Lifestyle

บอกเล่าเรื่องราวต่างๆแบบไดอารี่ และเพ้อไปเรื่อย

TNT2016 สนามเทรลที่ได้กิตติศัพท์ว่ายากอันดับต้นๆของประเทศ (25+4km)

[25+4km] – TNT2016 (11 Dec 2016)
 
(เขียนเล่าความกาก และการเตียมตัวของคนเป็น ITB แต่อยากเอาชนะ)
 
ได้ยินกิตติศัพท์ของงานตะนาวศรีบ่อยๆ
เวลาไปวิ่งเทรลที่ไหน มักได้ยินคนพูดเปรียบเทียบตลอด
ถามว่ากลัวไม๊ หึหึ ถ้าไม่กลัว กรูลง 50 ไปแล้ว จ้าาา
สมัครไปดูเชิงก่อนแค่ 25กม พอ ซึ้่งทีมงานก็ใจดี แถมให้เป็น 29กม

Continue reading “TNT2016 สนามเทรลที่ได้กิตติศัพท์ว่ายากอันดับต้นๆของประเทศ (25+4km)”

Ultra Trail 66km – Pong Yaeng Trail 2016

ไม่แน่ใจว่าสมัครอะไรก่อนกันระหว่าง โคลัมเบีย50กม กับ โป่งแยง66กม
รู้แต่ว่า ถ้าเฟล โคลัมเบีย โป่งแยง คงนอนอยู่บ้าน

แต่จนแล้วจนรอด ก็ถูๆไถๆโคลัมเบีย ไปจนจบด้วยเวลาก่อนคัทออฟเพียง 2 นาที

ถามว่ามั่นใจสำหรับโป่งแยงไหม ก็ยังไม่มั่นใจเท่าไร
เพราะหลังจากประกาศเส้นทางออกมา มีคัทออฟแทบเกือบทุก 10กม
และที่สำคัญคือ Elevetion Gain ร่วม 3,400 เมตร (ระยะทางขึ้นสะสม)
อย่าว่าแต่วิ่งเลย ประสบการณ์เดินป่าผมยังไม่เคยเดินสะสมเยอะขนาดนี้มาก่อน
เลยทำให้ความมั่นใจมีแค่ 50/50 เท่านั้น Continue reading “Ultra Trail 66km – Pong Yaeng Trail 2016”

แด่ทุกคนที่มีความฝัน และความกลัว

ผมดูคลิปนี้ครั้งแรก น่ารักมาก
ทำให้คิดถึงช่วงเริ่มหัดเที่ยวใหม่ๆ

พบโลกใหม่ ตื่นเต้น สนุก แต่ก็น่ากลัว

จนถึงวันหนึ่ง ผมพบว่า ความกลัวเริ่มหายไป
และเปลี่ยนเป็นความท้าทาย..

ผมได้เข้าใจว่า ความกลัวกับความท้าทายนั้น
แท้จริงแล้วห่างกันเพียงเส้นบางๆ

ถ้าเราเจออุปสรรค เราไม่สู้ เรายอมแพ้ ความกลัวก็จะครอบงำเรา

กลับกัน ถ้าเราสนุกที่จะแก้ปัญหา เผชิญหน้า
และมองมันเป็นบททดสอบของชีวิต
มันจะกลายเป็นความท้าทายที่เราอยากเจอในทุกๆวัน..

…

แด่ทุกคนที่มีความฝัน และความกลัว

ในคืนที่ประเทศไทยเงียบเหงาที่สุด

ในคืนที่เงียบเหงา
เป็นวันที่ไม่มีใครอยากจะคิดถึง
แต่มันคงตราตรึงไปกับเราไปอีกแสนนาน

วันที่ในหลวงภูมิพลทรงไม่ได้อยู่กับพวกเราอีกแล้ว
แน่นอนว่าอาจเป็นแค่ความไม่เคยชิน
รูปที่เคยเห็นไปทั่วเมืองต้องถูกยกออก
โทรทัศน์ตอนสองทุ่มที่คอยพูดถึงท่านต้องเปลี่ยนไป

เรื่องที่ถูกเล่าต่อจากนี้จะไม่ใช่ข่าว
แต่จะเป็นตำนานที่เคยเกิดขึ้นมาบนแผ่นดินไทย

ประวัติศาสตร์ที่เขียนตามคำบอกเล่าของคนที่เคยอยู่ในยุคต่างๆ ว่าทำไมถึงมีความรักและภูมิใจในแผ่นดินตนเองยุคนั้น

ตอนนี้ผมได้รู้ซึ้งแล้วว่าเป็นเช่นไร

เหมือนความรู้สึกของคนที่เกิดในสมัยรัชกาลที่5 หรือคนที่เป็นแบบแม่พลอย ที่อยู่ถึงสี่แผ่นดิน

ดีใจที่ได้เกิดมาในยุคสมัยที่มีพระมหากษัตริย์เฉกเช่นพระองค์

ภูมิใจที่เป็น royalist และภูมิใจที่จะบอกว่า
“ขอเป็นใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท ทุกชาติไป”

14 ตค 2016 – 02:23
ในห้องกลางเมืองหลวงที่ตอนนี้เงียบที่สุดในโลก

กลิ่น

เมื่อเราทำอะไรสักอย่าง
คุณเคยคิดถึงใครบางคน
ที่เคยอยู่ด้วยในเหตุการณ์นั้นไหม

หรือแม้แต่เห็นของบางอย่าง
ใครคนนั้นก็ผุดขึ้นมาในเสี้ยวเล็กๆของสมอง Continue reading “กลิ่น”