ความรู้กับปัญญา??

ได้อ่านหนังสือคู่มือมนุษย์ของท่านพุทธทาส เพิ่งจะเข้าใจเมื่อวานนี้ว่า
ความรู้และปัญญาต่างกันอย่างสิ้นเชิง และไม่เหมือนกันด้วย และไม่เกี่ยวกันด้วย

ความรู้คือ สิ่งที่คุณรู้ คุณรู้ว่าทำอย่างนั้นไม่ดี ทำอย่างนี้ไม่ดี ควรจะพัฒนาบุคลิกภาพอย่างนั้นอย่างนี้ เหมือนการเรียนในปัจจุบันนี้ที่เรียนเอาไว้รู้ หรืออ่านแล้วจำศีลได้ 5 ข้อ นี่แหละคือรู้

แต่…

ปัญญาคือ การรู้ที่รู้ซึ้ง การรู้ที่ไม่ใช่การรู้ธรรมดาเหมือนข้างบนนั้น แต่เป็นการรู้ที่แบบว่า ซึมซับในหัวใจ เป็นไปได้ด้วยตัวมันเอง เช่น เราไม่จำเป็นต้องรู้ศีล 5 แต่ชีวิตเรา ไม่เคยฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ผิดกาม โกหก ดื่มเหล้า เลย เพราะเราละอายที่จะทำ รวมไปถึงไม่คิดอยากจะทำ นี่แหละคือปัญญา

ซึ่งผมไม่แน่ใจว่าจะใช้ได้เฉพาะทางธรรมะ และการดำรงค์ชีวิตสองอย่างหรือไม่ เพราะหลายอย่างในโลกของเราในปัจจุบัน เราจะต้องเรียนรู้ เพราะโลกตอนนี้ต้องการผู้ที่เรียนรู้ แต่มองไปอีกแง่หนึ่งว่า การเรียนรู้พวกนี้ ยิ่งเรียนก็ยิ่งไม่หลุดพ้นจากความทุกข์ มีแต่ความสุขทางวัตถุไปวันๆ

สรุป ปัญญา คือ การตกผลึกของจิต ความฉลาด(ความรู้) คือความอยากที่ไม่มีวันหมด

Are Men from Mars and Women from Venus?

เมื่อวานได้คุยกับเจ้าต่าย

เจ้าต่ายอยากมีแฟน แฟนที่อยู่กันแบบอิสระ ไม่ต้องเทคแคร์กันมากนัก ต่างคนก็มีโลกส่วนตัว นึกคิดถึง นึกรัก นึกอยากเจอ ก็เจอกัน อยู่ด้วยกัน

เลยบอกเจ้าต่ายไปว่า เมื่อก่อนเราเป็นอย่างนั้น เราไม่อยากให้เขาอึดอัด หรือต้องเบื่อที่จะอยู่กับเราตลอด 24 ชม. แล้วเราเองก็อาจจะเบื่อด้วยถ้าอยู่ด้วยกัน 24 ชม. ติดเป็นตังเม

แต่นั่นคือความคิดของผู้ชายสองคนที่ไม่เคยมองความรู้สึกของผู้หญิง

หากนายมีแฟน อย่าปล่อยอิสระกับแฟนมากอย่างที่พูด ควรดูแลเทคแคร์เขา ไม่ใช่เราอยากเจอเราก็ต้องเจอ แล้วเวลาเขาอยากเจอเราล่ะ จะทำอย่างไร
เวลาเขาไปกับคนอื่นอย่าคิดว่าไม่มีอะไรไปกับเพื่อนๆ แต่ให้คิดหึงและหวงบ้าง
เขาจะชอบเพราะเหมือนกับเราดูแลเอาใจใส่เขา เขาเป็นคนสำคัญ

ผู้หญิงมองอีกแบบว่า งานสำคัญ แต่ครอบครัวสำคัญกว่า (มันเป็นสิ่งที่แฟนผมคอมเม้นไว้) ซึ่งมันก็ถูกที่มาบอกผู้ชายสองคนอย่างผมและต่ายได้พอดี ว่า อย่าอยู่แต่กับงาน กับคอมฯ มีเวลาให้แฟนซะบ้างสิ!

