03.05.2554
รู้สึกว่าอยากหยุดทุกสิ่งลง
หยุดการคิดไปไกลกับใคร
ยิ่งอยากคิดครอบครองก็ยิ่งห่างไกลจากความสุขที่ต้องการ
ความรู้สึกตอนเก็บตัวมันกลับมาอีกครั้ง
ผมรู้สึกมีความสุขกว่านี้
รู้สึกว่าไปไหนและคุยอะไรกับใครก็ได้กับทุกคนด้วยความสบายใจ
ไม่มีความชอบหรือความรักและความหวังใดที่ต้องเกิดขึ้นเพื่อให้ผิดหวัง
สุดท้ายฉันไม่ต้องเพ้อให้ใครเห็น นอกจากการเขียนบล็อกที่ไม่ต้องสนใจว่าใครจะอ่านหรือไม่
..รู้จักผมได้เท่าที่ผมอยากให้คุณรู้ และถามได้ทุกอย่างเท่าที่คุณอยากรู้
—
posted on 03 May 2011 23:43 by ifew
http://ifew.exteen.com/20110503/entry
กาลเวลา
เรียนรู้ซึ่งกันและกัน
posted on 02 May 2011 01:06 by ifew
ถึง เพื่อนคนหนึ่งที่แสนดี
ไม่บ่อยนักที่ประเทศไทยจะเย็นสบายขนาดนี้
เย็นสบายจนค่อนข้างที่จะหนาว ในบางขณะ
และจะมีสักกี่ครั้งที่ชีวิตคนหนึ่งได้เหงาในหน้าหนาว
ว่าแล้ว หนาวนี้เรามาเหงาด้วยกันนะครับ.. ฮ่าๆ
จริงๆ ผมก็ทะเลาะกับไอ้เจ้าความเหงามันบ่อยๆ
แต่บางทีผมก็ซี้กับมันปานพี่น้องคลานตามกันมา
วันไหนทะเลาะกับมัน รู้สึกว่าอยากมีแฟนใจจะขาด
ใครก็ได้ที่อยู่ด้วยรู้สึกดีและคุยกับเราเข้าใจ
แต่วันใดตบหัวเล่นกัน ผมโครตจะอิสระเลยหละครับ
บ่อยครั้งก็ใช้ความรู้สึกนั้นเขียนลงบล็อกระบายความในใจ แบบที่กำลังทำอยู่
ช่วงนี้หนาวหน่อย เจ้านี่มันเหมือนจะเริงร่าและขัดใจผมตลอด
จนเราต้องทะเลาะกันบ่อยครั้งตามปริมาณอุณภูมิที่ลดลงเรื่อยๆ
ผมล่ะเบื่อมันจริงๆ..
4-5 ปี ที่แล้ว ผมตกลงกับเจ้านี่ไว้ก่อนที่เราจะเป็นเพื่อนกัน
วันใดเราดีกัน นายต้องทำให้ผมมีความสุขและสนุกในชีวิต
แต่หากวันใดที่เราทะเลาะกัน ขอให้การทะเลาะนี้เป็นการเตือนสติว่า ครั้งหนึ่งผมทำตัวไม่ดีเอง
อยู่ด้วยกันมา 5 ปีแล้ว
แม้มันจะสุขบ้าง ทุกข์บ้าง
แต่อะไรที่ผ่านมาแล้ว ดีเสมอ 😀
ปล. เราจะคบนายต่อไปนะเจ้าเหงา จนกว่าจะมีใครสักคนพรากเราไปจากนาย
—
http://ifew.exteen.com/20091122/entry
เดียวดายกลางสายลม
“…บินไปเดียวดายกลางสายลมแปรปรวน
เพียงทะเลครวญฟังคล้ายเป็นเพลงเศร้า
ค่ำคืนนี้ฉันเพลีย ฉันเหนื่อยฉันหนาว
และเหงาเหลือเกิน..”
จู่ๆ น้ำเสียงของคุณนรีกระจ่าง ก็ปลิวมาเบาๆ ระหว่างที่ผมกำลังชงชา
“ทำไมเพลงนี้ช่างดูเหงาเหลือเกิน..”
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกผมที่ได้ฟัง
แต่เป็นครั้งแรกที่ได้จินตนาการตาม
“นกตัวหนึ่งพลัดรักมาจากที่แสนไกล”
“เห็นจากผืนดิน บินเหมือนร่าเริง แต่ใครเลยจะรู้ว่ามันกำลังเศร้าและเหงาเพียงใด”
ผมเดินมานั่งข้างเตียงเพื่อฟังให้ถนัดขึ้น
“…ไม่เคยมีใครมีรักแท้จริงใจ
จะมองทางใดดูเคว้งคว้างว่างเปล่า
ฝ่าลมฝนลำพังมากี่ร้อนหนาว
จนล้าสิ้นแรง
ไม่อยากเห็นภาพใดแม้แต่ท้องฟ้า
อยากจะพักดวงตาลงชั่วกาล
จะไปซุกตัวนอนซ่อนกายในเงาจันทร์
จะหลับฝันไม่ขอตื่นขึ้นมา…”
..
….
ผมได้แต่นั่งดื่มชาเงียบๆ
และคิดถึงแต่นกตัวนั้น
“มันคงเหนื่อยน่าดู”
คุณรู้ไหมครับ
ผมมีความสุขนะ กับการได้ทำอะไรแม้จะไม่มากนัก เพื่อคนที่ผมรู้สึกดี
แต่ผมแอบเหนื่อยเล็กๆ ที่ไม่รู้เมื่อไรคุณจะรู้สึกว่ามีผมคอยห่วงใย
“…คงจะมีเพียงลมหายใจรวยริน
เอนกายบนดินยอมรับความแพ้พ่าย
ปีกของฉันมันหนัก บินต่อไม่ไหว
จะขอพักกายชั่วกาล…”
เพลงจบที่ท่อนนี้
แต่ความคิดและความรู้สึกของผมยังคงต่อเนื้อเพลงต่อไป..
ผมไม่รู้ว่าจะอีกนานแค่ไหน..
นั่นคงต้องแล้วแต่คุณ..
—
http://ifew.exteen.com/20091105/entry
posted on 05 Nov 2009 23:57 by ifew