เวลาที่หยุดเดิน
17.25 ฝนยังคงตก ปรอยๆ สัญญาณเพลงคลื่นเดิมถูกปิดไป ผมใส่หูฟังที่ยังเล่นเพลงซ้ำๆ ทุกวัน รู้สึกว่าตัวเองกำัลังป่วย เมื่อผมพบว่ากระดาษทิชชู่เต็มถังขยะ และขิงผงกำลังใกล้จะหมด บางทีผมก็รู้สึกกลัวตายขึ้นมาเหมือนกันนะ คงมีหลายอย่างที่รู้สึกลึกๆ…
สิ้นสุดด้วยความเจ็บปวด ดีกว่าเจ็บปวดไม่มีวันสิ้นสุด
ระหว่างทางที่ผมนั่ง Taxi กลับบ้าน จิตใจผมเหม่อลอยชมวิวกรุงเทพยามราตรี วิทยุที่ผมไม่รู้ว่าถูกจูนไว้ที่คลื่นไหน แต่ผมพอจะจับใจความได้ว่า เป็นรายการ ธรรมะ พอดี.. เป็นรายการตอบปัญหาธรรมะกับความรักยามค่ำคืนที่คาดว่าตั้งใจอยากวัยรุ่นแบบผมฟัง…
ฝน
ระหว่างทางกลางสายฝน คิดถึงกันหรือไหมครับ? บางครั้ง ผมก็ชอบเวลาที่ฝนตกจัง อีกไม่นาน ฟ้าที่เราเห็น จะดูสดใส สัญญากับผมนะ ฝนหยุดเมื่อใด เราจะดูฟ้าด้วยกัน source: http://ifew.exteen.com/20081005/entry
แด่ กาลเวลา ที่ย้อนกลับมาอีกครั้ง
ผมย้อนกลับไปอ่าน blog 1-2 ปีก่อน บางเรื่องทำให้ผมรู้สึกดีและยิ้มได้ แต่บางเรื่อง ผมรู้สึกอายและตลกตัวเอง การได้ทบทวนความรู้สึกตัวเองอีกครั้ง เหมือนกับยืนยันสิ่งที่ตัวผมรู้สึก ผมค่อยๆ อ่านย้อนหลัง ทีละเดือนๆ กลับไปจนถึง วันแรกที่ผมไม่มีคุณ…
ทุกอย่างคือความรู้สึก
การได้อยู่คนเดียว ทำให้ผมได้เห็นอะไรหลายอย่าง มันคงเหมือนกับการยืนมองทะเล ตอนนี้ผมห่างไกลจากทะเล พอๆ กับที่ผมห่างไกลจากความรัก แต่นั่นก็ทำให้ผม มองเห็นทะเลที่สมบูรณ์แบบ ต้นมะพร้าว ชายหาด และโขดหิน ผมนึกย้อนกลับไป…