ช่วงปีที่ผ่านมา เพิ่งสังเกตตัวเองอย่างหนึ่งคือ ติดวิธีการคิดและตั้งคำถามกับน้องๆ ในทีม อยู่สามประโยค

“มั่นใจว่าครบไหม”

“ถูกต้องไหม”

“ควรต้องทำอะไร”

พยายามนึกที่มาของการตั้งคำถามเหล่านี้ เลยสรุปได้ว่า เกิดจากประสบการณ์งานต่างๆ ที่ผ่านมา น้องทุกคนคิดเพียงเสมอว่า “งานต้องเสร็จ” เท่านั้น

เอ้า มันก็ถูกต้องนี่นา! แล้วน้องผิดตรงไหน? ที่อยากให้งานเสร็จ ทำไมต้องไปถามเขาอีก เหมือนเป็นคนจ้ำจี้จ้ำไช…

ผมได้นึกถึงตัวเองตอนไปวิ่งเทรล หรือเดินป่า ที่ผมกำลังเดินขึ้นเขา หากผมไม่รู้มาก่อนว่าที่นี่คือจุดหมายปลายทางแล้วหรือไม่ ผมก็ไม่รู้ว่าต้องหยุดที่ไหน ตนเองมาไกลได้เท่าไร และอีกเช่นกัน ผมไม่รู้ว่าทางที่ผมมา มันถูกทางหรือเปล่า แล้วผมจะทำอย่างไรดี

มีเหตุการณ์หนึ่งที่เป็นกรณีน่าจดจำ น้องมาอัพเดทผมว่า “พี่ฟิวส์ งานเหลือไม่เยอะแล้ว ใกล้เสร็จแล้ว” ไอ้เราก็โอเค แต่พอเล่นให้ดู กลับพบว่า ไอ้โน่นไม่ได้ ไอ้นี่ไม่มี ไอ้นั่นก็ไม่ถูก “อ้าวเฮ้ย! ไหนว่าจะเสร็จแล้ว! พี่คิดว่า นี่เสร็จแค่ครึ่งเดียวเองนะ”

พอให้เปิดระบบ Project Management ขึ้นมาดู กลับพบว่ามี Task ไม่ถึง 100 ตัว และแต่ละตัวใหญ่ระดับเรียกได้ว่าเป็น Feature และพอกดไปดูในรายละเอียด พบเพียงตัวอักษรและบูลเล็ทไม่เกินครึ่งหน้า A4

เลยถึงบางอ้อว่า เป็นเพราะเขาแตก Feature กับ Task ไม่ครบนี่เอง โดย เขาคิดว่า 50% ที่เห็น คือ 100% ที่ต้องทำ! เหมือนผมเดินขึ้นทางชันถึงแค่เชิงดอย แต่คิดว่าตนเองยืนบนยอดดอยแล้ว

คราวนี้พาแตก Task และ Feature จากโฟลวที่มีตั้งต้น แต่ปัญหาต่อมาคือ เจ้า Task เนี่ย มันมี Business Condition ไม่ครบ และคลาดเคลื่อน ไม่ถูกต้องตามที่ได้ประชุมกับลูกค้า ซึ่งเหมือนคนที่กำลังเดินตามทางเพื่อไปยอดเขา แต่เดินสะเปะสะปะ มั่วไปหมด ไม่รู้ทางไหนถูก ทางไหนผิด

กว่าจะทำให้ Feature กับ Task มี “ครบถ้วน” และ “ถูกต้อง” ต้องฝังตัวเองในห้องประชุมร่วม 2 สัปดาห์…

ประเด็นคือ สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ทำตอนเริ่มโปรเจ็คน่ะสิ แต่มาเกิดตอนที่อีกเดือนกว่าต้องส่งงานแล้ว…

เลยต้องเรียนเชิญผู้ตัดสินใจได้และมีส่วนได้ส่วนเสีย มาเลือกงานที่ต้องทำก่อน/หลัง งานใดสำคัญกว่า งานใดเร่งด่วน งานใดที่เกี่ยวข้องกัน เพื่อมาช่วยตัดสินใจในการจัดลำดับงานด้วย

เมื่อวางแผนเสร็จทุกอย่าง ถึงต้องเริ่มหาคนมาช่วยทำงาน หาวันเพิ่ม หาเครื่องไม้เครื่องมือ เพื่อทำงานให้เสร็จ แบบ “ครบถ้วน” และ “ถูกต้อง”

…

ต้องบอกว่า น้องๆ PM ทำทุกอย่างที่กำหนดในกระบวนการทำงานทุกขั้นตอนเลย ตั้งแต่ วางแผน แตกงาน กำหนดคน (Time, Scope, Resource) ส่วนน้องๆ Developer ก็ทำตามที่มีอยู่บน Project Management Software ทุกงานเลย

