ไม่บ่อยนักที่ประเทศไทยจะเย็นสบายขนาดนี้ เย็นสบายจนค่อนข้างที่จะหนาว ในบางขณะ และจะมีสักกี่ครั้งที่ชีวิตคนหนึ่งได้เหงาในหน้าหนาว ว่าแล้ว หนาวนี้เรามาเหงาด้วยกันนะครับ.. ฮ่าๆ จริงๆ ผมก็ทะเลาะกับไอ้เจ้าความเหงามันบ่อยๆ…

ในเวลาที่เหมือนเดิมกับทุกวัน คล้ายจะมีบางอย่างที่เปลี่ยนไป แต่ ณ เวลานี้ ผมยังพยายามที่จะนึกอยู่..   บางทีเรากำลังหลงลืมอะไรบางอย่าง บางอย่างอาจอยู่นอกตัวเราออกไปไกลแสนไกล แต่บางอย่างนั้นอาจอยู่ใกล้ๆ เพียงแค่หัวใจและความคิดเราเอง..…

หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา เราเจอกันสองครั้งแล้วนะครับ รอยรักยิ้มข้างแก้มและดวงตาที่สดใส กลิ่นหอมจางๆ ที่ปลิวพร้อมกับเส้นผม คุณไม่เคยเปลี่ยนไปจากเดิม...