รู้แค่เป้าหมาย แล้วก้มหน้าทำมันต่อไป

มันก็จริงนะ ในขณะที่เดินขึ้นเขา เราไม่รู้หรอกว่ามันจะเจออะไรข้างหน้า จะยังเจอทางขึ้น ทางลง หรือทางราบ

แต่เราไม่ต้องไปสนใจมันก็ได้ เพราะถ้ารู้เป้าหมาย ก็ไม่ต้องคาดเดาว่ามันสูงพอหรือยัง ก้มหน้าก้มตาเดินต่อไป ฟังเสียงร่างกายและหัวใจตัวเอง หาจุดวางเท้าที่สบาย มีความเร็วที่เป็นของเราในกรอบเวลาที่เขากำหนด.. เท่านั้นพอ..

April 2017 – on the way to Mera Peak, Nepal

8 ข้อ เตรียมตัวอย่างไร ถ้าจะไป(ปีนเขา)เนปาล?

ระยะหลังมานี้ คนไทยเริ่มนิยมไปเดินป่าปีนเขาที่เนปาลกันมากขึ้น โดยเฉพาะเส้นทาง ABC (Annapurna Base Camp) และ EBC (Everest Base Camp) จึงทำให้มีเพื่อนหลายคนที่กำลังจะไป เข้ามาปรึกษาอยู่เรื่อยๆ ถึงการเตรียมตัว

ขอออกตัวว่า ผมเองอาจไม่ใช่ผู้ชำนาญการ หรือไปเนปาลมาบ่อยๆ แต่ด้วยความที่ไปกับป๋าคมรัฐและผู้ชำนาญท่านอื่นๆ เลยมีโอกาสได้รับประสบกาารณ์และครูพักลักจำมาหลายอย่าง

ดังนั้น นี่เป็นเพียงแค่หนึ่งในหลายล้านประสบการณ์จริง.. เริ่ม! Continue reading “8 ข้อ เตรียมตัวอย่างไร ถ้าจะไป(ปีนเขา)เนปาล?” »

ทะนุถนอม

ผมกำลังรวบรวมรูปภาพจากการไปเที่ยวเนปาล
พบรูปภาพน้องชายผมและแฟนอยู่หลายรูป
กระหนุงกระหนิงจนน่าหมั่นไส

ผมนึกถึงบทสนทนาในค่ำคืนกลางเมืองบักตะปู
ซึ่งหัวข้อที่คุยกัน ถึงเรื่องความรักของคนสี่คน นั่นรวมผมด้วย
Continue reading “ทะนุถนอม” »

เมื่อความเร็วของคนเราไม่เท่ากัน

เมื่อความเร็วของคนเราไม่เท่ากัน
ก็มีหลายเหตุผลที่ทำให้คนสองคนเดินด้วยความเร็วเท่ากัน
เพื่อไปด้วยกัน Continue reading “เมื่อความเร็วของคนเราไม่เท่ากัน” »

“การมีชีวิต”

เราไม่รู้ว่าอนาคตเราจะเจออะไร
ทุกย่างก้าวที่เราก้าวเดินไ
เรามีเพียงแค่ข้อมูลที่เป็นตัวอักษร
เรามีระยะทาง เรามีพิกัด เรามีความสูง
แต่เราไม่อาจรู้ได้เลยว่า
ภาพที่จะได้เห็นในอีกไม่กี่นาทีต่อมา
มันจะสวยงามหรือรกร้างว่างเปล่า
และขนาดนั้นที่เราคิดว่าลำบากแล้ว
ทางข้างหน้าอาจจะลำบากมากกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ได้

แต่สุดท้ายแล้ว
เพราะความไม่รู้นั่นเอง
คือความตื่นเต้น
คือความไม่แน่นอน
หรือนั่นเองอาจเรียกว่า
“การมีชีวิต”

ภาพ: เส้นทางจากเมือง Deng ไป Namrung ในเขต Manaslu Conservation Area เมื่อ 7 April 2016