ในคืนที่ประเทศไทยเงียบเหงาที่สุด

ในคืนที่เงียบเหงา
เป็นวันที่ไม่มีใครอยากจะคิดถึง
แต่มันคงตราตรึงไปกับเราไปอีกแสนนาน

วันที่ในหลวงภูมิพลทรงไม่ได้อยู่กับพวกเราอีกแล้ว
แน่นอนว่าอาจเป็นแค่ความไม่เคยชิน
รูปที่เคยเห็นไปทั่วเมืองต้องถูกยกออก
โทรทัศน์ตอนสองทุ่มที่คอยพูดถึงท่านต้องเปลี่ยนไป

เรื่องที่ถูกเล่าต่อจากนี้จะไม่ใช่ข่าว
แต่จะเป็นตำนานที่เคยเกิดขึ้นมาบนแผ่นดินไทย

ประวัติศาสตร์ที่เขียนตามคำบอกเล่าของคนที่เคยอยู่ในยุคต่างๆ ว่าทำไมถึงมีความรักและภูมิใจในแผ่นดินตนเองยุคนั้น

ตอนนี้ผมได้รู้ซึ้งแล้วว่าเป็นเช่นไร

เหมือนความรู้สึกของคนที่เกิดในสมัยรัชกาลที่5 หรือคนที่เป็นแบบแม่พลอย ที่อยู่ถึงสี่แผ่นดิน

ดีใจที่ได้เกิดมาในยุคสมัยที่มีพระมหากษัตริย์เฉกเช่นพระองค์

ภูมิใจที่เป็น royalist และภูมิใจที่จะบอกว่า
“ขอเป็นใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท ทุกชาติไป”

14 ตค 2016 – 02:23
ในห้องกลางเมืองหลวงที่ตอนนี้เงียบที่สุดในโลก

กลิ่น

เมื่อเราทำอะไรสักอย่าง
คุณเคยคิดถึงใครบางคน
ที่เคยอยู่ด้วยในเหตุการณ์นั้นไหม

หรือแม้แต่เห็นของบางอย่าง
ใครคนนั้นก็ผุดขึ้นมาในเสี้ยวเล็กๆของสมอง Continue reading “กลิ่น” »

ความลังเล และน้ำที่รอการระบาย

วันนี้ฝนตกหนักมาก
ผมติดอยู่แถวพัฒนาการเกือบ 3 ชั่วโมง
ยืนมองตั้งแต่มันเป็นถนนจนเปลี่ยนเป็นชายหาด
ที่มีแต่คลื่นซาซัดเขัาฝั่งฟุตบาท Continue reading “ความลังเล และน้ำที่รอการระบาย” »

แรงดึงดูด กับสิ่งที่ไม่ต้องการ

อ่านหนังสือจากหลายๆคน
ที่พูดถึงเรื่องกฎของการดึงดูด
ผมก็เคลิ้มตามเหมือนกันนะ
ว่ามันก็คงมีอยู่จริง

เราต้องการสิ่งใดมันจะดึงดูดสิ่งนั้นเข้ามาหาเรา
ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว
มันไม่ใช่การภาวนา หรือการร้องขอ
แต่มันคือเรามีความพยายามมากพอ
เราจะเปลี่ยนจนทำให้เข้าได้สิ่งนั้น
แล้วสิ่งนั้นมันก็จะตอบสนองเรา
Continue reading “แรงดึงดูด กับสิ่งที่ไม่ต้องการ” »

กาแฟเหรอ หึหึ เลิกได้แล้วเว้ย

วันนี้วันที่ 31 ที่หักดิบเลิกกาแฟ
ใครบอกว่าถ้าทำอะไรเกิน 21 วัน จะทำได้ตลอดไป
เออ ไม่เชื่ออ่ะ
เพราะทุกวันนี้ยังมองๆอยากๆอยู่

มีคนบอกกาแฟ 7-11 แรง
จากที่ไม่กินกาแฟ แต่อยากเอาชนะมัน
จากอาทิตย์ละครั้ง..
จนไม่กี่เดือนผ่านไป
กดมันทุกเช้า..
แก้วกลางบ้าง ใหญ่บ้าง.. Continue reading “กาแฟเหรอ หึหึ เลิกได้แล้วเว้ย” »