ถ้าไม่มีในหลวง พวกผมก็ไม่รู้จะเป็นยังไงครับ..
ผมมีโอกาสได้กลับไปผาสองฤดูอีกครั้ง
ครั้งนี้มีได้คนนำทางเป็นเด็กวัยรุ่น ชาวม้งขาว ชื่อ หยี
ช่วงขาขึ้น ไม่ได้คุยอะไรกันมากนัก และค่อนข้างมีปัญหา
เพราะหยีไม่ค่อยอยากให้เราไปเดินสำรวจในสถานที่บางแห่ง มันไม่ปลอดภัย
กอปรกับไม่ได้แจ้งล่วงหน้า จึงไม่มีอุปกรณ์เตรียมมาด้วย
เลยทำให้หลายคนในทีมดูจะไม่พอใจเท่าไรนัก
แต่วันนั้นไม่มีหมอกสวยๆให้ดู เราจึงไม่ได้ไปสำรวจอีกเส้นทางหนึ่งตามที่แพลนไว้
เรื่องก็จบลงเท่านั้น..
ผมมีโอกาสได้คุยกับหยีตอนเดินลงจากเขา
หยีเล่าถึงความเปลี่ยนแปลงในการจัดการสถานที่ท่องเที่ยวของผาสองฤดู
ผมเพิ่งรู้ว่าที่นี่เป็นแค่การทดลองเปิดให้เที่ยว จึงทำให้ไม่ค่อยมีข้อมูลอะไรมากนัก
ชาวบ้านละแวกนี้ ต้องดูแลความเรียบร้อยและความปลอดภัยของนักท่องเที่ยวเองด้วย
ซึ่งถ้าผลลัพธ์ออกมาดี ก็จะได้ประกาศเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการ
นั่นเอง จึงทำให้หยีต้องเตือนพวกเรา และไม่กล้าเสี่ยงจะพาไปไหนจุดแปลกๆ
(ซึ่งผมเล่าให้เขาฟังว่า จริงๆ พวกเราแทบทุกคน เคยมากันแล้ว เลยรู้ตัวเองดีว่าจะเจอทางยากขนาดไหน ไปได้ไหม) Continue reading “ถ้าไม่มีในหลวง พวกผมก็ไม่รู้จะเป็นยังไงครับ..”
Don’t Climb Alone
มีประโยคที่ใครคนนึงเคยเขียนไว้
“ถ้าอยากไปเร็ว ให้ไปคนเดียว แต่ถ้าอยากไปไกล ให้ไปด้วยกัน”
สำหรับคนชอบเดินป่าอย่างผม ได้แต่พยักหน้าเห็นด้วยอย่างแรง
เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ผมมีโอกาสไปทำงานอาสาที่ชื่อว่า “Climb to change a life” หรือ “CTCAL”
จัดโดยมูลนิธิ Zy Movement Foundation และครั้งนี้จัดเป็นครั้งที่ 3 แล้วกิจกรรมของงานมีอย่างเดียวคือ “ให้อาสาสมัครแบกเด็กพิการขึ้นสู่ยอดเขา”
ใช่ครับ อ่านไม่ผิด เป็นอาสาที่ต้องแบกเด็กขึ้นเขา
มันดูบ้าๆดี ระดับที่ใครได้ยินก็สงสัยทั้งนั้นว่าไปทำไม
Father of Rinjani
“อามะ” ชายสูงวัย ผู้ช่วยไกด์ที่เดินตามหลังเราตลอด ท่าทางเคร่งขรึม เดินช้าๆแต่หนักแน่น เมื่อถึงจุดพักทีไรต้องควักบุหรี่ขึ้นมาม้วนสูบเสมอ
ใครผ่านไปผ่านมาก็ต้องทักทายแก และไกด์บอกเราว่า เขาคือ “Father of Rinjani”
การปีนเขาที่ค่อนข้างยากอย่างรินจานี มักมีคนพลัดตกเขาตายบ่อยๆ เฉลี่ย 3-4 คนต่อปี
ซึ่งปกติแล้วจะเป็นทีมกู้ภัยคอยตามช่วยเหลือผู้ได้รับอุบัติเหตุหรือแม้แต่ไปเก็บศพ
ถ้าศพไหนที่ทีมกู้ภัยลงไปช่วยไม่ได้ อามะ จะเป็นคนรับหน้าที่นี้แทน ไม่ว่าจะยากแค่ไหน แกก็จะนำศพกลับขึ้นมาได้เสมอ จนบางทีใครๆก็เรียกแกว่า “Hero of Rinjani”
เมื่อไม่นานมานี้ อามะเพิ่งไปเก็บศพเพื่อนของตนเองจากเขาแห่งหนึ่งบนรินจานี ซึ่งยอดนี้เล่ากันว่ามีคนพยายามไปพิชิตหลายครั้ง แต่ก็ตายทุกคน จนทุกวันนี้ยังไม่มีใครทำสำเร็จ แม้แต่ไกด์และลูกหาบที่เป็นเพื่อนอามะเอง แต่อามะก็ไปกู้ออกมาได้
ครั้งนี้อามะก็คอยตามดูแลและช่วยเหลือคณะเราหลายคนเพื่อพิชิตยอดและพากลับลงมาได้อย่างปลอดภัยทุกคน
แม้อามะดูเป็นผู้ชายแก่ใจดีน่าคบหา
แต่เราทุกคนก็ลงความเห็นกันว่า
ไม่ขอใช้บริการให้อามะแบกลงมาดีกว่า…
Photo by Jeera Gosalvitr
อย่าไปแค่เห็น แต่ไปเพื่อให้รู้สึก..
อย่าไปแค่เห็น แต่ไปเพื่อให้รู้สึก..
ภาพโดยอา Thanva Phongprasert — in Pak Se, Savannakhet, Laos.
ธรรมชาติ มันงามในตัวมันเอง
ในธรรมชาติของทุกสิ่ง มันเป็นในอย่างที่มันควรจะเ
มันไม่ได้เป็นในสิ่งที่คนอื
เหมือนที่ใครคนหนึ่งกล่าวไว