เขาไม่เบื่อตามที่เราคิดหรอก ถ้าได้อยู่กับเรา 24 ชม. เขากลับยิ่งรู้สึกดีที่มีเราอยู่ข้างๆ มันอบอุ่นดี รู้สึกปลอดภัย และเติมพลังให้แก่ชีวิตของเขา

แถมอีกนิดว่า จงเชื่อในสิ่งที่แฟนบอกมา นั่นคือคำประกาสิต ที่จะทำให้ชีวิตเรายืนยาวและไปได้สวย เพราะตัวเราเองอาจจะไม่รู้ถึงความจริงตัวเอง แต่คนใกล้ชิดเราอาจจะมองตัวเราออกในอีกแง่มุมซึ่งต้องได้รับการแก้ไข หรือทำมันลงไป

มีอะไรแล้วต้องบอก อย่าโกหกเด็ดขาด เขาจะได้ช่วยเราคิดแก้ไขปัญหาได้ ความทุกข์อะไรก็บอกไปเถอะ อย่ากลัวว่าเขาจะทุกข์ตามเรา ในเมื่ออยู่ร่วมกันแล้วสุขก็สุข ทุกข์ก็ทุกข์ด้วยกัน ถ้าเราเก็บทุกข์ไว้คนเดียว เขาจะเสียใจ จะเป็นห่วง จะแย่ไปเปล่าๆ

 

sorce: http://ifew.exteen.com/20051002/are-men-from-mars-and-women-from-venus

น้องหมา

ลุกจากที่นอน ก็เจอน้องหมาตัวเดิม ที่ฉันนอนกอด
น้องหมาที่เธอเคยนอนกอดตั้งแต่เกิด จนโต
เธอจึงให้ฉันเก็บไว้ เพื่อดูแลแทนเธอ และให้เหมือนมีเธออยู่ข้างกายฉันตลอดเวลา

น้ำตาไหลอีกแล้ว….. เอาหละ แค่นี้ก็มีฟามสุขแล้ว

น้องหมา

ดู๊ดู๋ คล้ายๆน้องหมาเลย

surce: http://ifew.exteen.com/20051001/entry

วันนี้

วันนี้ตื่นเช้าอีกวันหนึ่ง เป็นวันที่รู้สึกอ่อนล้าและเพลียกว่าปกติ
เพราะเมื่อคืนได้นั่งรอโทรศัพท์จากเจ้าหญิงตัวเล็ก และอ่านหนังสือเตรียมสอบ
คืนนี้ฉันได้นอน 2 ชั่วโมง เป็นเวลาที่คุ้มค่ามาก ที่จะทำให้เราได้พักผ่อน เพื่อสู้กับวันใหม่ที่หมองหม่น

“ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย” เป็นคำถามที่ได้นึกขึ้นมา เมื่อมองออกนอกหน้าต่าง
ฉันมองเห็นหน้าแม่ ที่กำลังนอนหลับอย่างสบาย ฉันไม่กล้าปลุก อยากให้เขาได้พักผ่อน

ฉันรีบคว้าโทรศัพท์ทันทีพร้อมกับส่ง SMS ให้เธอ ว่า “อรุณสวัสจ้า ที่นี่ฝนตก หนาวจังเลย”
พร้อมกับส่งใจไปทักทายให้กับเธอในความฝัน

เดินออกมาจากห้องๆหนึ่ง ไปสู่ห้องๆหนึ่งที่มีแต่ความรู้สึกดีๆเก็บไว้อย่างแน่นหนา
เดินผ่าน เจ้าผักกาด กระต่ายน้อยที่เชื่อมความสัมพันธ์ของเรา เมื่อก้าวแรกเข้าสู่ประตู
ภาพของเธอและฉันก็ปรากฏขึ้น น้ำตามันก็เริ่มไหลเพราะมีความรักและความคิดถึง

