in Lifestyle

กว่าจะรู้สึกตัว

คนแปลกหน้าสองคน
ที่รู้จักกันพอๆกับที่คนอื่นได้รู้จัก
เว้นช่องว่างที่เหมือนสนามหญ้าหน้าบ้าน
และไม่มีประตู แต่ก็มีกำแพงได้แค่ยืนคุยกัน

แม้เราไม่ได้เป็นอะไรระหว่างกัน
แต่เราก็มีความสุขทุกครั้งเมื่อมองผ่านกำแพงนั้นไป
เพียงแค่รอยยิ้มที่ตอบกลับมา
บางทีเราก็เผลอปีนข้ามไปอย่างผลีผลาม

ขณะที่ผมอยู่ท่ามกลางกระแสความคิด
ในมือเปิดอ่านข้อความเก่าๆ ของใครบางคน
บางทีความสัมพันธ์ของคนสองคน
เป็นเรื่องซับซ้อนที่ผมอาจไม่เคยเข้าใจเลย
เพราะผมคิดว่ามันเป็นเรื่องง่าย
แต่ก็เหมือนกับเด็กที่เก็งข้อสอบแล้วมันไม่ใช่

ผมพบตัวเองที่ไม่ใช่ตัวเอง
ผมกำลังทำในสิ่งที่ผมเองก็ไม่ชอบ
และผมก็รู้สึกเหมือนสูญเสียอะไรบางอย่างไป

ผมรู้สึกถึงการแสดงออก และใช้ความพยายาม
แต่นั่นไม่ได้ดูเป็นความพยายามที่ดีนัก
หากแต่ดูเป็นภาระไร้ค่าที่เกิดขึ้นระหว่างความสัมพันธ์ของกันและกัน
คุณเคยเป็นแบบนี้ไหมครับ
กว่าจะรู้สึกตัว ก็ช้าไปเสียแล้ว
พื้นที่ว่างของสนามหญ้าอาจไกลกว่าที่เราคิด
และกำแพงที่เห็นไกลๆ ก็อาจสูงกว่าที่เราเห็น
แต่ก็ไม่ได้บอกว่าวิ่งกระโจนใส่ จะดีไปกว่าการก้าวไปหาทีละก้าว
จริงป่ะ

 

  • Related Content by Tag