2-3 ปีก่อน คุณ  Peter Skillman เคยเล่าในงาน TED ถึงปัญหาด้านการออกแบบ ที่เขาเรียกมันว่า “ปัญหามาสเมลโล (Marshmallow Problem)” ซึ่งคลิปนี้ คุณ Tom Wujec จึงเล่าถึงการนำปัญหานั้นไปทำเป็นเกมส์ในคลาสสัมนาต่างๆ โดยที่เขาเรียกมันว่า “Marshmallow Challenge” หรือ การแข่งขันกันสร้างตึกสูงที่สุดด้วยเส้นสปาเก็ตตี้ 20 เส้น มาร์ชแมลโลว์ 1 ก้อน และเทปกาว เชือก กรรไกร

วิธีการคือ มีทีมจำนวน 4คน ถ้าทีมไหนต่อเส้นสปาเก็ตตี้ 20 เส้นได้สูงที่สุด และเอาก้อนมาร์ชแมลโลว์วางไว้บนนั้นได้ด้วย จะถือว่าเป็นผู้ชนะ

Tom ได้เดินทางไปสอนการเล่นนี้ในหลายๆที่ทั่วโลก และพบว่า กลุ่มที่ทำความสูงได้มากสุด และรูปแบบแปลกตาด้วย ก็คือ “เด็กอนุบาล” (Kindergarten) ส่วนกลุ่มที่ทำความสูงได้ไม่ดีนัก คือ “นักศึกษาบริหารธุรกิจ”

ฟังดูแปลกๆดีนะครับ แต่เขาก็ให้เหตุผลว่า เพราะนักศึกษาบริหารธุรกิจถูกสอนมาให้ทำแผนที่ดีที่สุด จากนั้นค่อยลงมือทำ ซึ่งสิ่งที่เกิดขึ้น นักศึกษาใช้เวลาส่วนมากในการวางแผน ทำโครงสร้าง และเมื่อจะวางมาร์ชแมลโลว์บนยอดสุดก็ตอนที่ใกล้จะหมดเวลาเสียแล้ว… หรือที่เราเรียกว่า “เมื่อถึงเวลาวิกฤต” (It’s in crisis)

ส่วนวิธีการของเด็กอนุบาล คือ พวกเขาลงมือทำเลย โดยปักมาร์ชแมลโลว์ไว้บนสุดเสมอ เมื่อได้ลองทำหลายๆแบบ เขาจะเรียนรู้ไปเรื่อยๆว่า แบบไหนมีข้อดีข้อเสีย แล้วจึงปรับปรุงเป็นแบบใหม่ ทำซ้ำแบบนี้ไปเรื่อยๆ (iterative process)

เกมส์นี้ Tom ให้ข้อสังเกตว่า แค่เขามองไปรอบๆห้องก็จะรู้ว่าทีมไหนชนะ แม้ยังไม่ทันเริ่มเกมส์ เพราะถ้าทีมไหนมีทักษะการทำงานร่วมกัน และมีความเข้าใจกระบวนการทำงาน ก็มักจะพัฒนาไปสู่ความสำเร็จได้

หลังจากผมดูคลิปนี้จบ ก็นึกถึงหลายๆเหตุการณ์ในชีวิต ทั้งงานและเรื่องส่วนตัวที่ทำร่วมกับคนอื่น
ผมเคยรู้สึกว่า ถ้าเกิด “การทำแล้วสนุก” ผลลัพธ์มันจะออกมาดีและประสบความสำเร็จสูง

ที่ผมใช้คำว่าสนุก เพราะผมนึกถึงตอนเราวางแผนไปเที่ยวกับเพื่อน(หาข้อมูล วางแผนกันสุดๆ) ร้องคาราโอเกะ(แม้ไม่ได้เสียงดี แต่ก็แหกปากร้องพร้อมกันไปจนจบ) เข้าค่ายลูกเสือ ทำงานกลุ่มมหาลัย(สุนทรียสนทนา นัดบ้านเพื่อน กินไปทำไป กลิ้งๆนอนๆทำ เฮฮา) หรือแม้แต่การทำธุรกิจที่เรากับเพื่อนมีฝันและเป้าหมายเดียวกัน

ซึ่ง “การทำแล้วสนุก” เหตุการณ์แบบนี้ มันคือการที่เราและคนในกลุ่มมีทักษะการทำงานร่วมกัน อาจจะเพราะเป็นเพื่อน เป็นพี่น้อง และมีความเข้าใจกระบวนการทำงาน เพราะทุกคนมีเป้าหมายเดียวกันจึงอยากทำ เราฟังกัน เสริมกัน ช่วยแก้ปัญหา มันจึงทำให้เราและคนในกลุ่มไม่มีความกดดัน มีอารมณ์ความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ มีส่วนร่วม ท้าทาย ถึงไหนถึงกัน ดึกๆดื่นๆก็ทำได้จนเสร็จ เหมือนที่มีคนพูดไว้ว่า “ถ้าเราสนุกกับมัน งานก็จะไม่ใช่งานอีกต่อไป”