3 years anniversary, a day we met 

ผมชอบรูปนี้นะ เป็นรูปเผลอๆ ตอนเข้าเส้นชัยงานวิ่ง PET 2019
เป็นรูปที่เปิ้ลยิ้มสวยเลย ส่วนผมก็กำลังบูดๆ เลย
ดูทีไรก็นึกถึงบุรุษท่านหนึ่ง เคยพูดถึงภรรยาท่านว่า “She is my smile”
ซึ่งก็อามรณ์เช่นนั้นจริงๆ

เปิ้ลเป็นคนมองโลกในแง่ดี ขี้เล่น และยิ้มบ่อย
ต่างกับผมที่ค่อนข้างนิ่งๆ เก็บอาการ และออกจะหงุดหงิดบ่อยด้วยซ้ำ
หลายครั้งที่คุยขัดคอกันเพราะผมมองโลกในแง่ลบ คิดมากไป
แต่เปิ้ลมองโลกในแง่ดี ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ต้องไปเครียดและคาดเดาแบบลบๆ

Continue reading “3 years anniversary, a day we met ” »

1 Year Anniversary with Ple

ใครสักคนเคยเขียนไว้ว่า..

หากคุณเลือก หญิงสาวที่มีหน้าตาสวย คุณก็ต้องยอมรับเรื่องค่าใช้จ่ายของเธอ
หากคุณเลือก หญิงสาวที่หาเงินเก่ง คุณก็ต้องยอมรับข้อบกพร่องเรื่องความเป็นแม่ศรีเรือนของเธอ
หากคุณเลือก หญิงสาวที่เป็นแม่บ้าน คุณก็ต้องยอมรับที่เธอหาเงินไม่เก่งนัก
หากคุณเลือก หญิงสาวที่มีหลักการและเหตุผล คุณก็ต้องยอมรับความคิดและความอ่านของเธอ
หากคุณเลือก หญิงสาวที่เชื่อฟัง คุณก็ต้องยอมรับการมองตัวเองต่ำต้อยของเธอ
หากคุณเลือก หญิงสาวที่มีความกล้าหาญ คุณก็ต้องยอมรับความหัวดื้อของเธอ
หากคุณเลือก หญิงสาวที่มีความสามารถ คุณก็ต้องยอมรับความเผด็จการและความไร้เหตุผลของเธอ

โลกใบนี้ไม่มีคนสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ
หญิงสาวที่เพียบพร้อม มีอยู่เพียงในฝัน เท่านั้น

Continue reading “1 Year Anniversary with Ple” »

กว่าจะรู้สึกตัว

คนแปลกหน้าสองคน
ที่รู้จักกันพอๆกับที่คนอื่นได้รู้จัก
เว้นช่องว่างที่เหมือนสนามหญ้าหน้าบ้าน
และไม่มีประตู แต่ก็มีกำแพงได้แค่ยืนคุยกัน

แม้เราไม่ได้เป็นอะไรระหว่างกัน
แต่เราก็มีความสุขทุกครั้งเมื่อมองผ่านกำแพงนั้นไป
เพียงแค่รอยยิ้มที่ตอบกลับมา
บางทีเราก็เผลอปีนข้ามไปอย่างผลีผลาม

ขณะที่ผมอยู่ท่ามกลางกระแสความคิด
ในมือเปิดอ่านข้อความเก่าๆ ของใครบางคน
บางทีความสัมพันธ์ของคนสองคน
เป็นเรื่องซับซ้อนที่ผมอาจไม่เคยเข้าใจเลย
เพราะผมคิดว่ามันเป็นเรื่องง่าย
แต่ก็เหมือนกับเด็กที่เก็งข้อสอบแล้วมันไม่ใช่

ผมพบตัวเองที่ไม่ใช่ตัวเอง
ผมกำลังทำในสิ่งที่ผมเองก็ไม่ชอบ
และผมก็รู้สึกเหมือนสูญเสียอะไรบางอย่างไป

ผมรู้สึกถึงการแสดงออก และใช้ความพยายาม
แต่นั่นไม่ได้ดูเป็นความพยายามที่ดีนัก
หากแต่ดูเป็นภาระไร้ค่าที่เกิดขึ้นระหว่างความสัมพันธ์ของกันและกัน
คุณเคยเป็นแบบนี้ไหมครับ
กว่าจะรู้สึกตัว ก็ช้าไปเสียแล้ว
พื้นที่ว่างของสนามหญ้าอาจไกลกว่าที่เราคิด
และกำแพงที่เห็นไกลๆ ก็อาจสูงกว่าที่เราเห็น
แต่ก็ไม่ได้บอกว่าวิ่งกระโจนใส่ จะดีไปกว่าการก้าวไปหาทีละก้าว
จริงป่ะ

 

ทะนุถนอม

ผมกำลังรวบรวมรูปภาพจากการไปเที่ยวเนปาล
พบรูปภาพน้องชายผมและแฟนอยู่หลายรูป
กระหนุงกระหนิงจนน่าหมั่นไส้

ผมนึกถึงบทสนทนาในค่ำคืนกลางเมืองบักตะปู
ซึ่งหัวข้อที่คุยกัน ถึงเรื่องความรักของคนสี่คน นั่นรวมผมด้วย
Continue reading “ทะนุถนอม” »

อีกครั้ง ที่ยังคงแบบเดิม

แค่อยากรู้ว่าถ้าตัวเองมีความรักอีกครั้ง

ถ้ามีโอกาสได้อกหักอีกครั้ง

จะรู้สึกแบบใด

 

ความคิดนี้แอบผุดขึ้นท่ามกลางเสียงเพลง

สถานที่อโคจร และมือที่ถือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์

 

คำถามจากน้องชายที่ไม่เคยคุยกันมาหลายปี

“ผมดูจากดวงพี่ พี่น่าจะมีแฟนอยู่แล้วนะ”

“เฮ้ย ไม่มี ไม่มีแฟน มีแต่คุยๆ แต่เขาไม่เอา”

“เฮ้ย จริงดิ”

“เออดิ”

 

บางทีคำถามนี้อาจเพราะกำลังฟุ้งซ่านหรือไม่มีสติ

แต่ก็ต้องการคำตอบ.. และผมก็ตอบไม่ถูกเหมือนกัน

 

หลายครั้งที่ผมแอบชอบใครสักคน

แต่ก็เป็นได้แค่การชอบอยู่ฝ่ายเดียว

ผมพยายามจะทำให้กลายเป็นรัก

แต่ยังไม่ทันไร ผมต้องหยุดความสัมพันธ์ไว้เพียงแค่นั้น

เพียงเพราะเราอาจสนิทกันจนเกินไป

จนเป็นได้แค่ “เพื่อนที่ดี” และ “พี่ชายที่รัก”

 

แต่แม้ความสัมพันธ์จะไปไม่ถึงจุดหมาย

คุณกับผมไม่มีโอกาสได้รักกัน

ผมก็ไม่เคยเสียดายเลยสักครั้ง

ที่ได้เกิดมาเจอ และรู้จักคุณ

 

และผมยังคอยเป็นห่วงคุณอยู่ห่างๆ

ห่างพอที่คุณหันกลับมา คุณยังเห็นผมอยู่ที่เดิม

ไม่ว่าสายตาตอนนั้นของคุณจะจ้องที่ผม หรือแค่มองผ่านเลยไป

 

ขอแค่ยิ้มทักทายกัน

และเห็นผมบ้างก็พอ

ผมทำให้คุณได้เพียง.. ทำดีไปวันๆ..

 

2 Jan 2015 – นครสวรรค์