love

เรียนรู้ซึ่งกันและกัน

toy
คุณครับ ยังจำความรู้สึกแรกที่รักใครสักคนได้ไหม
ผมคิดว่าคุณคงจะจำได้ ผมเองก็เช่นกัน
ไม่บ่อยนักที่เราจะรู้สึกได้แบบนั้น
มันแตกต่างกับการชอบใครสักคน
ไม่ว่าจะเพราะความน่ารัก หรือนิสัยดี ก็ตาม
แต่เมื่อได้รักแล้ว ใจมันก็ตุ๊มๆต่อมๆ หวานจ๋อย
การได้เรียนรู้กันและกันท่ามกลางความไม่รู้และเขิลอาย
สำหรับผม มันช่างสนุก น่าหลงไหล และสวยงาม จริงๆ
กว่าผมจะรู้ว่าคุณคือคนที่ใช่
ผมอาจจะทำอะไรโจ๊ะๆบางอย่างให้คุณตลกจนคุณจำขึ้นใจ
หรืออาจจะทำอะไรบางอย่างไม่ถูกใจคุณ จนต้องตัดสินว่าไม่ใช่
นั่นคงเป็นชะตา ที่ผมและคุณจะถูกสร้างให้มันเป็น
ตลอดระยะเวลาของการเรียนรู้และรู้จักกัน
บางทีอาจทำให้อีกคนรู้สึกว่าเป็นของเล่นของอีกคนหรือไม่เพราะความไม่แน่นนอน
แต่สุดท้ายคงไม่มีใครอยากเป็นของเล่นของใคร จริงไหมครับ?
การบอกให้คุณรู้ว่า ผมรู้สึกดีกับคุณ
อาจจะเป็นทางที่ดีที่ทำให้เข้าใจว่า เราไม่ใช่ของเล่นซึ่งกันและกัน
แต่ถ้าแย่หน่อย ผมอาจเป็นเพียงของเล่นของคุณเพียงฝ่ายเดียว
แต่ควรจะทำอย่างไรดีครับ หากการบอกนั้น
ทำให้ผมและคุณไม่เป็นเหมือนเดิม…
ผมไม่ชอบความรู้สึกนี้จริงๆนะ
แต่ผมต้องการรู้จักคุณให้มากกว่านี้.. ได้ไหมครับ
..เขียนจากห้วงความคิดหนึ่ง
ที่ผมในนี้คือผมจริงๆ แต่สำหรับคุณนั้น คุณไม่มีตัวตน..
http://ifew.exteen.com/20110502/entry
posted on 02 May 2011 01:06 by ifew

เดียวดายกลางสายลม

DSC_3808

“…บินไปเดียวดายกลางสายลมแปรปรวน
เพียงทะเลครวญฟังคล้ายเป็นเพลงเศร้า
ค่ำคืนนี้ฉันเพลีย ฉันเหนื่อยฉันหนาว
และเหงาเหลือเกิน..”

จู่ๆ น้ำเสียงของคุณนรีกระจ่าง ก็ปลิวมาเบาๆ ระหว่างที่ผมกำลังชงชา

“ทำไมเพลงนี้ช่างดูเหงาเหลือเกิน..”

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกผมที่ได้ฟัง
แต่เป็นครั้งแรกที่ได้จินตนาการตาม

“นกตัวหนึ่งพลัดรักมาจากที่แสนไกล”
“เห็นจากผืนดิน บินเหมือนร่าเริง แต่ใครเลยจะรู้ว่ามันกำลังเศร้าและเหงาเพียงใด”

ผมเดินมานั่งข้างเตียงเพื่อฟังให้ถนัดขึ้น

“…ไม่เคยมีใครมีรักแท้จริงใจ
จะมองทางใดดูเคว้งคว้างว่างเปล่า
ฝ่าลมฝนลำพังมากี่ร้อนหนาว
จนล้าสิ้นแรง

ไม่อยากเห็นภาพใดแม้แต่ท้องฟ้า
อยากจะพักดวงตาลงชั่วกาล
จะไปซุกตัวนอนซ่อนกายในเงาจันทร์
จะหลับฝันไม่ขอตื่นขึ้นมา…”

..

….

