ร้านขายน้ำเลี่ยงจุ้ยเจ้าประจำที่นครสวรรค์ เห็นอาอี๊แกขายมานาน ป๊าผมก็ซื้อให้ดื่มมาแต่เด็ก ผมไม่รู้หรอกว่ามีส่วนผสมอะไรบ้าง เห็นแค่ว่าต้องทำจากสมุนไพรหลายอย่าง รสชาติถึงกลมกล่อม หวานเล็กน้อย อร่อยดี ยิ่งดื่มเย็นๆตอนหน้าร้อน ผมให้คะแนนสิบเต็มสิบ ยิ่งกว่าน้ำอีดลมหรือชาเขียวในเซเว่นเสียอีก

เห็นหม้อต้มอาอี๊แกวางแบบนี้(ตามภาพ)มาเป็นสิบๆปี วันนี้เลยเอ่ยปากถามแกตามที่ผมเดาวิธีทำไป ว่าอาอี๊ใช้สมุนไพรโปะแบบนี้ แล้วน้ำร้อนราดลงไปกรองหรอ

อาอี๊แกเลยอุทานเสียงตกใจ ว่าใครจะไปทำแบบนั้น นี่เอามาไว้โชว์ส่วนผสมต่างหาก น้ำจริงๆ ฉันก็ต้มมาจากบ้านจนเสร็จแล้วค่อยมาขายสิจ๊ะ

ว่าแล้วก็ได้แต่ยิ้มและพงกหน้าหงกๆ รับความอาย ก้มมองไปที่สมุนไพรดำๆ สารพัดสิ่งของแก

อืมมม นี่กรูแดกอะไรไปมั่งวะเนี่ย…

–
บนเตียงนอน บ้านอาม่า 14 เม.ย 2557

จากคราวก่อนที่บ่นเรื่องไม่ชอบใช้ทิชชู่เช็ดตูด แล้วมีผู้หวังดีหลายท่านแนะนำให้ผม พกทิชชู่เปียกบ้าง เอาทิชชู่ไปจุ่มน้ำมาเช็ดบ้าง ซึ่งผมไปลองมาแล้วครับ เลยขอประสบการณ์ให้อ่านกัน

คือวิธีที่ผมเลือกใช้ ผมเลือกที่จะเอาทิชชู่แห้งในห้องน้ำไปแตะๆที่ก็อกน้ำ แล้วค่อยเดินเข้าห้องน้ำครับ ด้วยเหตุผล ไม่ต้องพก ไม่ต้องกลัวลืม สะดวกกายสะดวกใจดี

เอาหละประเด็นมันอยู่ที่ว่า หลังจากขี้เสร็จ เราก็ปาดด้วยทิชชู่แห้งก่อนจนมันสะอาด แล้วค่อยลงด้วยทิชชู่ชุบน้ำอีกรอบ

แต่.. เราคงหลงลืมไปว่า เรามีขนตูดครับ ทิชชู่บางๆจุ่มน้ำมันก็พันกันหยุกหยุยเลย ก็ได้แต่อาศัยรูดๆ เอาครับ คาดว่าจะสะอาดดี ตบด้วยทิชชุ่แห้งอีกรอบ แล้วค่อยเดินออกมาตามปกติ

แต่… (อีกแล้ว) มันไม่ง่ายอย่างนั้นครับ เพราะเราจะเริ่มรู้ทันทีว่าดึงทิชชู่ออกหมดไหม ก็ตอนมันแห้งแล้วเดินไปมาเสียดสีรูตูดนี่แหละครับ ความรู้สึกเหมือนขี้ติดตูด แล้วต้องรีบไปเอาออก วันไหนไปธุระข้างนอก มีเดินขาถ่างตลอดทางหละฮะ

ดังนั้น เอาทิชชู่จุ่มน้ำเช็ดตูด เป็นวิธีที่ผมไม่แนะนำๆ ลองพกทิชชู่เปียกจะช่วยได้มากกว่า แต่ต้องแผ่นหนาๆหน่อยนะ ระวังขี้ทะลุทิชชู่แฉะติดมือ

ค้นเจอโดเรมอนเล่มเก่าๆ เลยหยิบขึ้นมาอ่าน สมัยเด็กๆเคยรู้สึกสนุกอย่างไร ตอนนี้ก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม…

มีสิ่งหนึ่งที่ผมเพิ่งสังเกต โดเรมอนมีเครื่องมือสารพัดชนิด แต่ทำไมไม่ให้โนบิตะใช้ตลอดเวลา แม้แต่โนบิตะเองที่ดูจะขี้เกียจและงี่เง่า เขาก็ไม่เคยขอเครื่องมือโดเรมอนในทุกเวลาแต่อย่างใด

โนบิตะสามารถไปโรงเรียนทัน เพียงใช้ประตูวิเศษ
โนบิตะสามารถสอบผ่านภาษาอังกฤษได้ด้วยวุ้นแปลภาษา
โนบิตะสามารถทำให้ชิซูกะรักได้ด้วยลูกศรกามเทพ

ทำไมโนบิตะต้องทำทุกอย่างเอง จนกว่าจะถึงจุดที่มีปัญหาจึงขอความช่วยเหลือ..

บางทีนั่นอาจเป็นจุดที่การ์ตูนต้องการบอกก็ได้ เหมือนที่ศาสนาคริสต์บอกไว้ว่า ท่านต้องพยายามก่อน แล้วพระเจ้าจะช่วยท่านเอง

ลองย้อนกลับไปดูมุมทางสังคมบ้าง ประเทศญี่ปุ่น(หรือแม้แต่อเมริกา)เป็นประเทศที่มีเทคโนโลยีสูง หาง่าย ราคาไม่แพง แต่ทำไมคนของเขาจึงไม่ใช้อำนวยความสะดวกตลอดเวลา

คนชาติเหล่านั้นยินดีที่จะเดินทางด้วยเท้ามากกว่าใช้ยานพาหนะ
คนชาติเหล่านั้นโหยหากินอาหารปรุงน้อยที่สุดมากกว่าอาหารปรุงซับซ้อน
คนชาติเหล่านั้นอยากเจอธรรมชาติจริงๆมากกว่าการสร้างธรรมชาติขึ้นมาด้วยฝีมือมนุษย์

บางที ผมก็สงสัยว่า เป็นเพราะเขามีเทคโนโลยี เขาจึงอาจไม่ต้องการ หรือเพราะพวกเขาถูกสั่งสอนให้เป็นเช่นนั้นอยู่แล้วนะ?

พอหันกลับมามองตัวเรา ก็แอบคิดถึงประโยค “สามล้อถูกหวย” ขึ้นมาทันที..

—
บนเตียงนอน 12เมษายน 2557