เรียนรู้ซึ่งกันและกัน

toy
คุณครับ ยังจำความรู้สึกแรกที่รักใครสักคนได้ไหม
ผมคิดว่าคุณคงจะจำได้ ผมเองก็เช่นกัน
ไม่บ่อยนักที่เราจะรู้สึกได้แบบนั้น
มันแตกต่างกับการชอบใครสักคน
ไม่ว่าจะเพราะความน่ารัก หรือนิสัยดี ก็ตาม
แต่เมื่อได้รักแล้ว ใจมันก็ตุ๊มๆต่อมๆ หวานจ๋อย
การได้เรียนรู้กันและกันท่ามกลางความไม่รู้และเขิลอาย
สำหรับผม มันช่างสนุก น่าหลงไหล และสวยงาม จริงๆ
กว่าผมจะรู้ว่าคุณคือคนที่ใช่
ผมอาจจะทำอะไรโจ๊ะๆบางอย่างให้คุณตลกจนคุณจำขึ้นใจ
หรืออาจจะทำอะไรบางอย่างไม่ถูกใจคุณ จนต้องตัดสินว่าไม่ใช่
นั่นคงเป็นชะตา ที่ผมและคุณจะถูกสร้างให้มันเป็น
ตลอดระยะเวลาของการเรียนรู้และรู้จักกัน
บางทีอาจทำให้อีกคนรู้สึกว่าเป็นของเล่นของอีกคนหรือไม่เพราะความไม่แน่นนอน
แต่สุดท้ายคงไม่มีใครอยากเป็นของเล่นของใคร จริงไหมครับ?
การบอกให้คุณรู้ว่า ผมรู้สึกดีกับคุณ
อาจจะเป็นทางที่ดีที่ทำให้เข้าใจว่า เราไม่ใช่ของเล่นซึ่งกันและกัน
แต่ถ้าแย่หน่อย ผมอาจเป็นเพียงของเล่นของคุณเพียงฝ่ายเดียว
แต่ควรจะทำอย่างไรดีครับ หากการบอกนั้น
ทำให้ผมและคุณไม่เป็นเหมือนเดิม…
ผมไม่ชอบความรู้สึกนี้จริงๆนะ
แต่ผมต้องการรู้จักคุณให้มากกว่านี้.. ได้ไหมครับ
..เขียนจากห้วงความคิดหนึ่ง
ที่ผมในนี้คือผมจริงๆ แต่สำหรับคุณนั้น คุณไม่มีตัวตน..
http://ifew.exteen.com/20110502/entry
posted on 02 May 2011 01:06 by ifew

ถึง เพื่อนคนหนึ่งที่แสนดี

ไม่บ่อยนักที่ประเทศไทยจะเย็นสบายขนาดนี้
เย็นสบายจนค่อนข้างที่จะหนาว ในบางขณะ
และจะมีสักกี่ครั้งที่ชีวิตคนหนึ่งได้เหงาในหน้าหนาว
ว่าแล้ว หนาวนี้เรามาเหงาด้วยกันนะครับ.. ฮ่าๆ

จริงๆ ผมก็ทะเลาะกับไอ้เจ้าความเหงามันบ่อยๆ
แต่บางทีผมก็ซี้กับมันปานพี่น้องคลานตามกันมา

วันไหนทะเลาะกับมัน รู้สึกว่าอยากมีแฟนใจจะขาด
ใครก็ได้ที่อยู่ด้วยรู้สึกดีและคุยกับเราเข้าใจ

แต่วันใดตบหัวเล่นกัน ผมโครตจะอิสระเลยหละครับ
บ่อยครั้งก็ใช้ความรู้สึกนั้นเขียนลงบล็อกระบายความในใจ แบบที่กำลังทำอยู่

ช่วงนี้หนาวหน่อย เจ้านี่มันเหมือนจะเริงร่าและขัดใจผมตลอด
จนเราต้องทะเลาะกันบ่อยครั้งตามปริมาณอุณภูมิที่ลดลงเรื่อยๆ
ผมล่ะเบื่อมันจริงๆ..

4-5 ปี ที่แล้ว ผมตกลงกับเจ้านี่ไว้ก่อนที่เราจะเป็นเพื่อนกัน
วันใดเราดีกัน นายต้องทำให้ผมมีความสุขและสนุกในชีวิต
แต่หากวันใดที่เราทะเลาะกัน ขอให้การทะเลาะนี้เป็นการเตือนสติว่า ครั้งหนึ่งผมทำตัวไม่ดีเอง

อยู่ด้วยกันมา 5 ปีแล้ว
แม้มันจะสุขบ้าง ทุกข์บ้าง
แต่อะไรที่ผ่านมาแล้ว ดีเสมอ 😀

ปล. เราจะคบนายต่อไปนะเจ้าเหงา จนกว่าจะมีใครสักคนพรากเราไปจากนาย


http://ifew.exteen.com/20091122/entry

เดียวดายกลางสายลม

DSC_3808

“…บินไปเดียวดายกลางสายลมแปรปรวน
เพียงทะเลครวญฟังคล้ายเป็นเพลงเศร้า
ค่ำคืนนี้ฉันเพลีย ฉันเหนื่อยฉันหนาว
และเหงาเหลือเกิน..”

