ค้นหา

ช่วงนี้ผมมีหลายความรู้สึกที่กัดกินหัวใจ
เหมือนเดินอยู่ในตลาด แต่ก็ไม่รู้จะกินอะไร
ได้แต่เดินลัดเลาะเพื่อค้นหาความต้องการ
แต่มันเป็นคำถามที่ยังรอคำตอบ

วันนี้เป็นอีกวันที่ฝนตกหนัก
ทุกอย่างดูนิ่งเฉย มีแต่เพียงเสียงสายฝน
ผมรู้สึกแปลกใหม่กับตัวเองเหมือนไม่เคยพบเจอกันมานาน
ความทรงจำทั้งใหม่และเก่าพรั่งพรูออกมา

บางครั้ง แค่อยากรู้สึกเหมือนมีใครสักคน
ในหลายๆคนที่อยู่รอบตัว
ใครสักคนที่รับฟัง ใช่แค่อยากฟัง…

บางที ผมอาจไม่ได้เป็นอะไรก็ได้
แต่สายฝนมันอาจพาความเหงามาให้ผม
แค่นั้นเอง..

 

Paknampho Circuit

เบื่อวิ่งอุทยานสวรรค์ เลยลองไปเส้นทางวิ่งใหม่ในนครสวรรค์ ขอเรียกมันว่า Paknampho Circuit ก็แล้วกัน

แพลนใน Google Map ก่อน พอได้หยุดวันแรงงานเลยลองวิ่งจริง
ขอแชร์ไว้ให้ลองไปวิ่งหรือเดินเล่นดูครับ เพราะผมพบว่าแม้จะเป็นบ้านเกิดตัวเอง แต่เส้นนี้ก็น่าสนใจ

ระยะรวม 18กม เริ่มออกตอน 6 โมงเช้า
เริ่มจากซอยตรงข้ามโรงเรียนสตรีนครสวรรค์ และกลับมาจุดเดิม
ผมเริ่มจากวิ่งเลาะจุดต้นแม่น้ำเจ้าพระยาไปทางตลาด
Continue reading “Paknampho Circuit” »

ทะนุถนอม

ผมกำลังรวบรวมรูปภาพจากการไปเที่ยวเนปาล
พบรูปภาพน้องชายผมและแฟนอยู่หลายรูป
กระหนุงกระหนิงจนน่าหมั่นไส

ผมนึกถึงบทสนทนาในค่ำคืนกลางเมืองบักตะปู
ซึ่งหัวข้อที่คุยกัน ถึงเรื่องความรักของคนสี่คน นั่นรวมผมด้วย
Continue reading “ทะนุถนอม” »

เมื่อความเร็วของคนเราไม่เท่ากัน

เมื่อความเร็วของคนเราไม่เท่ากัน
ก็มีหลายเหตุผลที่ทำให้คนสองคนเดินด้วยความเร็วเท่ากัน
เพื่อไปด้วยกัน Continue reading “เมื่อความเร็วของคนเราไม่เท่ากัน” »

“การมีชีวิต”

เราไม่รู้ว่าอนาคตเราจะเจออะไร
ทุกย่างก้าวที่เราก้าวเดินไ
เรามีเพียงแค่ข้อมูลที่เป็นตัวอักษร
เรามีระยะทาง เรามีพิกัด เรามีความสูง
แต่เราไม่อาจรู้ได้เลยว่า
ภาพที่จะได้เห็นในอีกไม่กี่นาทีต่อมา
มันจะสวยงามหรือรกร้างว่างเปล่า
และขนาดนั้นที่เราคิดว่าลำบากแล้ว
ทางข้างหน้าอาจจะลำบากมากกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ได้

แต่สุดท้ายแล้ว
เพราะความไม่รู้นั่นเอง
คือความตื่นเต้น
คือความไม่แน่นอน
หรือนั่นเองอาจเรียกว่า
“การมีชีวิต”

ภาพ: เส้นทางจากเมือง Deng ไป Namrung ในเขต Manaslu Conservation Area เมื่อ 7 April 2016