3 years anniversary, a day we met 

ผมชอบรูปนี้นะ เป็นรูปเผลอๆ ตอนเข้าเส้นชัยงานวิ่ง PET 2019 เป็นรูปที่เปิ้ลยิ้มสวยเลย ส่วนผมก็กำลังบูดๆ เลยดูทีไรก็นึกถึงบุรุษท่านหนึ่ง เคยพูดถึงภรรยาท่านว่า “She is my smile” ซึ่งก็อามรณ์เช่นนั้นจริงๆ เปิ้ลเป็นคนมองโลกในแง่ดี ขี้เล่น และยิ้มบ่อย ต่างกับผมที่ค่อนข้างนิ่งๆ เก็บอาการ และออกจะหงุดหงิดบ่อยด้วยซ้ำหลายครั้งที่คุยขัดคอกันเพราะผมมองโลกในแง่ลบ คิดมากไป แต่เปิ้ลมองโลกในแง่ดี ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ต้องไปเครียดและคาดเดาแบบลบๆ

1 Year Anniversary with Ple

ใครสักคนเคยเขียนไว้ว่า.. หากคุณเลือก หญิงสาวที่มีหน้าตาสวย คุณก็ต้องยอมรับเรื่องค่าใช้จ่ายของเธอหากคุณเลือก หญิงสาวที่หาเงินเก่ง คุณก็ต้องยอมรับข้อบกพร่องเรื่องความเป็นแม่ศรีเรือนของเธอหากคุณเลือก หญิงสาวที่เป็นแม่บ้าน คุณก็ต้องยอมรับที่เธอหาเงินไม่เก่งนักหากคุณเลือก หญิงสาวที่มีหลักการและเหตุผล คุณก็ต้องยอมรับความคิดและความอ่านของเธอหากคุณเลือก หญิงสาวที่เชื่อฟัง คุณก็ต้องยอมรับการมองตัวเองต่ำต้อยของเธอหากคุณเลือก หญิงสาวที่มีความกล้าหาญ คุณก็ต้องยอมรับความหัวดื้อของเธอหากคุณเลือก หญิงสาวที่มีความสามารถ คุณก็ต้องยอมรับความเผด็จการและความไร้เหตุผลของเธอ โลกใบนี้ไม่มีคนสมบูรณ์แบบไร้ที่ติหญิงสาวที่เพียบพร้อม มีอยู่เพียงในฝัน เท่านั้น

กว่าจะรู้สึกตัว

คนแปลกหน้าสองคน ที่รู้จักกันพอๆกับที่คนอื่นได้รู้จัก เว้นช่องว่างที่เหมือนสนามหญ้าหน้าบ้าน และไม่มีประตู แต่ก็มีกำแพงได้แค่ยืนคุยกัน แม้เราไม่ได้เป็นอะไรระหว่างกัน แต่เราก็มีความสุขทุกครั้งเมื่อมองผ่านกำแพงนั้นไป เพียงแค่รอยยิ้มที่ตอบกลับมา บางทีเราก็เผลอปีนข้ามไปอย่างผลีผลาม ขณะที่ผมอยู่ท่ามกลางกระแสความคิด ในมือเปิดอ่านข้อความเก่าๆ ของใครบางคน บางทีความสัมพันธ์ของคนสองคน เป็นเรื่องซับซ้อนที่ผมอาจไม่เคยเข้าใจเลย เพราะผมคิดว่ามันเป็นเรื่องง่าย แต่ก็เหมือนกับเด็กที่เก็งข้อสอบแล้วมันไม่ใช่ ผมพบตัวเองที่ไม่ใช่ตัวเอง ผมกำลังทำในสิ่งที่ผมเองก็ไม่ชอบ และผมก็รู้สึกเหมือนสูญเสียอะไรบางอย่างไป ผมรู้สึกถึงการแสดงออก และใช้ความพยายาม แต่นั่นไม่ได้ดูเป็นความพยายามที่ดีนัก หากแต่ดูเป็นภาระไร้ค่าที่เกิดขึ้นระหว่างความสัมพันธ์ของกันและกัน คุณเคยเป็นแบบนี้ไหมครับ กว่าจะรู้สึกตัว ก็ช้าไปเสียแล้ว พื้นที่ว่างของสนามหญ้าอาจไกลกว่าที่เราคิด และกำแพงที่เห็นไกลๆ ก็อาจสูงกว่าที่เราเห็น แต่ก็ไม่ได้บอกว่าวิ่งกระโจนใส่ จะดีไปกว่าการก้าวไปหาทีละก้าว จริงป่ะ  

ทะนุถนอม

ผมกำลังรวบรวมรูปภาพจากการไปเที่ยวเนปาล
พบรูปภาพน้องชายผมและแฟนอยู่หลายรูป
กระหนุงกระหนิงจนน่าหมั่นไส้

ผมนึกถึงบทสนทนาในค่ำคืนกลางเมืองบักตะปู
ซึ่งหัวข้อที่คุยกัน ถึงเรื่องความรักของคนสี่คน นั่นรวมผมด้วย

Exit mobile version