ฉันเดินมาหยิบกระดาษ 1 แผ่น เพื่อจดเนื้อเพลงให้เธอ พร้อมกับนั่งตัดรูปเรา 1 รูป แนบไป และก็จิ๊กซอว ที่ฉันทำให้เธอ 1 ชิ้น ฉันทำมาได้ 3 วันแล้ว ทุกครั้งที่ได้ทำ น้ำตามักจะเปื้อนกับกระดาษเสมอๆ

ฉันไปสอบชีววิทยาตอนเช้า แสงแดดส่องสว่างสดใส แต่ใจฉันทำไมยังหม่นหมองนัก

ข้าวเ้ช้านี้เป็นอะไรอีก 1 มื้อที่ฉันกินไม่ลง ถึงแม้มันจะมีรสชาติก็ตาม

ฉันกลับบ้านรีบนำจดหมายของฉันส่งให้เธอทันที ถนนทุกเ้ส้นทางที่ผ่าน ทำให้นึกถึงช่วงเวลาที่มีความสุข … เมื่อไรนะ ที่จะมีอย่างนี้อีกครั้ง
น้ำตาเริ่มไหล… ก็มีเพียงแต่สายลมที่ช่วยเช็ดน้ำตาของฉันในยามนี้
สายลมที่ยังมีกลิ่นไอของเรา สายลมที่เป็นเสมือนเธอ ได้โอบกอดฉันไว้ข้างๆกาย

“มันช่างมีความสุขอะไรเช่นนี้”

ทำไมร้องไห้อีกแล้ว…

ทำไมๆๆๆ เพราะเธอพูดกับเราเมื่อเกือบ 2 อาทิตย์ก่อนว่า

“เธอขาดเราไม่ได้ เธอรักเรา เธอจะอยู่กับเราตลอดไป เพราะเราเป็นคนเก่ง เธอมีปัญหา ก็จะมีเราคอยแก้ไขให้เธอได้ทุกปัญหา ชีวิตนี้ เธอไม่สามารถไปจากเราได้ เธอรักเราที่สุด และจะรักคนเดียวตลอดไป เหมือนเดิมเสมอไม่เปลี่ยนแปลง” เธอร้องไห้และพูดจนจบ

ผมก็น้ำตาซึมๆ พร้อมกับบอกไปว่า

“ผมก็ขาดเธอไม่ได้เช่นกัน ผมรักเธอมากๆ เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป จะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ”

โอ้ววว คิดถึงอีกแล้ว ได้แต่ระบายผ่าน blog เพราะเธอมีเวลาฟังผมพูดไม่มากนัก ผมก็ไม่อยากกวนเธอมากนัก เพราะเธอกำลังจะสอบ เธอจึงอาจจะเบื่อและรำคาญผมได้

“รักเราไม่เก่าเลย”

58QC0001

อันนี้เพิ่งวาดให้เธอเมื่อ 3 วันก่อน (อันนี้ด้านหน้า)
ของจริงวาดลง กระดาษปอนด์แผ่นใหญ่ๆ ระบายด้วยสีชอค แล้วตัดเป็นจิ๊กซอวให้เธอไปต่อเล่น

58QD0002

อันนี้ด้านหลังของจิ๊กซอว

ขุดฝีมือศิลปินเมื่อครั้นเยาวัย มาอวดโฉม เพื่อเธอโดยเฉพาะ
(นั่งวาดแบบ 2 ชั่วโมง ไปเดินเล่นสักแป๊บ กลับมา นั่งวาดของจริง 3 ชั่วโมง ลงสี 3 ชั่วโมง ในห้องที่ไม่มีลม รู้สึกได้เลยว่า ทำ้ช้าไปหน่อย แต่ถูกใจผมพอสมควร กะจะให้เสร็จก่อน 4 ทุ่มแล้วรีบบิดอีแก่ไปส่งให้เลย แต่แล้วมันดันเสร็จเที่ยงคืนกว่าๆ เหอๆ)