย ผู้ชายไปได้ ผู้หญิงไปดี ไม่เคยเดินป่า ก็ไปเริ่มที่นี่ได้ มีให้ได้สัมผัสกันเบาๆแบบไม่อันตราย

ช่วงที่เหมาะที่สุดคือช่วงปลายฝนต้นหนาว ระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงมกราคม ส่วนในช่วงฤดูร้อนตั้งแต่กุมภาพันธ์ถึงพฤษภาคมก็สามารถไปเที่ยวได้เช่นกัน แถมมีข้อดีตรงที่สามารถใช้ทางรถยนต์เข้าน้ำตกได้ จึงเป็นช่วงเวลาที่เที่ยวได้สะดวกที่สุด ไม่ว่าจะเที่ยวแบบไปกลับ หรือพักค้างแรม

ส่วนการเดินทาง เราสามารถติดต่อผ่านบริษัททัวร์ที่จัดล่องแพในอำเภออุ้มผางได้ โดยติดต่อสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมที่ ททท.สำนักงานตาก โทร. 055-514-341-3 เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง โทร. 055-577-318

หรือจะติดต่อบุญล่ำทัวร์ที่ผมไปก็ได้ครับ ที่ บุญล่ำทัวร์ จัดโดยคุณบุญล่ำ ยอดเมือง โทร.055-561-021 มือถือ 081 -887-0653 อีเมล boonlumtour_@hotmail.com เว็บไซต์ http://www.boonlumtour.com/

หรือจะใช้บริการทัวร์กึ่งหารเฉลี่ย ที่จะจัดรถเดินทางจากกรุงเทพฯ พร้อมติดต่อทัวร์ให้เราครบหมด แบบที่ผมไปก็ได้ครับ โดยติดตามได้จาก Facebook Fanpage https://www.facebook.com/tripder