Ultra Trail 100km – Pong Yaeng Trail 2017 (งานวิ่งโป่งแยงเทรล 2017)
ตอนแรกว่าจะ รีวิวแค่สนามโป่งแยง 2017 – 100กม (ย้อนรูท) แต่คิดไปคิดมา ขอบันทึกทุกเรื่องราวเก็บไว้อ่านในอนาคต เผื่อว่าวันหนึ่งตัวเองจะหลงลืมในบางจุดไป ..
พยายามจะเขียนตั้งแต่วันก่อนละ แต่นึกเท่าไรก็นึกไม่ออก ไปทำอะไรมาบ้างวะ ความจำหายไปชั่วขณะ จนได้ไล่ๆอ่านของเพื่อนหลายคนๆ และเม้ามอยกับปลาเลยระลึกชาติได้
เป็นบอสตัวใหญ่ที่สุดที่ตั้งเป้าจะพิชิตตั้งแต่ต้นปี 2017 ว่าจะขอจบ 100กม สักครั้งในชีวิต และต้องมาจบที่งานโป่งแยงเทรลนี้ด้วย เพราะดีที่สุดในประเทศไทย ดังนั้นไม่มีใครป้ายยามา ตรูดมกาวสมัครเองล้วนๆ
Continue reading “Ultra Trail 100km – Pong Yaeng Trail 2017 (งานวิ่งโป่งแยงเทรล 2017)”
Ultra Trail 66km – Pong Yaeng Trail 2016
ไม่แน่ใจว่าสมัครอะไรก่อนกันระหว่าง โคลัมเบีย50กม กับ โป่งแยง66กม
รู้แต่ว่า ถ้าเฟล โคลัมเบีย โป่งแยง คงนอนอยู่บ้าน
แต่จนแล้วจนรอด ก็ถูๆไถๆโคลัมเบีย ไปจนจบด้วยเวลาก่อนคัทออฟเพียง 2 นาที
ถามว่ามั่นใจสำหรับโป่งแยงไหม ก็ยังไม่มั่นใจเท่าไร
เพราะหลังจากประกาศเส้นทางออกมา มีคัทออฟแทบเกือบทุก 10กม
และที่สำคัญคือ Elevetion Gain ร่วม 3,400 เมตร (ระยะทางขึ้นสะสม)
อย่าว่าแต่วิ่งเลย ประสบการณ์เดินป่าผมยังไม่เคยเดินสะสมเยอะขนาดนี้มาก่อน
เลยทำให้ความมั่นใจมีแค่ 50/50 เท่านั้น Continue reading “Ultra Trail 66km – Pong Yaeng Trail 2016”
คู่มือแว๊นเที่ยว แม่กำปอง วันเดียวจบ (แถมด้วย โครงการหลวงตีนตก และ The Giant ร้านกาแฟบนต้นไม้)
ได้ยินชื่อ หมู่บ้านแม่กำปอง ครั้งแรกจาก MV เขียนคำว่ารัก ของพี่เบิร์ด ธงไชยฯ สัก 2 ปีก่อน
ตอนนั้นเริ่มเห็นคนรีวิวไปตามรอย MV บ้างแล้ว เออ เป็นหมู่บ้านเล็กๆ น่ารักดี
หลังจากนั้นก็ได้ยินบ่อยขึ้น จนรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงแบบ ปาย เชียงคาน ที่กำลังก้าวมาถึง แม่กำปอง
เสาร์ที่ผ่านมา มีโอกาสไปเชียงใหม่ เลยขอจัดทริปชะโงกทัวร์ดูให้รู้ว่า แม่กำปอง เป็นอย่างที่คิดจริงหรือเปล่า Continue reading “คู่มือแว๊นเที่ยว แม่กำปอง วันเดียวจบ (แถมด้วย โครงการหลวงตีนตก และ The Giant ร้านกาแฟบนต้นไม้)”
ถ้าไม่มีในหลวง พวกผมก็ไม่รู้จะเป็นยังไงครับ..
ผมมีโอกาสได้กลับไปผาสองฤดูอีกครั้ง
ครั้งนี้มีได้คนนำทางเป็นเด็กวัยรุ่น ชาวม้งขาว ชื่อ หยี
ช่วงขาขึ้น ไม่ได้คุยอะไรกันมากนัก และค่อนข้างมีปัญหา
เพราะหยีไม่ค่อยอยากให้เราไปเดินสำรวจในสถานที่บางแห่ง มันไม่ปลอดภัย
กอปรกับไม่ได้แจ้งล่วงหน้า จึงไม่มีอุปกรณ์เตรียมมาด้วย
เลยทำให้หลายคนในทีมดูจะไม่พอใจเท่าไรนัก
แต่วันนั้นไม่มีหมอกสวยๆให้ดู เราจึงไม่ได้ไปสำรวจอีกเส้นทางหนึ่งตามที่แพลนไว้
เรื่องก็จบลงเท่านั้น..
ผมมีโอกาสได้คุยกับหยีตอนเดินลงจากเขา
หยีเล่าถึงความเปลี่ยนแปลงในการจัดการสถานที่ท่องเที่ยวของผาสองฤดู
ผมเพิ่งรู้ว่าที่นี่เป็นแค่การทดลองเปิดให้เที่ยว จึงทำให้ไม่ค่อยมีข้อมูลอะไรมากนัก
ชาวบ้านละแวกนี้ ต้องดูแลความเรียบร้อยและความปลอดภัยของนักท่องเที่ยวเองด้วย
ซึ่งถ้าผลลัพธ์ออกมาดี ก็จะได้ประกาศเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการ
นั่นเอง จึงทำให้หยีต้องเตือนพวกเรา และไม่กล้าเสี่ยงจะพาไปไหนจุดแปลกๆ
(ซึ่งผมเล่าให้เขาฟังว่า จริงๆ พวกเราแทบทุกคน เคยมากันแล้ว เลยรู้ตัวเองดีว่าจะเจอทางยากขนาดไหน ไปได้ไหม) Continue reading “ถ้าไม่มีในหลวง พวกผมก็ไม่รู้จะเป็นยังไงครับ..”
เชียงดาว.. โทษ(ส)ถานที่รู้จักกัน..
ผมมักบอกใครต่อใครว่า ถ้าเคยปีนเขาที่ไหนแล้ว ผมจะไม่ไปซ้ำ ยกเว้นบางแห่งที่พิเศษจริงๆ รวมถึง “ดอยหลวงเชียงดาว” ที่ผมได้ไปเป็นครั้งที่สอ
สำหรับผม ภูเขาที่ไห