แต่การทำข้างต้นก็ไม่ได้สะท้อนความ “ครบถ้วน” และ “ถูกต้อง” ของงานได้เลย

หากไม่เข้าใจความต้องการของลูกค้า, ไม่เห็นภาพ End-to-End ของสิ่งที่จะต้องทำ, และสื่อสารมันออกมาไม่ได้ ออกมาไม่ครบ

ถ้าเกิดขึ้นบ่อยๆ คงได้แต่บอกว่า ก็ตัวใครตัวมันหละคร้าบบ…

ในเรือหนึ่งลำจะมีฝีพายอยู่ห้าคน
ฝีพายทำหน้าที่พายส่งเรือให้เคลื่อนที่
มีนายหัวเรือหนึ่งถึงสองคน
เป็นคนดูทิศทาง และวางแผน (Direction and Strategy)
มีนายท้ายเรือหนึ่งคน
เป็นคนคุมหางเสือ ตามทิศที่หัวเรือบอก (Management)

ก่อนจะถึงแก่งต่างๆ
นายหัวเรือจะคุยกับท้ายเรือ
เพื่อบอกถึงทิศทางและร่องน้ำที่จะไป
สองคนนี้ถ้าคุยกันไม่รู้เรื่อง ก็พาเรือล่มไม่เป็นท่า (Communication)

ฝีพายดูเหมือนจะสบายที่สุด
แต่เปล่าเลย
ฝีพายเป็นตัวแปรสำคัญ ที่จะทำให้พ้นวิกฤติในแต่ละแก่ง
ยิ่งแก่งแรงมากเท่าไหร่
ฝีพายต้องส่งเรือไปให้แรงที่สุด
เพื่อให้เรือเหินจนพ้นจุดวิกฤติไปได้
เหล่าฝีพายจะทำแบบนั้นได้ก็ต่อเมื่อ
ต้องเรียนรู้วิธีการพายที่ถูกต้องเหมือนกัน (Knowledge, Practice and Experience)
ต้องออกแรงเสมอกัน และจ้วงน้ำที่มีจังหวะพอกัน

และเมื่อเข้าใกล้แก่ง
จะมีคนหนึ่งคอยส่งจังหวะ
เพื่อให้ฝีพายทุกคนจ้วงน้ำพร้อมกัน
เมื่อกระทบคลื่น ไม่ว่าใครจะหกคะเมนตีลังกาอยู่บนเรือ
ก็ต้องรีบกลับเข้าตำแหน่ง แล้วจ้วงต่อเพื่อให้เรือไม่เสียการทรงตัว

ทุกๆการจบแก่ง
เราจะเอาไม้พายชูขึ้นมาตีกัน เรียกว่า ตีพาย
เพื่อแสดงความสำเร็จที่ฝ่าฟันร่วมกันมาได้โดยที่เรือไม่จม
พูดคุยถึงแก่งที่ผ่านมา จุดอ่อน ปรับตำแหน่งฝีพาย
และวางแผนเตรียมรับมือกับแก่งต่อไป (Retrospective, Improvement)

ในช่วงที่น้ำนิ่ง พวกเรานั่งดูวิวข้างทาง
บ้างก็หย่อนขาลงไปแช่น้ำบ้าง
ทิ้งตัวลงไปว่ายน้ำบ้าง
เราดูธรรมชาติ และพูดคุยถึงเรื่องต่างๆ ของคนบนเรือ
เพราะเราถูกจับลงเรือโดยที่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อนก็มี
บางที มีเรือพายเข้ามาใกล้ๆ
เราก็ตีน้ำใส่กัน หรือพายแข่งกัน
เหมือนกำลังอยู่ในงานแข่งขันเรือยาวประจำปี (Relax and Relationship)

ตั้งใจจะเขียนเรื่องล่องแก่ง
แต่พอใส่ภาษาอังกฤษเข้าไปเท่านั้นแหละ
ผมว่าการล่องแก่ง เป็นการละลายพฤติกรรม
และสอนเรื่อง Team Work ได้ดีกว่าไป Outing
ที่เล่นเกมส์บ้าๆบ้อๆ อะไรก็ไม่รู้อีกนะ…

ปล. ก่อนจะกระโจนเข้าใส่ โปรดศึกษาข้อมูลและสภาพร่างกายให้ดีก่อนการตัดสินใจ ตกน้ำตกท่า เป็นอะไรขึ้นมา เดี๋ยวผมจะซวย ฮ่าาา

—-
กรุงเทพ
23 Jul 2016