Lifestyle

บอกเล่าเรื่องราวต่างๆแบบไดอารี่ และเพ้อไปเรื่อย

DNF แรก.. ประสบการณ์ที่ไม่อยากเจอ

ระยะ 70กม ของงาน UTKC2017
คงไม่มีอะไรรีวิวมากมาย
แต่จะเล่าถึงสิ่งที่เป็น
และเป็นประสบการณ์ที่ไม่อยากเจอมากที่สุด

เสียดาย และเจ็บใจ ที่ต้องทำให้เกิด DNF แรกในชีวิต
เพราะความห่วยแตกของร่างกาย ที่ก็ไม่รู้เป็นอะไร Continue reading “DNF แรก.. ประสบการณ์ที่ไม่อยากเจอ”

วันที่เจ็ดของปีสองพันสิบเจ็ด

เริ่มต้นวันที่เจ็ดของปีสองพันสิบเจ็ด
คงนอนดึกเช่นเดิม ทั้งที่อยากตื่นแต่เช้า
เพลินดี กับการจอดดูความคิด ณ ริมถนนของใจ

ปีนี้ยังคงเหมือนเดิม ไม่เขียนถึงสิ่งที่ผ่านมา
และไม่เขียนความคาดหวังที่อยากให้เป็น
ไม่ใช่ว่าไม่มี..
แต่แค่อยากรู้คนเดียวในใจ..
คงทยอยผุดขึ้นบนไทม์ไลน์
ตราบเท่าที่ยังรักกัน
ก็จะได้เห็นอยู่เรื่อยๆ

ในวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรต่อ
คุณและผมคงคาดเดาไม่ได้
แต่ตราบเท่าที่เราไม่ได้หลอกตนเอง
ไม่เข้าข้างตนเอง
สัญชาตญาณของเรา มักจะบอกความจริงเสมอ

จนบางทีผมก็เกลียดมัน..
..
.
ที่โซฟาใจกลางเมือง – 7 Jan 2017 01:22

TNT2016 สนามเทรลที่ได้กิตติศัพท์ว่ายากอันดับต้นๆของประเทศ (25+4km)

[25+4km] – TNT2016 (11 Dec 2016)
 
(เขียนเล่าความกาก และการเตียมตัวของคนเป็น ITB แต่อยากเอาชนะ)
 
ได้ยินกิตติศัพท์ของงานตะนาวศรีบ่อยๆ
เวลาไปวิ่งเทรลที่ไหน มักได้ยินคนพูดเปรียบเทียบตลอด
ถามว่ากลัวไม๊ หึหึ ถ้าไม่กลัว กรูลง 50 ไปแล้ว จ้าาา
สมัครไปดูเชิงก่อนแค่ 25กม พอ ซึ้่งทีมงานก็ใจดี แถมให้เป็น 29กม

Continue reading “TNT2016 สนามเทรลที่ได้กิตติศัพท์ว่ายากอันดับต้นๆของประเทศ (25+4km)”

Ultra Trail 66km – Pong Yaeng Trail 2016

ไม่แน่ใจว่าสมัครอะไรก่อนกันระหว่าง โคลัมเบีย50กม กับ โป่งแยง66กม
รู้แต่ว่า ถ้าเฟล โคลัมเบีย โป่งแยง คงนอนอยู่บ้าน

แต่จนแล้วจนรอด ก็ถูๆไถๆโคลัมเบีย ไปจนจบด้วยเวลาก่อนคัทออฟเพียง 2 นาที

ถามว่ามั่นใจสำหรับโป่งแยงไหม ก็ยังไม่มั่นใจเท่าไร
เพราะหลังจากประกาศเส้นทางออกมา มีคัทออฟแทบเกือบทุก 10กม
และที่สำคัญคือ Elevetion Gain ร่วม 3,400 เมตร (ระยะทางขึ้นสะสม)
อย่าว่าแต่วิ่งเลย ประสบการณ์เดินป่าผมยังไม่เคยเดินสะสมเยอะขนาดนี้มาก่อน
เลยทำให้ความมั่นใจมีแค่ 50/50 เท่านั้น Continue reading “Ultra Trail 66km – Pong Yaeng Trail 2016”

แด่ทุกคนที่มีความฝัน และความกลัว

ผมดูคลิปนี้ครั้งแรก น่ารักมาก
ทำให้คิดถึงช่วงเริ่มหัดเที่ยวใหม่ๆ

พบโลกใหม่ ตื่นเต้น สนุก แต่ก็น่ากลัว

จนถึงวันหนึ่ง ผมพบว่า ความกลัวเริ่มหายไป
และเปลี่ยนเป็นความท้าทาย..

ผมได้เข้าใจว่า ความกลัวกับความท้าทายนั้น
แท้จริงแล้วห่างกันเพียงเส้นบางๆ

ถ้าเราเจออุปสรรค เราไม่สู้ เรายอมแพ้ ความกลัวก็จะครอบงำเรา

กลับกัน ถ้าเราสนุกที่จะแก้ปัญหา เผชิญหน้า
และมองมันเป็นบททดสอบของชีวิต
มันจะกลายเป็นความท้าทายที่เราอยากเจอในทุกๆวัน..

แด่ทุกคนที่มีความฝัน และความกลัว