DNF แรก.. ประสบการณ์ที่ไม่อยากเจอ

ระยะ 70กม ของงาน UTKC2017
คงไม่มีอะไรรีวิวมากมาย
แต่จะเล่าถึงสิ่งที่เป็น
และเป็นประสบการณ์ที่ไม่อยากเจอมากที่สุด

เสียดาย และเจ็บใจ ที่ต้องทำให้เกิด DNF แรกในชีวิต
เพราะความห่วยแตกของร่างกาย ที่ก็ไม่รู้เป็นอะไร Continue reading “DNF แรก.. ประสบการณ์ที่ไม่อยากเจอ” »

วันที่เจ็ดของปีสองพันสิบเจ็ด

เริ่มต้นวันที่เจ็ดของปีสองพันสิบเจ็ด
คงนอนดึกเช่นเดิม ทั้งที่อยากตื่นแต่เช้า
เพลินดี กับการจอดดูความคิด ณ ริมถนนของใจ

ปีนี้ยังคงเหมือนเดิม ไม่เขียนถึงสิ่งที่ผ่านมา
และไม่เขียนความคาดหวังที่อยากให้เป็น
ไม่ใช่ว่าไม่มี..
แต่แค่อยากรู้คนเดียวในใจ..
คงทยอยผุดขึ้นบนไทม์ไลน์
ตราบเท่าที่ยังรักกัน
ก็จะได้เห็นอยู่เรื่อยๆ

ในวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรต่อ
คุณและผมคงคาดเดาไม่ได้
แต่ตราบเท่าที่เราไม่ได้หลอกตนเอง
ไม่เข้าข้างตนเอง
สัญชาตญาณของเรา มักจะบอกความจริงเสมอ

จนบางทีผมก็เกลียดมัน..
..
.
ที่โซฟาใจกลางเมือง – 7 Jan 2017 01:22

TNT2016 สนามเทรลที่ได้กิตติศัพท์ว่ายากอันดับต้นๆของประเทศ (25+4km)

[25+4km] – TNT2016 (11 Dec 2016)
 
(เขียนเล่าความกาก และการเตียมตัวของคนเป็น ITB แต่อยากเอาชนะ)
 
ได้ยินกิตติศัพท์ของงานตะนาวศรีบ่อยๆ
เวลาไปวิ่งเทรลที่ไหน มักได้ยินคนพูดเปรียบเทียบตลอด
ถามว่ากลัวไม๊ หึหึ ถ้าไม่กลัว กรูลง 50 ไปแล้ว จ้าาา
สมัครไปดูเชิงก่อนแค่ 25กม พอ ซึ้่งทีมงานก็ใจดี แถมให้เป็น 29กม

Continue reading “TNT2016 สนามเทรลที่ได้กิตติศัพท์ว่ายากอันดับต้นๆของประเทศ (25+4km)” »

Ultra Trail 66km – Pong Yaeng Trail 2016

ไม่แน่ใจว่าสมัครอะไรก่อนกันระหว่าง โคลัมเบีย50กม กับ โป่งแยง66กม
รู้แต่ว่า ถ้าเฟล โคลัมเบีย โป่งแยง คงนอนอยู่บ้าน

แต่จนแล้วจนรอด ก็ถูๆไถๆโคลัมเบีย ไปจนจบด้วยเวลาก่อนคัทออฟเพียง 2 นาที

ถามว่ามั่นใจสำหรับโป่งแยงไหม ก็ยังไม่มั่นใจเท่าไร
เพราะหลังจากประกาศเส้นทางออกมา มีคัทออฟแทบเกือบทุก 10กม
และที่สำคัญคือ Elevetion Gain ร่วม 3,400 เมตร (ระยะทางขึ้นสะสม)
อย่าว่าแต่วิ่งเลย ประสบการณ์เดินป่าผมยังไม่เคยเดินสะสมเยอะขนาดนี้มาก่อน
เลยทำให้ความมั่นใจมีแค่ 50/50 เท่านั้น Continue reading “Ultra Trail 66km – Pong Yaeng Trail 2016” »

แด่ทุกคนที่มีความฝัน และความกลัว

ผมดูคลิปนี้ครั้งแรก น่ารักมาก
ทำให้คิดถึงช่วงเริ่มหัดเที่ยวใหม่ๆ

พบโลกใหม่ ตื่นเต้น สนุก แต่ก็น่ากลัว

จนถึงวันหนึ่ง ผมพบว่า ความกลัวเริ่มหายไป
และเปลี่ยนเป็นความท้าทาย..

ผมได้เข้าใจว่า ความกลัวกับความท้าทายนั้น
แท้จริงแล้วห่างกันเพียงเส้นบางๆ

ถ้าเราเจออุปสรรค เราไม่สู้ เรายอมแพ้ ความกลัวก็จะครอบงำเรา

กลับกัน ถ้าเราสนุกที่จะแก้ปัญหา เผชิญหน้า
และมองมันเป็นบททดสอบของชีวิต
มันจะกลายเป็นความท้าทายที่เราอยากเจอในทุกๆวัน..

แด่ทุกคนที่มีความฝัน และความกลัว