E-Commerce ไม่ใช่แค่ทำเว็บหรือแอพ แต่มันคือ กระบวนการทำงาน

สมัยเอ๊าะๆ ที่เพิ่งเริ่มทำงาน TARAD.com ตอนนั้น E-Commerce ยังไม่ได้บูมมาก พี่ป้อม ภาวุธ CEO TARAD ยังต้องเดินสายทั่วไทยเพื่ออธิบายว่า E-Commerce คืออะไร การชำระเงินยังไม่น่าเชื่อถือมากนัก สัดส่วนโอนเงินทางธนาคารสูงถึง 80%, ระบบการขนส่งยังมีเพียงไปรษณีย์ไทยที่ใช้เวลา 5-10 วัน กว่าจะได้รับสินค้า, การส่งของก่อน จ่ายเงินทีหลัง (Buy Now Pay Later) หรือ ชำระเงินปลายทาง (Cash on Delivery) ยังถูกมองเป็นเรื่องบ้าบิ่น ไม่มีใครกล้าทำ ผมจำได้ว่ายุคนั้น ทุกคนมอง E-Commerce เป็นของใหม่ ยังไม่ทำเงินอะไรมากนัก เป็นกิมมิกใหม่ทางเทคโนโลยีที่ใครทำก่อนก็ดูดี ทันสมัย ไม่ได้เป็นช่องทางขายหลักเฉกเช่นปัจจุบัน ดังนั้น การเช่า/ซื้อระบบสำเร็จรูป หรือทำระบบเองขึ้นมา ก็จะมีฟีเจอร์การขายไม่ซับซ้อนมาก ก็เปิดร้านขายของได้แล้ว (ฟีเจอร์ฮิตสมัยก่อน เช่น เลือกธีมสีได้ แปะรูป Gif วิ่งไปมา มีดาววิ่งตามเม้าส์ พอถึงคริสมาสต์ทำหิมะตกโปรยปราย)

3 years anniversary, a day we met 

ผมชอบรูปนี้นะ เป็นรูปเผลอๆ ตอนเข้าเส้นชัยงานวิ่ง PET 2019 เป็นรูปที่เปิ้ลยิ้มสวยเลย ส่วนผมก็กำลังบูดๆ เลยดูทีไรก็นึกถึงบุรุษท่านหนึ่ง เคยพูดถึงภรรยาท่านว่า “She is my smile” ซึ่งก็อามรณ์เช่นนั้นจริงๆ เปิ้ลเป็นคนมองโลกในแง่ดี ขี้เล่น และยิ้มบ่อย ต่างกับผมที่ค่อนข้างนิ่งๆ เก็บอาการ และออกจะหงุดหงิดบ่อยด้วยซ้ำหลายครั้งที่คุยขัดคอกันเพราะผมมองโลกในแง่ลบ คิดมากไป แต่เปิ้ลมองโลกในแง่ดี ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ต้องไปเครียดและคาดเดาแบบลบๆ

บันทึกไว้ วันแม่ 12 สิงหาคม 2564

วันนี้วันแม่ เลยใช้โอกาสนี้ในการคุยปลดล็อคอะไรในใจหลายอย่างกับคุณชื่นใจได้ขอโทษ ขออโหสิกรรม และได้ปรับความเข้าใจในบางเรื่อง ในสิ่งที่ค้างคาใจมาตลอดจริงๆ มันเกิดจากการที่ผมเป็นคนขี้หงุดหงิด และขี้รำคาญ โดยเฉพาะกับคนใกล้ตัวมากๆซึ่งรู้สึกตัวตลอดว่าเกิดอารมณ์อะไรอยู่ ก็พยายามทำใจให้สงบ เพียงแต่ไม่ใช่ในตอนนั้นมันจึงแสดงออกมาผ่านน้ำเสียง หน้าตา บางทีก็คำพูด ผมเองก็รู้สึกผิด จนบางครั้งต้องโทรกลับไปขอโทษ

เมื่อหลงทาง แต่ไม่อยากถอยกลับมาตั้งหลัก

ตั้งแต่เดินป่าและวิ่งเทรล ผมมีอยู่ไม่กี่ครั้งที่เรียกได้ว่า “หลงทาง” แบบจังๆ ซึ่งครั้งล่าสุดผมไปซ้อมวิ่งเล่นเทรลเปิ้ล เป็นการหลงบนดอยสุเทพ-ปุย ใจกลางเมืองเชียงใหม่ที่ทุกคนรู้จักกันดี เป็นเส้นทางจากบ้านขุนช่างเคี่ยนมาที่อนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย ผมไปเส้นนี้มาก็หลายครั้ง แต่เพื่อความชะล่าใจ และไม่ถอยกลับ เกือบพาตัวเองและแฟนไปลำบากซะแล้ว

Exit mobile version