สิ้นสุดด้วยความเจ็บปวด ดีกว่าเจ็บปวดไม่มีวันสิ้นสุด
ระหว่างทางที่ผมนั่ง Taxi กลับบ้าน จิตใจผมเหม่อลอยชมวิวกรุงเทพยามราตรี วิทยุที่ผมไม่รู้ว่าถูกจูนไว้ที่คลื่นไหน แต่ผมพอจะจับใจความได้ว่า เป็นรายการ ธรรมะ พอดี.. เป็นรายการตอบปัญหาธรรมะกับความรักยามค่ำคืนที่คาดว่าตั้งใจอยากวัยรุ่นแบบผมฟัง…
ฝน
ระหว่างทางกลางสายฝน คิดถึงกันหรือไหมครับ? บางครั้ง ผมก็ชอบเวลาที่ฝนตกจัง อีกไม่นาน ฟ้าที่เราเห็น จะดูสดใส สัญญากับผมนะ ฝนหยุดเมื่อใด เราจะดูฟ้าด้วยกัน source: http://ifew.exteen.com/20081005/entry
แด่ กาลเวลา ที่ย้อนกลับมาอีกครั้ง
ผมย้อนกลับไปอ่าน blog 1-2 ปีก่อน บางเรื่องทำให้ผมรู้สึกดีและยิ้มได้ แต่บางเรื่อง ผมรู้สึกอายและตลกตัวเอง การได้ทบทวนความรู้สึกตัวเองอีกครั้ง เหมือนกับยืนยันสิ่งที่ตัวผมรู้สึก ผมค่อยๆ อ่านย้อนหลัง ทีละเดือนๆ กลับไปจนถึง วันแรกที่ผมไม่มีคุณ…
ทุกอย่างคือความรู้สึก
การได้อยู่คนเดียว ทำให้ผมได้เห็นอะไรหลายอย่าง มันคงเหมือนกับการยืนมองทะเล ตอนนี้ผมห่างไกลจากทะเล พอๆ กับที่ผมห่างไกลจากความรัก แต่นั่นก็ทำให้ผม มองเห็นทะเลที่สมบูรณ์แบบ ต้นมะพร้าว ชายหาด และโขดหิน ผมนึกย้อนกลับไป…
อดีตเปลี่ยนแปลงได้
“คุณรู้หรือเปล่า.. อดีตเปลี่ยนแปลงได้” เป็นคำถามที่ อาจารย์สอนไทเก๊ก ท่านหนึ่ง ถามผม ระหว่างที่เรากำลังจะกลับบ้าน ผมฟังท่านพูดเสร็จ ก็ได้แต่พยักหน้า และพูดว่า “ผมก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี” ท่านก็ไม่ได้พูดอะไร แต่ยกตัวอย่างต่อไปให้ผมฟังง่ายๆ ว่า…