ผมได้แต่นั่งดื่มชาเงียบๆ
และคิดถึงแต่นกตัวนั้น

“มันคงเหนื่อยน่าดู”

คุณรู้ไหมครับ
ผมมีความสุขนะ กับการได้ทำอะไรแม้จะไม่มากนัก เพื่อคนที่ผมรู้สึกดี
แต่ผมแอบเหนื่อยเล็กๆ ที่ไม่รู้เมื่อไรคุณจะรู้สึกว่ามีผมคอยห่วงใย

“…คงจะมีเพียงลมหายใจรวยริน
เอนกายบนดินยอมรับความแพ้พ่าย
ปีกของฉันมันหนัก บินต่อไม่ไหว
จะขอพักกายชั่วกาล…”

เพลงจบที่ท่อนนี้

แต่ความคิดและความรู้สึกของผมยังคงต่อเนื้อเพลงต่อไป..

ผมไม่รู้ว่าจะอีกนานแค่ไหน..

นั่นคงต้องแล้วแต่คุณ..

http://ifew.exteen.com/20091105/entry
posted on 05 Nov 2009 23:57 by ifew

โลกไม่ใช่ของเรา เธอก็เช่นกัน

ในคืนเหงาๆ วันสุดท้ายของปี
หลายคนกำลังหลับฝันดี
และหลายคนกำลังมีความสุขในวันนี้

แต่มีบางคนที่กำลังหนีความจริง
หนีโดยการไม่ถามและหนีโดยการไม่รับรู้อะไร
แต่เขาก็หนีมันไม่พ้น…

หลายคนพูดว่า “ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย”
และก็หลายคนเช่นกันที่พูดว่า “ความจริงมักเจ็บปวด”
คืนนี้ก็เช่นกัน..

หลายคนที่เคยรับรู้คำบอกกล่าวนี้มาบ้าง
จะพยายามไม่รับรู้และเสาะหามัน
ตราบเท่าที่ตนเองจะยอมรับและทำใจได้

แต่กับเขา..

เขาไม่ปิดกั้นที่จะรับรู้
และค้นหามัน เมื่อจำเป็น

เขาค่อยๆ บรรจงเปิดโลกของเธออย่างช้าๆ ด้วยความประณีต
เปลี่ยนไปที่ละโลกๆ ตามที่ใจเขาจะยอมรับได้

แต่เขาคงจะลืมนึกไปหรือเปล่า
ว่าการก้าวเข้ามาสู่โลกของใครสักคน โดยมิได้รับอนุญาติ
มักเจอเรื่องที่ทำให้ประหลาดใจเสมอๆ

ความประหลาดใจที่เป็นความจริง
หลุดมาจากฟากฟ้าหนึ่งของจักรวาล
ที่เธอไม่ต้องการให้เขาได้รับรู้

เขา..

ผู้ที่ไม่พร้อมจะรับรู้อะไร..
แต่พร้อมแสดงความรู้สึก..

ผิดหวัง…

เสียใจ…

น้ำตา…

 

 

 

โลกไม่ใช่ของเรา.. เธอก็เช่นกัน..

 

source: http://ifew.exteen.com/20081231/entry

คุณน่ารักจัง…

ผมแอบมองคุณ หลายครั้งหลายหน

ถึงยังไม่มากพอที่จะตัดสินใจ

แต่ก็ทำให้ผมมั่นใจได้นะ

 

คุณน่ารักจัง…

 

คืนนี้ ผมนอนยิ้มอีกเช่นเคย 😀

source: http://ifew.exteen.com/20081130/entry

ตลกๆ

“คืนนี้คุณจะฝันดีอย่างที่ผมคิดหรือเปล่านะ..”

ความคิดเล็กๆ หลุดออกจากลิ้นชักในสมองของผม

เวลาที่เรารู้สึกดีๆ กับใครสักคน

ถึงเขาไม่รู้ แ่ต่เราก็ดูจะมีความสุขคนเดียวได้

 

สำหรับความรัก คุณรู้หรือเปล่าครับ ผมขี้อาย..

อายที่จะบอกอะไรจริงจังและตรงๆ

แต่คุณคงรู้สึกว่าทำไมผมตลกจัง

และนั่นคงเป็นวิธีการสื่อสารของผมเอง 😀

 

อยากให้คุณเชื่อนะครับ

ถึงผมจะอายไม่แสดงอะไรออกมาตรงๆ

แต่ผมก็จริงใจนะ!

 

ผมไม่รู้เหมือนกัน ว่าเพราะแบบนี้หรือเปล่า

เพื่อนผมหลายคน จึงเป็น “ตลกอกหัก”

 

ว่าแต่ คุณจะหักอกผมอีกคนไหมครับ..