จู่ๆ น้ำเสียงของคุณนรีกระจ่าง ก็ปลิวมาเบาๆ ระหว่างที่ผมกำลังชงชา

“ทำไมเพลงนี้ช่างดูเหงาเหลือเกิน..”

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกผมที่ได้ฟัง
แต่เป็นครั้งแรกที่ได้จินตนาการตาม

“นกตัวหนึ่งพลัดรักมาจากที่แสนไกล”
“เห็นจากผืนดิน บินเหมือนร่าเริง แต่ใครเลยจะรู้ว่ามันกำลังเศร้าและเหงาเพียงใด”

ผมเดินมานั่งข้างเตียงเพื่อฟังให้ถนัดขึ้น

“…ไม่เคยมีใครมีรักแท้จริงใจ
จะมองทางใดดูเคว้งคว้างว่างเปล่า
ฝ่าลมฝนลำพังมากี่ร้อนหนาว
จนล้าสิ้นแรง

ไม่อยากเห็นภาพใดแม้แต่ท้องฟ้า
อยากจะพักดวงตาลงชั่วกาล
จะไปซุกตัวนอนซ่อนกายในเงาจันทร์
จะหลับฝันไม่ขอตื่นขึ้นมา…”

..

….

ผมได้แต่นั่งดื่มชาเงียบๆ
และคิดถึงแต่นกตัวนั้น

“มันคงเหนื่อยน่าดู”

คุณรู้ไหมครับ
ผมมีความสุขนะ กับการได้ทำอะไรแม้จะไม่มากนัก เพื่อคนที่ผมรู้สึกดี
แต่ผมแอบเหนื่อยเล็กๆ ที่ไม่รู้เมื่อไรคุณจะรู้สึกว่ามีผมคอยห่วงใย

“…คงจะมีเพียงลมหายใจรวยริน
เอนกายบนดินยอมรับความแพ้พ่าย
ปีกของฉันมันหนัก บินต่อไม่ไหว
จะขอพักกายชั่วกาล…”

เพลงจบที่ท่อนนี้

แต่ความคิดและความรู้สึกของผมยังคงต่อเนื้อเพลงต่อไป..

ผมไม่รู้ว่าจะอีกนานแค่ไหน..

นั่นคงต้องแล้วแต่คุณ..

http://ifew.exteen.com/20091105/entry
posted on 05 Nov 2009 23:57 by ifew

03.10.2552

20130410_162149

ในเวลาที่เหมือนเดิมกับทุกวัน

คล้ายจะมีบางอย่างที่เปลี่ยนไป

แต่ ณ เวลานี้ ผมยังพยายามที่จะนึกอยู่..

 

บางทีเรากำลังหลงลืมอะไรบางอย่าง

บางอย่างอาจอยู่นอกตัวเราออกไปไกลแสนไกล

แต่บางอย่างนั้นอาจอยู่ใกล้ๆ เพียงแค่หัวใจและความคิดเราเอง..

 

หลายวันผ่านมางานเยอะ นอนดึกแทบทุกวัน

เวลาที่ความคิดนอกลู่นอกทางแทบเป็นศูนย์

ผมไม่เคยรู้สึก ว่างๆ เบาๆ มาหลายอาทิตย์แล้วสินะ

พอรู้สึกอีกที ก็ “เหงา” จนเต้มประดาเลยทีเดียว

 

ชาเขียวใส่นมหน้าออฟฟิตเจ้าประจำ

ผมไม่ได้ชิมรสชาติของมันมาพักใหญ่ๆ

ได้เพียงแต่ก้มหน้าและรีบเดินผ่านไป

คงทำแบบนี้ไปจนกว่าจะหยุดคิดถึงมันได้

 

ผมชอบบรรยากาศแบบวันก่อนๆ ที่ผ่านมานะ

สายฝนเม็ดไม่ใหญ่นัก โปรยปรายเป็นละออง

ไม่ถึงกับเปียก แต่ก็พอให้เย็นและรู้สึกดี

แต่บางครั้งลมก็แรงพอทำให้ชุ่มโชกได้

 

บางอย่างที่เราทำ หรือถูกกระทำมากเกินไป

คงไม่มีความสุขเสมอไป แม้มันส่งผลดีหรือไม่ดีแก่เรา

สิ่งที่คิดว่าดี มันแค่ดีกับความอยากของเราเองหรือเปล่า

ประโยคข้างต้น ผมรวมถึง ความรัก ด้วยเช่นกัน

19.05.2552

หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา
เราเจอกันสองครั้งแล้วนะครับ

รอยรักยิ้มข้างแก้มและดวงตาที่สดใส
กลิ่นหอมจางๆ ที่ปลิวพร้อมกับเส้นผม
คุณไม่เคยเปลี่ยนไปจากเดิม… Continue reading “19.05.2552” »